Γιατί το «παράξενο» χάνεται;

Σκεφτήκατε ποτέ ότι υπάρχουν δύο αιτίες, τελείως αντιδιαμετρικές, για τις οποίες «χάνουμε» το παράξενο;

  • Η πρώτη αιτία είναι όταν νομίζουμε ότι τα καταλάβαμε όλα.
  • Η δεύτερη είναι όταν νομίζουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε τίποτα.

Και οι δύο είναι σοβαροί λόγοι για να » χάσεις» το παράξενο και το πραγματικά ανεξήγητο και να μη μπορείς να τα εντοπίσεις στον κόσμο γύρω μας.

Για την πρώτη αιτία νομίζω ότι δεν χρειάζεται να σας εξηγήσω. Αν νομίζεις ότι τα κατάλαβες όλα και έχεις βρει ένα δόγμα για να εξηγείς τα πράγματα, αρνείσαι να δεχτείς ότι κάτι είναι ανεξήγητο και παράξενο, και προτιμάς να το κρύβεις κάτω από το χαλάκι της συνείδησής σου…

Στη δεύτερη όμως περίπτωση, θα πρέπει να δώσετε λίγη περισσότερη προσοχή, γιατί είναι ιδιαίτερα ύπουλη και σου κρύβει πολύ πιο έντεχνα το παράξενο…

Τι είναι πρώτα από όλα το «παράξενο»;

Δεν είναι το «ξένο», ή καλύτερα εκείνο που είναι ακόμη πιο πέρα από το «ξένο» (παρά του ξένου);

Αν είναι έτσι, τότε «παράξενο» δεν είναι τα ζώδια. Δεν είναι οι καφετζούδες. Δεν είναι οι εικόνες που δακρύζουν. Δεν είναι οι «μενταλιστς» του Γιούρι Γκέλερ. Δεν είναι τα θέματα στην εκπομπή του Χαρδαβέλα. Δεν είναι τα UFO του μπαρμπα-Γιώργου που ψηφίζει ΛΑΟΣ και νομίζει ότι ο Καρατζαφέρης μιλάει με τα «εξωγήινα ξαδέλφια» μας.

Αυτά είναι πράγματα που συμβαίνουν στην αυλή μας, δεν είναι πραγματικά παράξενα. Είναι απόλυτα κατανοητά και εξηγήσιμα φαινόμενα, ξέρουμε γιατί συμβαίνουν και πώς.

Ποιος λογικός άνθρωπος δεν καταλαβαίνει, αν ασχοληθεί κάπως με όλα τα προηγούμενα, ότι πρόκειται στο μεγαλύτερο μέρος τους για «wishfull thinkings» κάποιων ανθρώπων και δημοφιλείς (αυτ-)απάτες;

Για να δεχτείς ότι τα προηγούμενα είναι παράξενα, θα πρέπει να κλείσεις τα μάτια και τα αυτιά σου απέναντι στην ίδια σου την κατανόηση, η οποία αργά ή γρήγορα θα αρχίσει να σου κραυγάζει.

Αν ακολουθήσεις το 2ο δρόμο, τον δρόμο του να αρνείσαι ότι κατάλαβες, πάλι χάνεις το παράξενο.
Και το χάνεις με τον πιο ύπουλο τρόπο, γιατί έτσι νομίζεις ότι …παράξενο είναι το γνωστό.

Και τότε έχουν δίκιο όλοι εκείνοι που σε κατηγορούν ότι είσαι εύπιστος και ανόητος, όπως π.χ. οι «επιστήμονες» που σου λένε ότι όλα αυτά τα έχουν σχεδόν απαντήσει…

Αν θέλεις να βρεις το παράξενο, θα πρέπει να βγεις από την αυλή σου, κυρ Μήτσο. Δεν θα το βρεις κάτω από την καρέκλα ή κάτω από το κρεβάτι ή στο σπιτάκι του σκύλου. Το παράξενο έφυγε από εκεί εδώ και καιρό. Το κατανοήσαμε άρα δεν είναι πλέον παράξενο – ή είναι απλά άγνωστο για τις περιορισμένες γνώσεις σου, όχι πραγματικά ανεξήγητο.

Αν θέλεις να βρεις το παράξενο, θα πρέπει να ανοίξεις τα ματάκια σου, μπαμπα Νίκο, και να μάθεις πρώτα πόσα και πόσα έχουμε καταλάβει. Πόσα πράγματα το ανθρώπινο πνεύμα έχει εξηγήσει και έχει κατανοήσει εδώ και αμέτρητους αιώνες.

Αν πάλι δεν θέλεις να κατανοήσεις τι έχουμε κατανοήσει, και απορρίπτεις τις τεκμηριωμένες, φανερές και ξακάθαρες εξηγήσεις, έχω μια υποψία.

Ότι δεν σε ενδιαφέρει πραγματικά να μάθεις περισσότερα, ότι δεν σε ενδιαφέρει πραγματικά να εξερευνήσεις και να μάθεις για το άγνωστο ή το παράξενο και ότι απλά τα χρησιμοποιείς για να φανείς σημαντικός ή για να κοροϊδεύεις άλλους ανόητους…

Εδώ αρνείσαι να μάθεις για το παιδικό άγνωστο που βρίσκεται δίπλα σου, το οποίο έχει απαντηθεί, με απαντήσεις μάλιστα που αποκαλύπτουν σημαντικά πράγματα για τον άνθρωπο και το σύμπαν.

Σιγά μη σε ενδιαφέρει να προσπαθήσεις να μάθεις τι συμβαίνει με το πραγματικά παράξενο εκεί πέρα μακριά, που θέλει πραγματικό αγώνα για να το προσεγγίσεις…

3 σκέψεις στο “Γιατί το «παράξενο» χάνεται;”

  1. Ακριβώς. Στο πέρασμα των χρόνων καταφέραμε και κάναμε μία αλματώδη πρόοδο στον τομέα της γνώσης. Κατανοήσαμε ένα μεγάλο μέρος των φυσικών φαινομένων και ξεκλειδώσαμε πολλά από τα μυστικά τα φύσης. Αλίμονο όμως αν δεν δεχτούμε πως ακόμα και αυτές οι ανακαλύψεις μας δεν μας έφεραν αντιμέτωπους με εκ νέου παράξενα και ανεξήγητα φαινόμενα. Φαινόμενα τα οποία συνεχώς ερευνούμε και με τη σειρά τους προσπαθούμε να εξηγήσουμε, σε μία ίσως ατέρμονη εναλλαγή γνωστών και ανεξήγητων μεταβλητών…

    Δεν πρέπει επίσης να ξεχάσουμε κάτι σημαντικό. Στην επιστημονική ιστορία του γνωστού πολιτισμού μας, υπήρξαν περιπτώσεις στις οποίες κάποιοι άνθρωποι δεν συμβιβάστηκαν με τις εξηγήσεις της εποχής εκείνης, και έτσι αντιμετωπίζοντας τα «εξηγημένα» για την περίοδο εκείνη φαινόμενα, τα διόρθωσαν, τα μετάλλαξαν, τα τροποποίησαν, ή ακόμα και τα ακύρωσαν δίνοντας τη θέση τους σε θεωρίες και εξηγήσεις οι οποίες προσέγγιζαν περισσότερο την Αλήθεια από τις προηγούμενες.

  2. Παράθεμα: Kylie Batt
  3. Παράθεμα: Kylie Batt

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *