To Antidogma.gr πενθεί

Πενθούμε για τον 15χρονο Αλέξανδρο.

Πενθούμε για την υποτιθέμενη «Δημοκρατία» μας που κατέληξε να επιβάλει τη βία γιατί δεν έχει άλλες λύσεις.

Πενθούμε για την Ελλάδα που έχει μετατραπεί σε μια απαξιωμένη χώρα σκανδάλων, απάτης, βίας, ανισότητας.

Πενθούμε για την ψευδαίσθηση που είχαμε κάποτε ότι ζούμε σε ένα πολιτισμένο κράτος, μια ψευδαίσθηση που έχει πλέον πεθάνει.

Φοβόμαστε πάρα πολύ, ότι όλα αυτά που συμβαίνουν, όσο άσχημα και αν είναι, τα προκαλέσαμε όλοι εμείς, στους εαυτούς μας, όταν αποδεχτήκαμε την ατιμωρησία, όταν αποδεχτήκαμε το «status quo», όταν αποδεχτήκαμε όλη αυτή την κατάσταση που συμβαίνει γύρω μας.

Ηχητικό ντοκουμέντο δημοσιογράφου από τα επεισόδια και τη βία (κάντε κλικ εδώ για να το ακούσετε).

 

4 Σχόλια

  1. Με έχει εξοργίσει αυτή η κατάσταση.
    Τουμπεκί οι «πατριωτικές δυνάμεις της χώρας». Όχι πως δεν χαίρονται από μέσα τους (διαβάστε τα σχόλια εδώ για παράδειγμα: http://prezatv.blogspot.com/2008/12/2-16.html ) αλλά δεν τους βλέπω να παίρνουν θέση.
    Στην υποχώρηση με την μία, όπως και οι εξουσιαστικοί παράγοντες οι οποίοι έσπευσαν να παραιτηθούν αντί να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Πού είστε τώρα παράσιτα της κοινωνίας; Σταματήστε να αυτοικανοποιείστε ακούγοντας τον εθνικό ύμνο, και άντε να δούμε ποια είναι η θέση σας.

    Αλλά φυσικά δεν περιμένω αντίδραση. Όπως τα ματ ξέρουν μόνο να δέρνουν με λόγους 10 και 20 προς 1 και ανυπεράσπιστους, έτσι κι εσείς ακολουθείτε το «αξιέπαινο» παράδειγμά τους. Κάντε την πατριωτική και άριστη κίνηση να βάλετε βαρίδια στα πόδια σας και να βουτήξετε σε καμιά βαθιά τάφρο…

  2. Είναι εξοργιστικό να σου ασκούν εξουσία, με τέτοιο τρομοκρατικό τρόπο !
    Είναι απαράδεκτο να φοβάσαι για το αν θα γυρίσει ο γιος ή η κόρη σου από την έξοδό του/της !
    Είναι τρομακτικό, να μη μπορείς να αντιμιλήσεις στους «εκπροσώπους» της κάθε είδους εξουσίας, φοβούμενος ότι θα σου πάρουν τη ζωή για πλάκα …
    Είναι αποκρουστικό, να αντιλαμβάνεσαι πόσο φθηνή είναι η ζωή σου για κάποιους άλλους …

    Λυπάμαι ανθρωπάκια … το ΄χάλι της ψυχλη σας !

  3. Η βία, φέρνει βία.

    Ένας βλάκας αποφάσισε να τραβήξει σκανδάλη μέσα στην πόλη. Πρόβλημα αρχών, πρόβλημα συμπεριφοράς, πρόβλημα κατανόησης, πρόβλημα εξουσίας ή απλά φόβος και ανικανότητα. Ότι και να ήταν το κακό έγινε. Και το θύμα όπως σε πολλές άλλες περιπτώσεις αθώο. Εάν ήταν το δικό σου παιδί τυχαία περαστικό από κει; Δεν θα ήθελες να τον σκοτώσεις για την αδικία; Δεν θα ήθελες να πάρεις την δικαιοσύνη στα χέρια σου, όποιο και να ήταν το τίμημα, τυφλωμένος από την οργή και την εκδικητική μανία;

    Εδώ είναι το μεγάλο λάθος μας. Καίγοντας ένα κατάστημα, σπάζοντας στο ξύλο έναν άλλο που σου φαίνεται πλουσιότερος, σκοτώνοντας έναν άλλο “μπάτσο”, που μπορεί να είναι ικανότατος στην δουλεία του, αλλά απλά περνά την λάθος στιγμή από το λάθος σημείο, δεν κάνεις τίποτα. Τίποτα, τίποτα παραπάνω από το ξεφτίλισμα της όλης κατάστασης σε μια δήθεν επανάσταση. Δήθεν γιατί δεν έχει στόχους, δεν έχει συνοχή, δεν έχει νόημα. Είναι απλά ένα ξέσπασμα οργής ενάντια στην αδιαφορία του οργανωμένου κράτους για τα σοβαρά μας προβλήματα. Ξεσπάμε γιατί δεν έχουμε λεφτά, γιατί δεν έχουμε βίλες και εμείς; Ή μήπως γιατί δεν θέλουμε να έχει κανείς; Γιατί θέλουμε να επαναπροσδιορίσουμε τις αξίες μας, τον λόγο που μας κάνει να ζούμε; Ή γιατί δεν μπορούμε να έχουμε αξίες και κουλτούρα; Ακούω τις ανάλογες συζητήσεις σε κανάλια και blog, βλέπω τις εικόνες καταστροφής στον περίγυρο, άλλους να χλευάζουν τις καταστάσεις, άλλους να ασχολούνται με δεξιούς και αριστερούς, άλλοι να μιλούν για επερχόμενη χούντα και άλλοι για την αρχή μιας επανάστασης, αλλά μέσα σε όλα αυτά ελάχιστους να συνειδητοποιούν την πραγματική ιστορία.

    Ποιος σπάει για να ξεσπάσει; Ποιος καίει αυτά που τον καίνε; Υπάρχει κανένας που πήγε να σπάσει την Αθήνα επειδή το παιδί του χάθηκε στον δρόμο από κακοτεχνίες; Υπάρχει κανένα εργατικό σωματείο που θα κάψει πέντε υπουργεία γιατί σκοτώνεται σε εργατικά ατυχήματα από ελλείψεις ασφαλείας τόσος κόσμος κάθε χρόνο; Χίλιες δυο αιτίες, εξευτελισμοί και θάνατοι δεν μας κάνουν να επαναστατήσουμε ενάντια σε καταστάσεις που κλέβουν τα όνειρα μας, που μας ξυπνάνε συνέχεια από τα όνειρα μας σε μια μίζερη πραγματικότητα, που μας αναγκάζουν να πουλιόμαστε και να ξεπουλιόμαστε για ένα ηλίθιο status. Γιατί όλοι αυτοί που δεν μπορούν να βρουν το δίκιο τους δεν ορμούν με οργή στην τράπεζα που τους πήρε τα λεφτά με δήθεν χρήσιμο δάνειο, στην εφορία που τους κλέβει για να τα δώσει στο Βατοπέδι και την κάθε μιζαδόρικη κατάσταση, στην φαρμακευτική που τους πούλησε σίγουρο θάνατο για τους θεραπεύσει από αβέβαιο, στην εταιρεία τροφίμων που τους ταΐζει δηλητήρια καθημερινά;

    Γιατί να αγοράζουμε από αυτούς που μας σκοτώνουν; Γιατί να δεχόμαστε το πλαστικό περιτύλιγμα από την ουσία; Γιατί για το βραχυπρόθεσμό μας κέρδος καταδικάζουμε το μέλλον μας; Η επανάσταση πρέπει να είναι καθημερινή, να έχει στόχους και όνειρα, να μην δέχεται συμβιβασμούς και σκύψιμο κεφαλιού, να μην αφήνει περιθώρια σε κανέναν “μπάτσο” ή άλλο δημόσιο υπάλληλο, να προσβάλει την αξιοπρέπεια μας. Να μην επιτρέπει σε παρακράτος, θρησκοκαπηλευτές και μαφιόζους να κάνουν κουμάντο στην ζωή μας. Πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τους ρόλους και τους θεσμούς του κράτους, να δώσουμε αξία σε μια δικαιοσύνη που ταράζεται από μίζες και καθυστερήσεις, να φέρουμε ξανά την πολιτική στον άνθρωπο ενεργά. Εμείς το κάνουμε με τις πράξεις μας, γιατί με την σιωπή, με την ανοχή, με την αποχή μας, απλά διαιωνίζουμε αν και μάλλον χειροτερεύουμε την κατάσταση. Όλοι έγιναν έτσι γιατί τους αφήσαμε να γίνουν, η αδιαφορία σκοτώνει τελικα…

    Η Πραγματική Επανάσταση δεν είναι δεξιά ή αριστερή, είναι καθημερινή. Εχεί να κάνει με το πως κοιτάμε τον ευατό μας και πως θέλουμε να κοιτάμε τον κόσμο.

  4. Wonderful expntlaaion of facts available here.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *