Τώρα που ήρθε το καλοκαιράκι τι καλύτερο από μια μεταμεσονύκτια προβολή ταινίας τρόμου με φίλους(αρκεί να μην μαλα$@νται-καφριλιάζουν και χαλάνε την ατμόσφαιρα),σε υπαίθριο κατά προτίμηση χώρο.
Aν και υπήρχε ήδη topic για αγαπημένες ταινίες,είπα να το εξειδικεύσω λίγο το θέμα και να μοιραστώ μαζί σας-μετά από ατελείωτες ώρες dvd/cine θεάσεων(καψίματος)- τις 10 αγαπημένες μου ταινίες τρόμου...
Βέβαια ο τρόμος για τον καθέναν είναι κάτι το διαφορετικό,έτσι κάτι που τρομάζει εμένα μπορεί να προκαλεί γέλιο ή πλήξη σε κάποιον άλλον...
Σε μέσες άκρες τρομακτική θεωρώ ότι είναι μια ταινία που σε κάνει να κοιτάς ύποπτα τις σκιές από τα δέντρα κ την γάτα που ψάχνει στα σκουπίδια,καθώς γυρνάς μόνος σπίτι σου αργά το βράδυ..
Επίσης σκηνές που έχουν χαραχθεί στην μνήμη ,περιμένοντας ύπουλα την κατάλληλη στιγμή για να βγουν στην επιφάνεια.Η ωμή βία είναι ένας σημαντικός παράγοντας(ψυχολογικά θρίλερ και πα#@#ριες),αλλά όχι και ο μόνος..Η νοσηρότητα και η απόκοσμη γεύση που μου αφήνει στο τέλος αποτελεί σίγουρα τον σημαντικότερο παράγοντα.Η σειρά είναι μάλλον τυχαία..
1.Eraserhead
2.Evil Dead
3.Rec
4.Paranormal Activity
5.videodrome
6.Tetsuo:The iron man
7.The Shining
8.The Texas Chainshow massacre(το παλιό)
9.Begotten
10.The Ring(Ιαπωνικό)

Γενικότερα ο χαρακτηρισμός "τανία τρόμου" δεν ταιριάζει στις περισσότερες ταινίες που κατηγοριουποιούνται έτσι. Ελάχιστες από αυτές καταφέρνουν πραγματικά να σε τρομάξουν.



Μιας και ανέφερες το Evil Dead το οποίο είναι cult classic δεν ξέρω αν έχεις δει το army of darkness που είναι το τρίτο μέρος της τριλογίας και είναι ακόμα πιο καλτ.

Το Ju-On το γιαπωνέζικο αν και δεν μου άρεσε πολύ πρέπει να παραδεχτώ πως σε κάποιες σκηνές ήταν αρκετά τρομακτικό.

Το Prince of darkness του Carpenter είναι μια ενδιαφέρουσα ταινία η οποία μπλέκει κβαντικές θεωρίες, θρησκείες, φιλοσοφίες και κοσμικό τρόμο ενώ είναι και αρκετά ατμοσφαιρική.

μεγάλη καλτίλα το army of darkness...respect
Εντάξει μπορεί να μη σε τρομάζουν στιγμιαία,αλλά έχουν υπόγεια δράση...

αν σ' αρέσουν οι σπλατεριές και gore
Brain Dead – Peter Jackson
http://www.youtube.com/watch?v=YcbQZM4A ... r_embedded
Cat In The Brain
http://www.youtube.com/watch?v=SLwvOZTd1Sg
Re-animator
http://www.youtube.com/watch?v=OWmEReju2w0
Nekromantik
http://www.youtube.com/watch?v=DUOnwAxlo28
Cannibal Holocaust
http://www.youtube.com/watch?v=oNYTWLKUJ1E

Postαρε καμιά εναλλακτική δεκάδα..

Μιχάλη, συμφωνώ πολύ με τα γούστα σου!

Μια δεκάδα που μου έρχεται τώρα στο μυαλό...

Suspiria
Profondo rosso
In the Mouth of Madness (Carpenter)
Possession (Andrzej Zulawski)
Carrie
Don't look now (Nicolas Roeg)
Nosferatu (Herzog)
Rosemary's Baby
The Call of Cthulhu (2005)
Hour of the wolf (Ιngmar Bergman)

Μερικές φορές ακόμα και ένας υπαινιγμός είναι αρκετός για να αλιεύσει το αίσθημα του τρόμου.
Για μένα το α και ω σε μια ταινία τρόμου είναι η ατμόσφαιρά της. Είναι ένα μέσο για να σε οδηγήσει
σε μια διαφορετική αντιληπτική κατάσταση(π.χ στο Hour of the wolf), όπου θα είσαι πιο ευαίσθητος σε ερεθίσματα στα οποία ίσως
να μην έδινες σημασία υπό άλλες συνθήκες. Δυστυχώς αυτό σπανίζει στις περισσότερες ταινίες τρόμου.
Δυστυχώς, στις περισσότερες σύγχρονες ταινίες αυτό λείπει και πλεόν κυριαρχούν τα κλισέ και
οι προβλέψιμες πλοκές, όπως βέβαια και τα εντυπωσιακά ειδικά εφέ που όμως δεν κανουν τη διαφορά.
Αυτό φαίνεται και από τα αμερικάνικα remake που γίνονται σε ταινίες όπως η καταρα π.χ και
πραγματικά αποτυγχάνουν.

Σωστή δεκάδα....
Άσχετο-σχετικό έχεις δει τον Αντίχριστο του Lars von Trier?
Αν όχι τρέξε με όλη σου την ορμή στο πλησιέστερο dvdαδικο(κατά προτίμηση όχι σε αλυσίδα) κ νοίκιασε την...
Είχαν πάει κάτι φίλοι στο σινεμά να τη δουν-μη γνωρίζοντας τον κύριο Τρίερ -παρακινούμενοι από τον τίτλο ότι θα επρόκειτο για κάποιο θρίλερ του συρμού,από αυτές που προσφέρονται για κατανάλωση ποπ κορν και αναψυκτικού τύπου κόλα...αποτέλεσμα??: μείνανε λαλάκες...

Ταινία που την λες θρίλερ κ σε κάνει να σφίγγεις τα δόντια σ,είναι το funny games του Haneke...Σενάριο : ζευγάρι πάει εκδρομή στο εξοχικό τους,στην αρχή όλα είναι ειδυλλιακά..Ηλιόλουστο τοπίο,ιστιοπλοϊκά,γκολφ κλπ...Η γυναίκα ετοιμάζει δείπνο,ώσπου χτυπάει η πόρτα...Είναι ο νέος,ευγενικός φιλοξενούμενος του γείτονα,ο οποίος ζητάει ένα αυγό..Την συνέχεια σε αφήνω να τη δεις καλύτερα...(αν δεν έχεις δει την ταινία)..Πάντως το σίγουρο είναι ότι δεν φεύγει να κάνει ομελέτα κ μετά πάει για γκολφ και κοκτέϊλς...

Ναι το Antichrist ήταν από τις καλές ταινίες της χρονιάς που πέρασε. Πραγματικά δεν φεύγει εύκολα από το μυαλό σου και θα σε αναγκάσει να κάτσεις να τη σκεφτείς. Ο κύριος Τρίερ είναι γενικότερα επηρεασμένος από τον Ταρκόφσκι, έναν από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες. Από άποψη εικόνας και ήχου η ταινία ήταν εξαιρετική, ιδίως ο πρόλογος όπως και ο επίλογος. Tώρα αναμένουμε το επόμενο project του, το Melancholia που θα είναι επιστημονικής φαντασίας και θα βγει το 2011.

Το funny games δεν το έχω δει και είναι από τις ταινίες που θέλω να δς προσεχώς. Απ'ότι άκουσα γυρίστηκε και η αμερικάνικη έκδοση ή οποία δεν ήταν τόσο καλή όσο η πρώτη. Είδα όμως το cache του Χάνεκε και μπορώ να πω πως είναι από τις πιο περίεργες ταινίες της δεκαετίας, και αυτή χρειάζεται πολύ σκέψη και συζήτηση.

Δεν ξέρω αν έχεις δει το Kingdom του Τρίερ, στα ελληνικά Άσυλο. Είναι μίνι σειρά που αποτελείται
από τέσσερα επεισόδια. Αξίζει πραγματικά.

Άλλη μια ταινία που θα μπορούσε να μπει επάξια στη λίστα,την είδα σχετικά πρόσφατα:Don't look now/Μετά τα μεσάνυχτα , όπως είναι ο ελληνικός τίτλος , είναι μια αγγλοιταλική συμπαραγωγή του 1973 σκηνοθετημένη από τον Nicolas Roeg και με πρωταγωνιστές τους Julie Christie & Donald Sutherland.
Στην αρχική σεκάνς βρισκόμαστε κάπου στην αγγλική εξοχή , σ'ένα ήρεμο κι ειδυλλιακό τοπίο όπου δυο παιδιά παίζουν στις παρυφές ενός δάσους και δίπλα σε μια λίμνη, ενώ οι γονείς κάθονται αμέριμνοι δίπλα στο τζάκι. Ο πατέρας συγκεκριμένα, κοιτάζει κάποια σλάιτζ από μια εκκλησία στη Βενετία στην οποία πρόκειται να είναι επικεφαλής της αναστήλωσής της. Σ'ένα από αυτά παρατηρεί μια φιγούρα με κόκκινη κουκούλα να κάθεται σ'ένα στασίδι. Όταν κατά λάθος πέφτει νερό πάνω στην εικόνα, από τη φιγούρα αρχίζει να τρέχει κόκκινο υγρό (αίμα;). Ο πατέρας σαν να αντιλαμβάνεται ότι κάτι κακό συμβαίνει πετιέται έξω κι έντρομος τρέχει προς τη λίμνη όπου ανασύρει την πνιγμένη κόρη του. Το κοριτσάκι φορούσε κόκκινο παλτό.
Στην επόμενη σεκάνς το ζευγάρι βρίσκεται πια στη Βενετία, χειμώνα καιρό, προπαθώντας να συνέλθει από το θάνατο του παιδιού τους. Η Βενετία είναι ένα ιδανικό ψυχρό σκηνικό , μια πόλη που εκείνη την εποχή είναι παραδομένη στη χειμερία νάρκη της. Λίγοι τουρίστες , τα ξενοδοχεία ένα ένα κλείνουν. Όμως το υγρό στοιχείο παραμένει κυρίαρχο , το κόκκινο χρώμα -θυμίζοντας το παλτό της νεκρής αλλά κι εκείνη την περίεργη φιγούρα- είναι παρόν και ναι, εκείνο το αλλόκοτο πλάσμα να τρέχει και να χάνεται στα σκοτεινά σοκάκια είναι επίσης παρόν κι εν τέλει γιατί είναι εκεί , γιατί στοιχειώνει τους νυχτερινούς περίπατους του ζευγαριού; Εκεί , στη Βενετία λοιπόν , το ζευγάρι θα πέσει πάνω σε μια τυφλή μέντιουμ , που επιμένει ότι έρχεται σε επαφή με τη νεκρή κόρη τους κι ότι η νεκρή θέλει να τους προειδοποιήσει ότι κάτι κακό θα συμβεί. Ατυχήματα στην εκκλησία , εικόνες από το μέλλον -ο σύζυγος βλέπει σε βαπορέτο -νεκροφόρα τη σύζυγό του ντυμένη στα μαύρα τη στιγμή που εκτάκτως αυτή λείπει από την πόλη- δείχνουν προς μια δυσοίωνη κατάληξη. Ο θάνατος δε θ'αργήσει να έρθει όταν η αλλόκοτη φιγούρα θα παρασύρει τον πατέρα στο θάνατο σε μια από τις πιο ανατριχιαστικές σκηνές που έχουν υπάρξει. Σε μια ομιχλώδη , νυχτερινή Βενετία όπου η υγρασία στάζει από παντού κι οι δρόμοι είναι παντέρημοι , ο Sutherland κυνηγά την αλλόκοτη φιγούρα -μάλλον γιατί του θυμίζει τη νεκρή του κόρη. Συγχρόνως η Christie τρέχει πίσω από το σύζυγό της ειδοποιημένη από το μέντιουμ ότι το κακό θα συμβεί . Φευ , δε θα προλάβει. Στο τετ-α-τετ του Sutherland με το αλλόκοτο πλάσμα θα διαπιστώσει ότι δεν πρόκειται για παιδί αλλά για ένα κακάσχημο ον που με μια μαχαιριά τον στέλνει...στον άλλο κόσμο.
Η ταινία είναι ποτισμένη με μια δυσοίωνη ατμόσφαιρα κι η Βενετία είναι το ιδανικό σκηνικό. Το παράξενο είναι ότι όλα κι όλοι δείχνουν προς μια μεταφυσική απειλή που πρόκειται να έρθει. Τα αγάλματα με τις αποκρουστικές φιγούρες, οι άνθρωποι τις περισσότερες φορές βουβοί κι αμέτοχοι μοιάζουν σα να γνωρίζουν για το αναπόφευκτο αλλά σιωπούν ,η ίδια η πόλη σκοτεινή , υγρή , βουβή και τέλος η εκκλησία ως χώρος είναι πιο απειλητική από ποτέ- άλλωστε η τελική σκηνή του φόνου εκτυλίσσεται σε μια εκκλησία και συγκεκριμένα στο κωδωνοστάσιο. Η μόνη στιγμή που το ζευγάρι δε βρίσκεται σε ένταση ή υπό απειλή είναι στην περίφημη ερωτική σκηνή η οποία ξεχειλίζει από τρυφερότητα κι είναι πραγματικά από τις ωραιότερες που έχουν σκηνοθετηθεί ποτέ. Όμως παρά την ένταση και την απειλή, η ταινία είναι γυρισμένη παραδόξως με ήρεμο ρυθμό η οποία διακόπτεται βίαια στην τελική μοιραία σκηνή.Γενικά η ταινία είναι τόσο καλογυρισμένη που καμιά σκηνή -ούτε εκείνη που η Christie επιστρέφει εσπευσμένα στην Αγγλία για λίγο -μοιάζει παράταιρη. Υπάρχει κι ένα άλλο στοιχείο που μου είχε κάνει εντύπωση , ότι η ταινία ξεκινά και τελειώνει με δύο κραυγές: Εκείνη του πατέρα όταν ανασύρει τη νεκρή κόρη από τη λίμνη και εκείνη της μέντιουμ στο τέλος όταν αντιλαμβάνεται ότι το κακό έχει συμβεί.
Τέλος λίγα λόγια για τον κεντρικό χαρακτήρα που ενσαρκώνει -έξοχα- ο Donald Sutherland. Όπως αποκαλύπτει η μέντιουμ στη σύζυγό του -που την υποδύεται η υπέροχη Julie Christie- έχει το ''χάρισμα'' , τη δυνατότητα δηλαδή να βλέπει τα μελλούμενα. Γι'αυτό και στην αρχή τρέχει έντρομος προς τη λίμνη μην ξέροντας ακόμη τι έχει πραγματικά συμβεί, το βαπορέτο-νεκροφόρα που είχε ''δει'' , ουσιαστικά κουβαλούσε... αυτόν και στο τέλος λίγο πριν πεθάνει αντιλαμβάνεται -μέσα από ένα αριστοτεχνικό μοντάζ εικόνων- πως ό,τι ''έβλεπε'' ήταν προμηνύματα...

H νέα ταινία του Σαμ Ραιμι
Drag me to Hell - Trailer
http://www.youtube.com/watch?v=BUZTybLlWKI
Η παλιά καλή συνταγή splatter-horror-comedy χωρίς ίχνη λογικής ή ποιότητας...αλλά γουστάρουμε
Κάτι πήραν τα αυτιά μου και για evil dead 4....