ΙΦΙ-ΓΕΝΕΙΑ

Ιστορικά «δεδομένα» που φαίνονται να μην είναι και τόσο αληθινά και παράξενες γνώμες και απόψεις για την Ιστορία που ίσως είναι πιο αληθινές από ό,τι μας διδάσκουν στο σχολείο...

ΙΦΙ-ΓΕΝΕΙΑ

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό ATARGATIS » Δευτ Απρ 23, 2007 11:11 am

η Ιφι-γένεια ... όπως γνωρίζουμε ειναι κορη του Αγαμέμνωνος και της Κλυταιμνήστρας...

την θυσιάζει δε ο Αρχιστράτηγος για να φυσήξει ουριος άνεμος για να ξεκινήσουν οι Αχαιοί για την Τροία ..

όμως Ιφι + Γένος = ΙΦΙ_ΓΕΝΕΙΑ

Ιφι = δια της βίας # με δύναμη # με ισχύ # κραταιώς ..

γένος = γενεά # φυλη # οικογένεια # καταγωγή # ρατσα # ριζα # φαρα # φυλη # γενος # γεννημα # γονος # τέκνα # απογονοι # έθνος # υποδιαίρεση # ομάδα # κατηγορία κλπ..

όμως ειναι έτσι ;;;

to ερωτημα ειναι η Ιφιγένεια ήταν όντως κόρη του Αγαμέμνωνος και της Κλυταιμνήστρας ;;;

η ο Αγαμέμνων θυσίασε κάποια - που υποπτευόταν - οτι δεν ειναι κόρη του ;;;


και γι αυτο τελικά το έπραξε .. ως αποφαση εννοώ γιατι ξέρουμε -καλά ή τουλάχιστον έτσι μαθαίνουμε - οτι τελικά η Ιφιγένεια δεν θυσιάστηκε ...

κι εκεινο το "Μάντη κακών, ου πω ποτέ μοι το κρήγυον ειπας.. " του Αγαμέμνωνος απευθυνόμενος στον Κάλχα ...στον στίχο 106 στο Α της Ιλιάδας ;;; τι δήλώνει;;;

μονο την θυσία της Ιφιγένειας εν Αυλίδι φαντάζομαι .. αλλο αν δεν την αναφέρει ο Ομηρος ... και την πραγματεύεται - κατ΄αλλους ο Στασίνος.. και κατ΄αλλους ο ιδιος ο Ομηρος ...
λοιπον για να μην το κουράζουμε ..

δίνω την πρώτη αναφορά σε αρχαίο κεϊμενο ..


[῾Ιστορεῖ Νίκανδρος ῾Ετεροιουμένων δ´.]
Θησέως καὶ ῾Ελένης τῆς Διὸς ἐγένετο θυγάτηρ ᾿Ιφιγέ-
νεια καὶ αὐτὴν ἐξέτρεφεν ἡ τῆς ῾Ελένης ἀδελφὴ Κλυται-
μήστρα, πρὸς δὲ τὸν ᾿Αγαμέμνονα εἶπεν αὐτὴ τεκεῖν· ῾Ελένη
γὰρ πυνθανομένων τῶν ἀδελφῶν ἔφη κόρη παρὰ Θησέως
ἀπελθεῖν.
ἐπεὶ δὲ ἡ στρατιὰ ἡ τῶν ᾿Αχαιῶν ὑπὸ ἀπλοίας
ἐν Αὐλίδι κατείχετο, προεσήμαινον οἱ μάντεις, ὅτι ἔσοιτο
πλοῦς, ἐὰν ᾿Αρτέμιδι θύσωσι τὴν ᾿Ιφιγένειαν. ᾿Αγαμέμνων
δὲ διδοῖ σφάγιον αὐτὴν αἰτούντων τῶν ᾿Αχαιῶν, πρὸς δὲ
τὸν βωμὸν ἀγομένην οἱ μὲν ἀριστεῖς οὐ προσέβλεψαν, ἀλλὰ
πάντες ἔτρεψαν ἄλλῃ τὰς ὄψεις.
῎Αρτεμις δὲ ἀντὶ τῆς ᾿Ιφιγενείας παρὰ τὸν βωμὸν ἔφηνε μόσχον, αὐτὴν δὲ προσωτάτω τῆς ῾Ελλάδος ἀπήνεγκεν εἰς τὸν Εὔξεινον λεγόμενον
πόντον παρὰ Θόαντα τὸν Βορυσθένους παῖδα. καὶ τὸ μὲν
ἔθνος ἐκεῖνο τῶν νομάδων ἐκάλεσε Ταύρους, ἐπεὶ ἀντὶ τῆς
᾿Ιφιγενείας παρὰ τὸν βωμὸν ἔφηνε ταῦρον, αὑτὴν δ᾿ ἡ
θεὸς Ταυροπόλον.
κατὰ δὲ χρόνον ἱκnούμενον ἀπῴκισε
τὴν ᾿Ιφιγένειαν εἰς τὴν Λευκὴν λεγομένην νῆσον παρὰ
τὸν ᾿Αχιλλέα καὶ ἀλλάξασα ἐποίησεν αὐτὴν ἀγήρων καὶ
ἀθάνατον δαίμονα καὶ ὠνόμασεν ἀντὶ τῆς ᾿Ιφιγενείας ᾿Ορ-
σιλοχίαν. ἐγένετο δὲ ᾿Αχιλλεῖ σύνοικος.



αν το αντιγράψετε στο word θα μπορέσετε να το διάβασετε άνετα ..

λοιπον μια αναφορά που εν ολίγοις μας λεει οτι η Ιφιγένεια - που μέχρι τώρα γνωρίζαμε ως κόρη του Αγαμέμνωνος και της Κλυταιμνήστρας

ειναι στην ουσία κορη της Ελένης και του Θησέα ...

διαβάστε την και το συζητάμε ...

δειτε και μια ακόμα αναφορά ...


᾿Ιφιγένεια, Εὐφορίων αὐτὴν ἐτυμολογεῖ, ἀγνοῶν αὐτὴν
᾿Αγαμέμνονος, ὡς οἴεται δὲ αὐτὴν ῾Ελένης καὶ Θη-
σέως ὑποβλῆθιν δοθῆναι Κλυταιμνήστραν οὕνεκα δ᾿
ἡμῖν ἶφι βιασαμένη ῾Ελένη ὑπεγείνατο Θήσει· ἐξ
῾Ελένης καὶ Θησέως.

υποβλητήν = νοθα

ο Θησέας βιασε την Ελένη και ο καρπός της ενωσής τους η Ιφιγένεια η οποία δίνεται ως νοθα κόρη στην Κλυταιμνήστρα.. και στον Αγαμέμνωνα...

στο κειμενο που ανέβασα παραπάνω ..

[῾Ιστορεῖ Νίκανδρος ῾Ετεροιουμένων δ´.]
Θησέως καὶ ῾Ελένης τῆς Διὸς ἐγένετο θυγάτηρ ᾿Ιφιγέ-
νεια καὶ αὐτὴν ἐξέτρεφεν ἡ τῆς ῾Ελένης ἀδελφὴ Κλυται-
μήστρα, πρὸς δὲ τὸν ᾿Αγαμέμνονα εἶπεν αὐτὴ τεκεῖν· ῾Ελένη
γὰρ πυνθανομένων τῶν ἀδελφῶν ἔφη κόρη παρὰ Θησέως
ἀπελθεῖν.
ἐπεὶ δὲ ἡ στρατιὰ ἡ τῶν ᾿Αχαιῶν ὑπὸ ἀπλοίας
ἐν Αὐλίδι κατείχετο, προεσήμαινον οἱ μάντεις, ὅτι ἔσοιτο
πλοῦς, ἐὰν ᾿Αρτέμιδι θύσωσι τὴν ᾿Ιφιγένειαν. ᾿Αγαμέμνων
δὲ διδοῖ σφάγιον αὐτὴν αἰτούντων τῶν ᾿Αχαιῶν, πρὸς δὲ
τὸν βωμὸν ἀγομένην οἱ μὲν ἀριστεῖς οὐ προσέβλεψαν, ἀλλὰ
πάντες ἔτρεψαν ἄλλῃ τὰς ὄψεις.
῎Αρτεμις δὲ ἀντὶ τῆς ᾿Ιφιγενείας παρὰ τὸν βωμὸν ἔφηνε μόσχον, αὐτὴν δὲ προσωτάτω τῆς ῾Ελλάδος ἀπήνεγκεν εἰς τὸν Εὔξεινον λεγόμενον
πόντον παρὰ Θόαντα τὸν Βορυσθένους παῖδα. καὶ τὸ μὲν
ἔθνος ἐκεῖνο τῶν νομάδων ἐκάλεσε Ταύρους, ἐπεὶ ἀντὶ τῆς
᾿Ιφιγενείας παρὰ τὸν βωμὸν ἔφηνε ταῦρον, αὑτὴν δ᾿ ἡ
θεὸς Ταυροπόλον.
κατὰ δὲ χρόνον ἱκnούμενον ἀπῴκισε
τὴν ᾿Ιφιγένειαν εἰς τὴν Λευκὴν λεγομένην νῆσον παρὰ
τὸν ᾿Αχιλλέα καὶ ἀλλάξασα ἐποίησεν αὐτὴν ἀγήρων καὶ
ἀθάνατον δαίμονα καὶ ὠνόμασεν ἀντὶ τῆς ᾿Ιφιγενείας ᾿Ορ-
σιλοχίαν. ἐγένετο δὲ ᾿Αχιλλεῖ σύνοικος.


εκτος απο την άποψη οτι η Ιφιγένεια ειναι κορη του Θησέως και της Ελένης

αναφέρετε η αντικατάσταση της απο την θεά Αρτεμη με μόσχο

η διαμονή της στην χώρα των Ταυρων

οτι η Ιφιγένεια μεταφέρετε στην Λευκήν νήσον και γίνεται σύζυγος ή σύντροφος - συνοικος αναφέρει το κειμενο - του Αχιλλέως ..

στο τέλος αναφέρει ότι μετατρέπει - η Αρτεμις- αυτήν σε αγέραστο, αθανατο δαίμονα με το ονομα Ορσιλοχιαν...



στην Ιφιγένεια εν Ταύροις


Ιφιγένεια εν Ταυροις Ευρυπίδης



῏Ω τῆσδ᾿ ἀνάσσων ῾Ελλάδος στρατηγίας,
᾿Αγάμεμνον, οὐ μὴ ναῦς ἀφορμίσηις χθονὸς
πρὶν ἂν κόρην σὴν ᾿Ιφιγένειαν ῎Αρτεμις
λάβηι σφαγεῖσαν· ὅτι γὰρ ἐνιαυτὸς τέκοι
κάλλιστον, ηὔξω φωσφόρωι θύσειν θεᾶι.
παῖδ᾿ οὖν ἐν οἴκοις σὴ Κλυταιμήστρα δάμαρ
τίκτει-τὸ καλλιστεῖον εἰς ἔμ᾿ ἀναφέρων-
ἣν χρή σε θῦσαι. καί μ᾿ ᾿Οδυσσέως τέχναις
μητρὸς παρείλοντ᾿ ἐπὶ γάμοις ᾿Αχιλλέως.
ἐλθοῦσα δ᾿ Αὐλίδ᾿ ἡ τάλαιν᾿ ὑπὲρ πυρᾶς
μεταρσία ληφθεῖσ᾿ ἐκαινόμην ξίφει.
ἀλλ᾿ ἐξέκλεψεν ἔλαφον ἀντιδοῦσά μου
῎Αρτεμις ᾿Αχαιοῖς, διὰ δὲ λαμπρὸν αἰθέρα
πέμψασά μ᾿ ἐς τήνδ᾿ ὤικισεν Ταύρων χθόνα,
οὗ γῆς ἀνάσσει βαρβάροισι βάρβαρος
Θόας, ὃς ὠκὺν πόδα τιθεὶς ἴσον πτεροῖς


εχουμε την αντικατάσταση της απο ελάφι ...

ελαφίνα συγκεκριμένα εχουμε και στο κειμενο της Ιφιγένειας εν Αυλιδι ...προσφορα στην θεά την φωτοφόρα

και ανάμεσα απο τον λαμπρόν τον αιθέρα πέρασε και βρέθηκε στην χώρα των ταύρων που βασιλευει ο ΘΟΑΣ ..

Ορσίλοχος = ο παρακινών τους λόχους ..
Ορσίκτυπος = ΔΙΑΣ = που βροντά, θορυβώδης
Ορσινεφής= Διας = ο κινών τα νεφη# συναθροίζων τα σύννεφα

Λοχιά = ψωμί που προσφέρουν στην Αρτεμη
Λοχία η Αρτεμις
Λοχιάς= Λόγχη κατάλληλη για εξέδρα
Οπου ή θέληση εκει κι ο δρόμος
Άβαταρ μέλους
ATARGATIS
Λόγιος
 
Δημοσιεύσεις: 298
Εγγραφή: Τρί Σεπ 26, 2006 1:35 pm

Απάντηση: ΙΦΙ-ΓΕΝΕΙΑ

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό ATARGATIS » Δευτ Απρ 23, 2007 11:12 am

Λεξικον etymologicum Gudianum


῞Ορκιοσ, διὰ τὸ ο λῆγον εἰς ρ, ἐπιφερωμένου συμφώ-
νου μὴ τοῦ μ ψιλοῦται· οἷον, ὀργὴ, ὀρχιστὴς, ὀρσί-
λοχος· σεσημείωται δύο, τὸ ὅρσια καὶ ὅρκος· ἐπίορκος
δὲ διάτι ἀναβιβάζει τὸν τόνον; τὰ εἰς ος ὑπὲρ μίαν
συλλαβὴν πρὸ μίας τὸν τόνον ἔχοντα, ἐν τῆ συνθέσει
προπαροξύνεται· χωρὶς εἰ μὴ σύνθετα ὑπάρχουσιν ἕνε-
κα ἐνεργείας παροξύνεται· οἷον, ποικίλος παμποίκιλος,
ὅρκος, ἐπίορκος.


῎Ορσεο, διεγείρου, ῥῆμα προστακτικὸν ἐνεστῶτος καὶ
παρατατικοῦ· ὁ κανών· οἱ ῎Ιωνες τὴν ου δίφθογγον
εἰς ε καὶ ο λύουσιν, ὡς ἐν τῷ ἐμοῦ ἐμέο, ὄρσου ὄρσεο,
τὸ ῥῆμα ὄρσω, καὶ μετάγεται εἰς ἐνεστῶτα· καὶ κλί-
νεται ἄχρι τοῦ παρατατικοῦ.
῎Ορσεο πόθεν; φαμὲν ὅτι ἀπὸ τοῦ ὄρω. καὶ Αἰολικῶς
ὄρσω, ὡς κέρω κέρσω, καὶ μετῆλθεν ὁ μέλλων εἰς ἐν-
εστῶτα, καὶ ἐγένετο ὄρσω ὁ ἐνεστὼς, τὸ παθητικὸν ὄρ-
σομαι καὶ ὁ παρατατικὸς ὠρσόμην, τὸ τρίτον ὤρσεο
ὡς ἐτυπτόμην ἐτύπτετο, οὕτως ὠρσόμην ὤρσεο, πρὸ
τῆς συσταλείσης τῆς ἀρχούσης· ὥσπερ ἐτύπτετο, τὸ
δεύτερον ὄρσου· καὶ τὸ προστακτικὸν ὄρσου καὶ ᾿Ιωνι-
κῶς ὄρσεο.

Ορσε = να #ιδού
Ορσαρσκε = ορνυμι
ορσός = λακων αντι ορθός
Ορσολοπούμαι= εξεγειρομαι
ορσοτριαινα= ο εγειρων την τριαινα
ορσινεφής = ο εγειρων τα νέφη
ορσίκτυπος= προκαλών κτύπον, βροντών

ορτσα τα πανιά ..

μερικές ερμηνείες του ονοματος του δαίμονα = Ιφιγένειας ..

ταυτίζεται όπως καταλαβαινουμε με τις ιδιότητες της Αρτεμης ... και την λατρεία της στην χώρα -οροσειρά του Ταύρου - των Ταύρων ...


ΥΣ. αν το σ ως γραμμα μετατρεπεται σε Θ και το Ορσιλοχιαν σε ΟΡΘΙΛΟΧΙΑΝ μήπως τελικά εχουμε και προβολή ή την εικόνα ενός συγκεκριμένου ειδους γέννησης κάτι που σήμερα αποφεύγουμε .. - τι λεω η γυναικα μέσα στους άντρες .. - όπου η μητέρα ειναι όρθια ..κατα την γέννηση

μια τεχνική όπου την χρησιμοποιουσαν παλίοτερα και σήμερα - αν και ως τρόπος γέννησης ειναι ευκολοτερος για τις γυναικες - εχει πλέον καταργηθεί - μάλλον γιατι δεν βολεύει τους ιατρούς ..
συνεχιζοντας την περιηγηση μας ..

εχουμε τα παρακάτω ..

πλησίον δὲ τῶν ᾿Ανάκτων Εἰληθυίας ἐστὶν ἱερὸν ἀνάθημα ῾Ελέ-
νης, ὅτε σὺν Πειρίθῳ Θησέως ἀπελθόντος ἐς Θεσπρω-
τοὺς ῎Αφιδνά τε ὑπὸ Διοσκούρων ἑάλω καὶ ἤγετο ἐς
Λακεδαίμονα ῾Ελένη. ἔχειν μὲν γὰρ αὐτὴν λέγουσιν
ἐν γαστρί, τεκοῦσαν δὲ ἐν ῎Αργει καὶ τῆς Εἰληθυίας
ἱδρυσαμένην τὸ ἱερὸν τὴν μὲν παῖδα ἣν ἔτεκε Κλυ-
ταιμνήστρᾳ δοῦναι-συνοικεῖν γὰρ ἤδη Κλυταιμνή-
στραν ᾿Αγαμέμνονι-, αὐτὴν δὲ ὕστερον τούτων Μενε-
λάῳ γήμασθαι. καὶ ἐπὶ τῷδε Εὐφορίων Χαλκιδεὺς
καὶ Πλευρώνιος ᾿Αλέξανδρος ἔπη ποιήσαντες, πρότερον
δὲ ἔτι Στησίχορος ὁ ῾Ιμεραῖος, κατὰ ταὐτά φασιν ᾿Αρ-
γείοις Θησέως εἶναι θυγατέρα ᾿Ιφιγένειαν.

o Παυσανίας αναφερει τα παραπανω ...



όμοια λοιπον οι συγγραφεις αναφέρουν την Ιφιγένεια ώς κόρη της Ελένης .. της καλλίστης ....

κάτι αλλο αρκετά περίεργο θα λέγαμε ..

στην Ιλιάδα η Ελένη εξέρχεται εκ του γυναικονίτη – στην Τροία-και στη συνοδεία της έχει την Αιθρα θυγατέρα του Πιτθέως και την Κλυμένη.

Αιθρα όμως θυγατέρα του Πιτθέα - βασιλιά της 3Ζηνος - ειναι η μητέρα του Θησέα ... εχει δηλαδή συνοδό την - πεθερά της – μητέρα του Θησέα .. γιαγιά της Ιφιγένειας ..

Πλούταρχου Θησεύς


Τεκούσης δὲ τῆς Αἴθρας υἱὸν οἱ μὲν εὐθὺς ὀνομασθῆ-
ναι Θησέα λέγουσι διὰ τὴν τῶν γνωρισμάτων θέσιν, οἱ
δ᾿ ὕστερον ᾿Αθήνησι παῖδα θεμένου τοῦ Αἰγέως αὐτόν·
τρεφόμενον δ᾿ ὑπὸ τοῦ Πιτθέως ἐπιστάτην ἔχειν καὶ
παιδαγωγὸν ὄνομα Κοννίδαν, ᾧ μέχρι νῦν ᾿Αθηναῖοι μιᾷ
πρότερον ἡμέρᾳ τῶν Θησείων κριὸν ἐναγίζουσι, μεμνη-
μένοι καὶ τιμῶντες πολὺ δικαιότερον ἢ Σιλανίωνα τιμῶσι
καὶ Παρράσιον, εἰκόνων Θησέως γραφεῖς καὶ πλάστας
γενομένους.
῎Εθους δ᾿ ὄντος ἔτι τότε τοὺς μεταβαίνοντας ἐκ
παίδων ἐλθόντας εἰς Δελφοὺς ἀπάρχεσθαι τῷ θεῷ τῆς
κόμης, ἦλθε μὲν εἰς Δελφοὺς ὁ Θησεύς (καὶ τόπον
ἀπ᾿ αὐτοῦ τὴν Θησείαν ἔτι νῦν ὀνομάζεσθαι λέγουσιν),
ἐκείρατο δὲ τῆς κεφαλῆς τὰ πρόσθεν μόνον, ὥσπερ
῞Ομηρος (Il. 2, 542) ἔφη τοὺς ῎Αβαντας· καὶ τοῦτο τῆς

.....

Τὸν μὲν οὖν ἄλλον χρόνον ἔκρυπτεν Αἴθρα τὴν
ἀληθινὴν τοῦ Θησέως γένεσιν· ἦν δὲ λόγος ὑπὸ τοῦ
Πιτθέως διαδοθεὶς ὡς ἐκ Ποσειδῶνος τεκνωθείη. Πο-
σειδῶνα γὰρ Τροιζήνιοι σέβονται διαφερόντως, καὶ θεὸς
οὗτός ἐστιν αὐτοῖς πολιοῦχος, ᾧ καὶ καρπῶν ἀπάρχονται,
καὶ τρίαιναν ἐπίσημον ἔχουσι τοῦ νομίσματος. ἐπεὶ δὲ
μειράκιον ὢν ἅμα τῇ τοῦ σώματος ῥώμῃ διέφαινεν ἀλ-
κὴν καὶ φρόνημα μετὰ νοῦ καὶ συνέσεως βέβαιον, οὕτως
αὐτὸν ἡ Αἴθρα πρὸς τὴν πέτραν προσαγαγοῦσα, καὶ
φράσασα περὶ τῆς γενέσεως τἀληθές, ἐκέλευσεν ὑφελεῖν
τὰ πατρῷα σύμβολα καὶ πλεῖν εἰς ᾿Αθήνας. ὁ δὲ τὴν μὲν


ο Θησέας εννοειτε οτι ειναι τέκνο της Αιθρας και του Αιγαία όμως ο Πιτθέας εμφανίζει την Αιθρα να εχει τεκνοποιήσει απο τον Ποσειδώνα που ειναι και πολιουχος θεος της 3Ζηνος .. και έχει ως νόμισμα της την τρίαινα..

στα σχόλια όμως στον Ομηρο διαβάζουμε ..

SCHOL. A HOM. Il. G 144: Αἴθρη Πιτθῆος θυγάτηρ] ἑτέρα
τῆς Θησέως μητρός ἐστιν αὕτη ἡ Αἴθρα· αἰσχρὸν γὰρ ὑπάρχει θεραπαί-
νης τρόπωι ἀκολουθεῖν τῆι ῾Ελένηι τὴν Αἴθραν ἑκυρὰν νομισθεῖσαν. ὡς
γὰρ ἱστορεῖ ῾Ελλάνικος, Πειρίθους καὶ Θησεύς, ὁ μὲν Διὸς ὤν, ὁ δὲ Ποσει-
δῶνος, συνέθεντο γαμῆσαι Διὸς θυγατέρας· καὶ ἁρπάσαντες τὴν ῾Ελένην
κομιδῆ νέαν παρατίθενται εἰς ῎Αφιδναν τῆς ᾿Αττικῆς Αἴθρηι τῆι Πιτθέως
μὲν θυγατρί, μητρὶ δὲ Θησέως. οὕτως εἰς ῞Αιδου παραγίνονται ἐπὶ τὴν
Περσεφόνην. οἱ δὲ Διόσκουροι, μὴ ἀπολαμβάνοντες τὴν ἀδελφήν, τὴν ᾿Ατ-
τικὴν πορθοῦσιν, Αἴθραν δὲ αἰχμαλωτίζουσιν.

αλλη λεει ειναι αυτή η Αιθρα Πιτθήος θυγατέρα ..
όμως ο Θησεύς ειναι γιός του Ποσειδώνος ...


Υ.Σ. αν σώσετε τα κειμενα σε word μπορειτε να τα διαβάσετε άνετα ..

Θα με ενδιεφεραν οι αποψεις σας ..

Καλημέρα και καλη βδομαδα ..
Οπου ή θέληση εκει κι ο δρόμος
Άβαταρ μέλους
ATARGATIS
Λόγιος
 
Δημοσιεύσεις: 298
Εγγραφή: Τρί Σεπ 26, 2006 1:35 pm

Απάντηση: ΙΦΙ-ΓΕΝΕΙΑ

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό dimitris » Δευτ Απρ 23, 2007 2:54 pm

Φίλε μου γνωρίζω και τις δυο παραλλαγές του μύθου και σα μια πρώτη - και όχι βεβαίως εμπεριστατωμένη προσέγγιση στο ερώτημά σου - θα έλεγα ότι η από «ισχυρό γένος» καταγόμενη Ιφιγένεια, αποτελεί, σαν κόρη του Θησέα και της Ωραίας Ελένης και υιοθετηθείσης αργότερα από την Κλυταιμνήστρα, απλά μια δευτερεύουσα παραλλαγή του μύθου. Μια τρίτη ακόμα παραλλαγή είναι ότι η Ιφιγένεια, αφού ανηπάργη από την ¶ρτεμη, μετεφέρθη από αυτήν στην «Λευκήν Νήσον» του Ευξείνου πόντου, όπου ενυμφεύθη αργότερα τον Αχιλλέα και απόκτησε μαζί του τον Πύρρον.

Θεωρώ δηλαδή σα μια πρώτη προσέγγιση στην έρευνα τα περί του υιοθετημένου παιδιού του οίκου του Αγαμέμνονος σα μια μη ουσιαστική παραλλαγή του βασικού μύθου, διότι σε μια τέτοια περίπτωση φαίνεται ανεξήγητη η απαίτηση της θεάς να θυσιαστεί αυτή – για την οποία ο Αγαμέμνων θα συναινούσε πολύ ευκολότερα - και όχι ένα από τα πραγματικά παιδιά του με την Κλυταιμνήστρα, αφού η θεά άλλωστε ήθελε να τον τιμωρήσει για το φόνο του ιερού ελαφιού της και την καύχησή του.

Αν έχεις μια άλλη άποψη, την οποία έχεις αναλύσει και επεξεργαστεί – όπως μάλλον φαίνεται - και συνδέεις διαφορετικά όλα τα γεγονότα - δώστη μας να την εξετάσουμε και να διερευνήσουμε με βάση αυτή διεξοδικότερα αυτό το θέμα.

Δημήτρης
dimitris
 

Απάντηση: ΙΦΙ-ΓΕΝΕΙΑ

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό ATARGATIS » Τρί Απρ 24, 2007 7:49 pm

Καλησπέρα αγαπητοί μου ..

συνεχίζω τον συλλογισμό μου και δινω επιπλεον στοιχεία ..

Ας περάσουμε τώρα στον «πατέρα» της Ιφιγένειας τον Θησέα .. ένας ακόμα ήρωας ή ημίθεος αν προτιμάτε .. που ως θεική καταγωγή μας παραπέμπει στον Ποσειδώνα και η ανθρώπινη καταγωγή στον Αιγαία ..

Έγινε μύθος, θρύλος. Τα απίστευτα κατορθώματα έγιναν έργα θεϊκά, ευλογημένα, πράξεις υπερφυσικές, ανθρώπων ασυνηθών, υπερβατικών, που μόνον η καταγωγή τους από κάποιον θεό θα μπορούσε να δικαιολογήσει με στοιχειώδη λογική. Ήρωες, «ημίθεοι», αφού κανείς δεν αγνοούσε την παράλληλο γνήσια ανθρώπινη υπόσταση. Συνήθως από πατέρα θεό ή και άνθρωπο και μητέρα θνητή ή και αυτήν κάποιας αντιστοίχου αντιπροσωπευτικότητος, οι ήρωες των Πρωτοελλήνων εξέφρασαν από την απωτάτην προϊστορίαν την πλήρη φυλετικήν, κοινωνικήν και ιστορικήν καταξίωσιν των συλλογικών προσωπικοτήτων που ανεδείχθησαν πρωτοπόρες, ηγετικές φυσιογνωμίες εντός των αρχεγόνων ομάδων: Ηρακλής, Ορφεύς, Ιάσων, Οδυσσεύς, Δευκαλίων, Πελασγός, κ.ο,κ

όμως ταυτόχρονα τα κατορθώματά του μας μιλούν και για γεωπολιτικά γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου .. και ισως οχι μονο ..

Είχε λοιπόν και ο Θησεύς παράδοξον διπλήν πατρικήν καταγωγήν, θεϊκήν από τον Ποσειδώνα (κυρίαρχον των θαλασσών κι ανθρωπίνη από τον Αιγέα. Εξ' αρχής το όνομα, παραπέμπει εις γλωσσολογικούς και εθνολογικούς συνειρμούς θυσία, θυμίζω, θύμα νλπ., «θεός» εκ του ρ. «θέω» δηλ. σπεύδω, τρέχω1 γρήγορα, ωσάν απάντησις εις επίκλησιν θεού (Ίσον και ευχαριστία δια την εκπλήρωσιν κάποιας επιθυμίας.
Είναι μια παγκόσμιος μοναδικότης της ελληνικής γλώσσης να έχει τέτοιαν καταγωγήν η σύλληψις, η αντίληψις της θρησκείας.

Η μητέρα του Αίθρα τον ονόμασε έτσι επειδή ο πατέρας του είχε "θέσει", το σημεία αναγνωρίσεως του κάτω από ένα βράχον. (Σημείον, γεωγραφικόν στίγμα).

Θης ΄= ακτήμονας αγρότης ή εργάτης γής
Θησαι = αρμέγω γάλα

ευς = καλός, αγαθός, ανδρείος, ευγενής..

αλλα θεσις ( αν δεχτουμε την ερμηνεια εκ του Θέτω ) = τοποθέτηση, τακτοποίηση, αλλα και υιοθέτηση ..

ισως γιατι υιοθετήθηκε εκ του Αιγαία..

Αιγεύς εξάλλου, εκ της «αιγός» πιθανότατα ήτο όνομα ενός ποιμένος, «γιδοβοσκού» τράγου, κατόχου αγρών, «αγρίου», εκτός πόλεως, πριν γίνει πολίτης

όμως Αιγεύς δίνει το όνομά του κα στο Αιγαίο Πέλαγος το οποίο ονομάζεται και Μήλιο πέλαγος ..

κατσίκα ή αιξ η γίδα, ή κάπρον ή μάλον (δωρικός τύπος της λέξης μήλον ) ή μήλον, μικλα ή μήπως μίλκα (milk= γάλα) , ή χιμαιρα, ή χίμαρος..

συνώνυμες λέξεις .

η Αιθρα τώρα μας συνδέει μεσω ονοματολογίας με αιθρία, ξαστεριά. λιακάδα η μήπως ΑΙΘΕΡΙΑ .. δηλαδή αναερη, άυλη, αφρόπλαστη, διάφανη, λεπτή, ουράνια ..

αν κάνουμε μια ανάφορά και στα επίθετα του Ποσειδώνος θα δουμε μερικά πολύ εμφανή όπως το Κορυφαίος και Σωτήρ, η το Μάλεος – απο το αιξ- μάλον – όπου άιξ ειναι και κυματάκια ..της θαλασσας ..
ή και το Ποσι-δάων .. οπου Ποσι ή Πους και το πόδι ή και πηδάλιο η κάτω άκρο πανιού που δένεται _+ δάω = μαθαίνω, πληροφορούμαι, γνωρίζω

εξ ου και η λέξι ποσιδεσμος ας πουμε δεσμος/δεσμά ποδιού ...


Υ.Σ. φίλη... αγαπητέ Δημήτρη
Οπου ή θέληση εκει κι ο δρόμος
Άβαταρ μέλους
ATARGATIS
Λόγιος
 
Δημοσιεύσεις: 298
Εγγραφή: Τρί Σεπ 26, 2006 1:35 pm

Απάντηση: ΙΦΙ-ΓΕΝΕΙΑ

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό dimitris » Τετ Απρ 25, 2007 9:35 pm

Ας κάνουμε λοιπόν μια σούμα:

Η παραδοσιακή άποψη, σύμφωνα με τις τραγωδίες του Ευριπίδη «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» και «Ιφιγένεια εν Ταύροις», παρουσιάζει την Ιφιγένεια (Ίφις + γένος = η ισχυρά ή από ισχυρό γένος) σαν ένα από τα παιδιά του Ατρείδη Αγαμέμνονα ( άγαν + μένω = αυτός που εμμένει υπερβολικά σε κάτι, ο επίμονος, πεισματάρης, σταθερός) και της «κουρηδίης αλόχου» του Κλυταιμνήστρας (από το κλυτός = ξακουστός και το μνάομαι = ερωτοτροπώ, επιδιώκω, επιζητώ, π.χ. μνήστειρα = μνηστή, αρραβωνιαστικιά ή η ενθυμούμενη κάτι ή το μήδομαι = σκέπτομαι, συλλογίζομαι - κόρης του Τυνδάρεω και της Λήδας, η οποία τελευταία είχε γεννήσει επίσης, μετά την ένωσή τη με τον μεταμορφωθέντα σε κύκνο Δία, την Ωραία Ελένη (από το αλίσκω ή αλίσκομαι = κυριεύομαι ή καλύτερα, κατά τη γνώμη μου, από το Σελάνα, Σελήνη, Ελάνα = η λαμπρή, η απαστράπτουσα, η φεγγοβολούσα σαν την Σελήνη) και τους (επίσης λαμπρούς και εξ ετυμολογικής ρίζας του ονόματός τους) Διόσκουρους Κάστορα και Πολυδεύκη - δε φαίνεται να υποκρύπτει άμεσα κανένα μυστήριο, εκτός και αν αναμιχθεί με τη δεύτερη εκδοχή που θέλει την Ιφιγένεια παιδί του Θησέα (από το θέτω) και της αρπαγείσας από αυτόν σε νεαρά ηλικία, αδελφής της Κλυταιμνήστρας, Ωραίας Ελένης.

Η δεύτερη αυτή εκδοχή του μύθου φαίνεται πιο συναρπαστική, αν και δημιουργεί πολλά ερωτηματικά. Σύμφωνα με αυτήν ο υιός του Αιγέα (από το Αίγα = κατσίκα, απΆ όπου και το Αιγαίο Πέλαγος με τα «προβατάκια» του) ή κατΆ άλλους του θεού της θάλασσας Ποσειδώνα και της Αίθρας (αιθέρας, αίθριος), Θησέας. απήγαγε με τη βοήθεια του φίλου του Περείθιου την Ωραία Ελένη από τη Σπάρτη σε μικρή ηλικία. ¶λλες παραδόσεις αναφέρουν ότι ο Θησέας την είχε ζητήσει αρχικά σα σύζυγο από τον Τυνδάρεω, και όταν αυτός αρνήθηκε, την απήγαγε μέσα από το χορό των κοριτσιών στο ιερό της Ορθίας Αρτέμιδος στην Σπάρτη. Ακολούθως την έφερε στην Αφίδνα, στην Αττική, κοντά στην μητέρα του την Αίθρα. Οι Διόσκουροι όμως έμαθαν τα καθέκαστα και όταν ο Θησέας είχε κατέβη στον ¶δη για να βοηθήσει με τη σειρά του τον Περείθιο να απαγάγει τη βασίλισσα του ¶δη Περσεφόνη, εξεστράτευσαν εναντίον της Αττικής και απελευθέρωσαν την αδελφή τους παίρνοντας μαζί τους αιχμάλωτη και τη μητέρα του Θησέα Αίθρα. Η Αίθρα, όπως λέγεται, ακολούθησε αργότερα την Ελένη στην Τροία σα δούλη.

Ο Θησέας όμως είχε προηγουμένως βιάσει τη νεαρά Ελένη, σύμφωνα με τον Παυσανία, σε ένα ιερό της Αφροδίτης (Αν και άλλοι συγγραφείς αναφέρουν ότι αυτή γύρισε παρθένα στη Σπάρτη) και από αυτήν ακριβώς την ένωση προήλθε η Ιφιγένεια, την οποία στη συνέχεια η Ελένη, μετά την επιστροφή της στη Σπάρτη, εμπιστεύθηκε στην αδελφή της Κλυταιμνήστρα, η οποία και την ανέθρεψε σα δική της κόρη. Ως προς τον αν ο Αγαμέμνονας τώρα ήξερε ή όχι ότι η Ιφιγένεια δεν ήταν δικό του παιδί, άλλοι λένε πως ναι και άλλοι όχι. Στη δεύτερη περίπτωση δικαιολογείται η ιδιαίτερη στενοχώρια του, μετά την αναγκαστική συναίνεσή του για τη θυσία της, κατόπιν απαίτησης της θεάς ¶ρτεμης, της οποία ο ίδιος είχε σκοτώσει την ιερά έλαφον, καυχηθείς μάλιστα επί τούτου!

Όπως ξέρουμε βεβαίως από τον Ευριπίδη, η Ιφιγένεια δε θυσιάστηκε τελικά, διότι την τελευταία στιγμή αντεκατεστάθη από τη θεά πάνω στο βωμό από ένα ελάφι, ενώ η ίδια μετεφέρθη από την ¶ρτεμη στη χώρα των Ταύρων (στη σημερινή Κριμαία), όπου και έγινε ιέρειά της στον εκεί ναό της. ¶λλες παραλλαγές του μύθου αναφέρουν ότι η ¶ρτεμη έβαλε στη θέση της Ιφιγένειας μια αρκούδα και όχι ένα ελάφι και ότι το μέρος της θυσίας δεν ήταν η Αυλίδα, αλλά η Βραυρώνα της Αττικής, ταυτίζοντας έτσι την Ιφιγένεια με τη Νέμεση, που λατρευόταν εκεί. ¶λλες πάλι παραλλαγές παρουσιάζουν την Ιφιγένεια να επιστρέφει στις Μυκήνες ή να πεθαίνει στα Μέγαρα, όπου είχε ιερό, ή ακόμη να παντρεύεται με τον Αχιλλέα στην «Λευκή Νήσο» στις εκβολές του Δούναβη, και να γεννά με αυτόν τον Πύρρο.

Γενικότερα όλες οι δευτερεύουσες αυτές παραλλαγές του κύριου μύθου που αναφέρει ο Ευριπίδης, περιβάλλουν όντως με μυστήριο την Ιφιγένεια και της δίνουν μια πολύ πιο ευρύτερη υπόσταση από αυτή μιας κοινής κοπέλας, ίσως ακόμα και μιας θεάς! Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη μας και την παράδοση ότι η ¶ρτεμη την μετέτρεψε, όπως παρατηρεί η Ατάργκατις, σε έναν«αγέραστο, αθάνατο δαίμονα με το όνομα «Ορσιλοχιαν», με την ερμηνεία μάλιστα της «σε ορθή στάση γέννησης»….

Η κατεξοχήν προστάτιδα των γυναικών θεά ¶ρτεμις, επικαλείτο από αυτές σα μεν νεαρά κορίτσια Φιλομείραξ, σαν έφηβες Φιλοπάρθενος και σα μητέρες Λυσιζώνη και Ορσιλοχεία, μεταφέροντας έτσι τον ίδιο επίσης προσδιορισμό με την Ιφιγένεια, δείχνοντας με κάποιον τρόπο την ταύτιση αυτών των δύο. Σα σεληνιακή επίσης θεά η ¶ρτεμις αναφέρεται σαν Νυκτοπόλος, Νυκτοφάνεια, Σελασφόρος, Νυχία και Φωσφόρος, συνδεόμενη επίσης έτσι με την Ελένη-Σελήνη.

Αν τώρα ετυμολογήσουμε το όνομα της Ιφιγενείας όχι σαν προερχόμενο από την «ισχυρά γενεά», αλλά από το Ίφι και το γίνομαι, και τη συνδέσουμε σαν ορθηλοχεία (που αναφέρεται στον παλαιότερο τρόπο γέννησης των παιδιών, σε ορθία τάση της τίκτουσας) με τον τοκετό, τότε το όνομά της φαίνεται να σημαίνει «η θεά που δίνει δύναμη στις γυναίκες την ώρα της γέννας» και αντιπροσωπεύει έτσι μια αρχαία θεά του τοκετού και της γονιμότητας και συγχρόνως μια θεά του θανάτου, ταυτιζόμενη επίσης με την Ελένη, την Ειλείθυια και την ¶ρτεμη. Φαίνεται μάλιστα πως ήταν μια προελληνική μητριαρχική θεά, αρχαιότερη της ¶ρτεμης, η οποία τελευταία και στη συνέχεια την αντικατέστησε, «θυσιάζοντάς» την και υποβιβάζοντάς την σε ιέρειά της!

Αξίζει πάνω σε αυτή τη βασική γραμμή σκέψης να αναφέρουμε τα ακόλουθα στοιχεία, τα περισσότερα από τον περιηγητή Παυσανία:

Στην Ερμούπολη συναντούμε την Ιφιγένεια σα μια υπόσταση της ¶ρτεμης, η οποία λατρευόταν εκεί σε ένα ιερό με την επίκληση ''Ιφιγένεια''!
Στο ναό της ¶ρτεμης στην Αίγειρα, όπου υπηρετούσε σαν ιέρεια μια νεαρή παρθένα, υπήρχε ένα παλιό ξόανο της Ιφιγένειας. Ο ίδιος ο Παυσανίας υποθέτει, με βάση αυτό το δεδομένο, ότι ο ναός αυτός ήταν αφιερωμένος αρχικά στην Ιφιγένεια. Όπως επισημαίνει επίσης ο Παυσανίας, ο Ησίοδος στο ποίημά του ''Κατάλογος Γυναικών '', αναφέρει πως η Ιφιγένεια δεν πέθανε, αλλά είναι με τη θέληση της ¶ρτεμης η Εκάτη!. Ο Ηρόδοτος πάλι αναφέρει ότι οι Ταύροι θυσιάζουν τους ναυαγούς σε μια παρθένα και οι ίδιοι λένε πως η παρθένα αυτή είναι η Ιφιγένεια του Αγαμέμνονα!

Υπάρχουν και πολλά άλλα πράγματα που θα μπορούσαν να ειπωθούν, αλλά ας αρκεστούμε προς το παρόν σε αυτά.


Δημήτρης
dimitris
 

Απάντηση: ΙΦΙ-ΓΕΝΕΙΑ

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό ATARGATIS » Πέμ Απρ 26, 2007 12:49 pm

αγαπητέ μου Δημήτρη..

γνωστα τα παραπάνω .. για να πω την αλήθεια ειχα σκοπό να τα αναφέρω και με γλύτωσες απο αρκετό κόπο ..και απο αρκετο χρόνο ... κι ο χρονος ειναι χρήμα ..

συνεπως όπως αναφέρεις κι οπως λενε οι δικές σημειώσεις η Ελένη ως Σεληνη -Σελάνα - Σελασφόρος κλπ συνδεεται με την Αρτεμη όπως και η Κόρη της - αν δεχτουμε την δευτερη εκδοχή - με την Ιφιγένεια ως κορη της Ελένης κι οχι της Κλυταιμνήστρας...



απο την άλλη η Αρτεμις με ονομάζεται και Καλλιστη.. η Καλλιστη λεγεται ότι ήταν ιέρεια της και η ίδια σε ορισμενες περιοχές λατρεύεται και ως Καλλιστη όπως και η Αφροδίτη αφου αυτή λαμβάνει το μήλον απο τον Πάρη-Αλέξανδρο ..

το μήλον ομως καταλήγει εις την Ελένη - ως την ποιο όμορφη γυναικα ..

όμως καρπός της αν ειναι η Ιφιγένεια - τοτε κι αυτή -κληρονομοντας ιδιοτητες της μητέρας - μιτοχονδρια κλπ - ειναι μια Καλλιστη ...

Οι θεότητες της γονιμότητας (Αφροδίτη, ¶ρτεμις, Αριάδνη, Καλλιστώ κ.ά.) σχετίζονται, παρά τη χθόνια καταγωγή τους, και με το φως των ουράνιων σωμάτων. μπορούμε να δεχτούμε τότε ότι η θερμότητα είναι πηγή ζωής, και οι ακτίνες του ήλιου θεωρούνται μυριάδες φαλλοί που εισδύουν βαθιά μέσα στη γη και τη γονιμοποιούν. Ως θεότητα λοιπόν της βλάστησης η Ελένη είναι και θεότητα του φωτός. έχουμε εξάλλου και την υπαρξη στους μύθους πολυανδρείας .. ΘΗσεύς, Μενέλαος, Πάρις, Διήφοβος, Αχιλλεύς κλπ..

μια πρώτη καταγραφή στο θεμα ..

Aρκτος = [η - εξ αυτής η αγγλική λέξη ursine]
αρκούδα # αστερισμός της άρκτου # βόρειο μέρος της γης # βοριάς #
κόρη αφιερωμένη στη Βραυρωνία Αρτέμιδα # αγαλματίδιο αφιερωμένο στη
Βραυρωνία Αρτέμιδα # ψάρι # αστακός (είδος)

Αρκτώος = [επίθετο τρικατάληκτο]
αρκουδίσιος # αρκτικός # βόρειος

πολος = [ο - εξ αυτής οι αγγλικές λέξεις pole και pulley]
άκρο άξονα # σημείο περιστροφής άξονα # σημείο τομής σφαίρας με
άξονα διερχόμενο από το κέντρο της (Β. Πόλος και Ν. Πόλος) # σημείο
από το οποίο περνάν πολλοί # υδρόγειος σφαίρα # ουρανός # πολικός
αστέρας # γη οργωμένη ξανά # ηλιακό ρολόι # ελατήριο άξονα άμαξας

Πολιος = επίθετο τρικατάληκτο και δικατάληκτο - εξ αυτής η αγγλική λέξη
poliomyelitis] ασπρομάλλης # γκριζομάλλης # ψαρός # γκρίζος # υπόλευκος #
γεροντικός # παλιός # αρχαίος # που ασπρίζει από τον αέρα (για
θάλασσα) # λευκός # διαυγής # καθαρός # αίθριος αλλα και γέροντας

ΑΡΤΕΜΙΣ = αργυρόπεζα (η) # αργυρόπεζος (παρθένος) (η) # Βενδίς (η - αιτιατική
την Βενδίν) # Βριτόμαρτις (η) # Δέσποινα Θεών (η) # δηλία (θηλυκό
επίθετο) # διάμαζος (επίθετο δικατάληκτο) # διάμαστος (επίθετο
δικατάληκτο) # διάματος (επίθετο δικατάληκτο) # δίκτυνα (η) # δικτύνη
(η) # δίκτυννα (η) # Έλα (η) # Ελαφιαία (η) # ελαφοκτόνος (επίθετο
δικατάληκτο) # Ελαφοκτόνος (η) # Ελεία (η) # Ενδίαγρος (η) # Εριφόνα
(η) # ευαλάκατος (επίθετο δικατάληκτο - δωρικός τύπος της λέξης
ευηλάκατος) # ευηλάκατος (η) # Εφεσία (η) # Ζαρήτις (η) # Ηγεμόνη (η)
# Ημέρα (η) # Ημερησία (η) # Θηροφόνη (η) # ιοχέαιρα (η) # Καλλίστη
(η) # Καρυάτις (η - εξ αυτής η αγγλική λέξη caryatid) # κεδρεάτις (η) #
Κναγία (η) # Κνακαλησία (η) # Κονδυλεάτις (η) # Κονδυλίτις (η) #
Κορδάκα (η) # Κορδακία (η) # Κορία (η) # Κορυφαία (η) # Κυνηγέτις (η)
# Λαφρία (η) # Λητογένεια (η) # Λιμενίτις (η) # Λιμενοσκόπος (η) #
Λιμναία (η) # Λιμνάτις (η) # Λιμνήτις (η) # Λοχεία (η) # Λοχία (η) #
Λυσιζώνη (η) # Λυσίζωνος (η) # Μουνυχία (η) # Νηοσόος (η) #
Νηοσσόος (η) # Ομόκληρος (ο και η) # Ορειάς (η - εξ αυτής η αγγλική
λέξη oread) # Ορειτίνη (η) # Ορέστεια (η) # Ορεστιάς (η) # Ορθωσία (η)
# Ουλία (η) # Ούπις (η) # Παρθένος (η - εξ αυτής η αγγλική λέξη
Parthenos) # Πειθώ (η) # Περασία (η) # Πέρσεια (η) # Πολυώνυμος (η)
# Ποταμία (η) # Ποτάμιος (η) # Πότνια (η) # Πότνια θηρών (η) #
Προθυραία (η) # Προθυριδία (η) # Σαμορινία (η) # Σάμορνα (η) #
Σαρωνία (η) # Σκυλακίτις (η) # Στροφαία (η) # Στυμφαλία (η) #
Στυμφηλία (η) # Σώτειρα (η) # Ταυροβόλος (η) # Ταυροπόλα (η) #
Ταυροπόλος (η) # Ταυρώ (η) # Τοξότις (η) # Τοξοφόρος (η) # Υμνία (η)
# Υπομέλαθρα (η) # Φιλολάμπαδος (η) # Φιλομήλη (η) # Φοίβη (η) #
Φύτιος (η) # Φωσφόρος (η) # Χελύτις (η) # Χησιάς (η) # Χρυσάορος (ο
και η) # Χρυσηλάκατος (η) # Χρυσήνιος (η) # Χρυσοβολίς (η) #
Χρυσόθρονος (η) # Ωκυλόχεια (η) # Ώπις (η)
Φως= φώψ (το) # φόως (το) # φάος (το - του φάεος - εξ αυτής η αγγλική λέξη
facetiae - η ιταλική faceto - η γαλλική facetieux) # φαύσις (η) # δάος
(το) # φέγγος (το) # σέλας (το) # φώς (το - του φωτός - εξ αυτής το
αγγλικό πρόθεμα photo- και οι λέξεις phosgene - phosphene - phot -
photic - photokinesis - photocathode - photocell - photochemistry -
photoconduction - photoelectric - photoemission) # καταύγασμα (το -
Βυζαντινός τύπος) # λύκη (η)

φαιδρόν αλίου σέλας (έκφραση)= φως του ήλιου ιλαρόν

φωσφορος = Αρτεμις αλλα και αυγερινός # άστρο της αυγής
[επίθετο δικατάληκτο - εξ αυτής η αγγλική λέξη phosphorus]
φέρων φως # φωτεινός # φωτοβόλος # ακτινοβόλος

σέλας = ακτινοβολία (η) # αντιφάνεια (η) # απάστραψις (η) # απαύγασμα (το) #
απαυγασμός (ο) # απόλαμψις (η)

σελασφόρος = ακτινοβόλος (επίθετο δικατάληκτο) # απαυγαστικός (επίθετο
τρικατάληκτο) # απαυγής (επίθετο δικατάληκτο) # σελαηφόρος (επίθετο
δικατάληκτο - ποιητικός τύπος) # σελασφόρος (επίθετο δικατάληκτο) #
σελαυγής (επίθετο δικατάληκτο) # φαέθων (μετοχή του "φαέθω") #
φαεινός (επίθετο τρικατάληκτο) # φαεννός (επίθετο τρικατάληκτο -
ποιητικός τύπος της λέξης "φαεινός")

σελάχι =σελάχειον (το) # σελάχιον (το - εξ αυτής η αγγλική λέξη selachian) #
σέλαχος (το - το όνομα το έδωσε ο Αριστοτέλης γιατί τη νύχτα
φωσφορίζουν)

σελήνη = ηλιώτις (η) # μήνα (η - λατινικά luna) # μηνάς (η - λατινικά luna) # μήνη (η - εξ αυτής η αγγλική λέξη moon - λατινικά luna) # νυκτοδεσπότις (η)
αλλα και σελάνα (η - δωρικός τύπος της λέξης "σελήνη") # σελαναία (η -
δωρικός τύπος της λέξης "σεληναία") # σεληναία (η) # σελήνη (η -
λατινικά luna - αγγλικά Selene - εξ αυτής το πρόθεμα seleno- και η
αγγλική λέξη selenium) # Υπεριονίς (η) σελήνη # φεγγάρι # πίτα στρογγυλή σε σχήμα σελήνης # ψωμί (καρβέλι) # θεά προσωποποίηση της σελήνης κόρη του Υπερίωνα και της Θείας

σεληνιασμός = απαυλισμός (ο) # επίλημψις (η - Ιωνικός τύπος της λέξης επίληψις) #
επιληψία (η - εξ αυτής η αγγλική λέξη epilepsy - η ιταλική epilessia - η
γαλλική epilepsie - η γερμανική Epilepsie - η ισπανική epilepsia) #
επίληψις (η) # σεληναίον πάθος (το) # σεληνιασμός (ο)

Λύκαιον = το βουνό της Αρκαδίας # ναός Απόλλωνα στο βουνό Λύκαιο της
Αρκαδίας

Λυκαιος = Απόλλωνας # Δίας

Λυκαονία = [η] χώρα στη Μικρά Ασία # αρχαίο όνομα της Αρκαδίας

Λυκαυγές = [το]γλυκοχάραμα # χάραμα # αυγή # κονταυγή # ξημέρωμα # χρυσαυγή

Λυκάων = Λυκάνθρωπος

Λυκειος = ο του λύκου [το] ο του λύκου # ο του Λύκειου Απόλλωνα

Λυκηγενής = Ο Απολλων = επίθετο δικατάληκτο]
γεννημένος από το φως # γεννημένος από το λυκαυγές

Λυκία= [η]χώρα της Μικράς Ασίας μεταξύ Καρίας και Παμφυλίας

Λυκοκτόνος ο Απολλων =ο φονεύων λύκους

Λύκος = [ο - εξ αυτής η αγγλική λέξη lycopodium και wolf - λατινικά lupus]
λύκος # σύμβολο σαρκοφάγου και άπληστου όντος # ψάρι (είδος) #
πτηνό (είδος) # αράχνη (είδος) # άνθος ίριδας # αρπάγη # τσιγκέλι #
μάνταλο πόρτας # άγκιστρο όπου κρεμιέται κουβάς πηγαδιού # πιρούνι
# παιδεραστής (σκωπτικά) # βρόχος # χάπι για τη δυσεντερία


Ταυροπόλος = [η] Αθηνά (στην ¶νδρο) # ¶ρτεμις αλλα και ο Απόλλων

Ταυρογενής = ο Βάκχος ο γεννημένος η καταγόμενος από Ταυρο

Ταυρομέτωπος ο Διονύσος

Βακχος= [ο - εξ αυτής η αγγλική λέξη Bacchus]
Βάκχος θεός του κρασιού # Διόνυσος # οίνος # κρασί # εμπνευσμένος
από τον Βάκχο # μανιώδης # μαινόμενος # που γιορτάζει τη γιορτή του
Βάκχου # ονίσκος (ψάρι)

Ταυροπάρθενος = [η]παρθένος που την άρπαξε ο ταύρος # Ευρώπη

Ταυροπόλα = Η Αρτεμις η Αθηνά

Ταύρος όμως επίθετο του ο Ποσειδώνας # Διόνυσος

Αλλά ταύρος = [ο - λατινικά taurus]ταύρος # ταυρί # αρσενικό βόδι # μέρος μεταξύ των σκελών μέχρι του πρωκτού πίσω ("κοχώνη") # αστερισμός του Ταύρου # εξωτερικά γυναικεία όργανα # πλοίο της Λυκίας (είδος) # πούτσος # ιερέας του
Ποσειδώνα ("Ταυρείου")

Ταυροφόνος ο Ηρακής

Χελύς = [η] χελώνα # λύρα # κέλυφος της χελώνας από την οποία ο Ερμής έφτιαξε
την πρώτη λύρα # κοίλο μέρος της λύρας # κοίλωμα των πνευμόνων #
Λύρα (αστερισμός)


και φυσικά μπορουμε να λάβουμε προεκτάσεις και σε αστρικο επίπεδο όπως μπορούμε να δουμε με τα παραπάνω ..

ενα μεγάλο θέμα δε που τιθεται ειναι και το θεμα της Λευκής Νήσου ..

Λευκη νήσος ονομάζεται η Σαμπάλα ...
Οπου ή θέληση εκει κι ο δρόμος
Άβαταρ μέλους
ATARGATIS
Λόγιος
 
Δημοσιεύσεις: 298
Εγγραφή: Τρί Σεπ 26, 2006 1:35 pm

Απάντηση: ΙΦΙ-ΓΕΝΕΙΑ

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό dimitris » Πέμ Απρ 26, 2007 2:59 pm

Κι εγώ έλεγα "πού το πάει", "πού το πάει"; και γιατί τόσες φιλολογικές αναφορές που δεν αποδεικνύουν στην πραγματικότητα τίποτα (ούτε και τώρα αποδεικνύουν..). Θες λοιπόν σύνδεση της Λευκής Νήσου με τη Θεοσοφική "Λευκή Νήσο" της Μπλαβάτσκυ και άλλων Θεοσόφων, όπου, υποτίθεται ήταν κτισμένη και η Σαμπάλλα, και από όπου προέρχονται όλοι οι μαχαγιόγκι και οι Αβατάρς του Βισνού....

Αλλά εδώ όμως θα διαφωνήσω με αυτή τη σύνδεση και θα το υποστηρίξω αργότερα, όταν επιστρέψω το βραδυ από τη δουλειά μου.

Δημήτρης
dimitris
 

Απάντηση: ΙΦΙ-ΓΕΝΕΙΑ

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό dimitris » Παρ Απρ 27, 2007 12:41 am

[FONT=Verdana]=2]The White Island which never dies,[]
[FONT=Verdana]=2]And the waters of Their presence wash the Earth.[]
[FONT=Verdana]=2]Like great wells from which the thirsty drink,[]
[FONT=Verdana]=2]They give forth life and Truth everlasting[]
[FONT=Verdana]=2]And open the floodgates of the human soul.[]

[FONT=Verdana]=2]Η «Θεοσοφική» ή «Πουρανική» Λευκή Νήσος (ή «Ήπειρος»), Σανσκριτικά Sveta-dwipa, «Η Νήσος των Ευλογημένων», η «Κατοικία του Βισνού», των Μαχαγιόγκις και των Αβατάρς του ή ακόμα το «Όρος Μερού», η «Κοιτίδα της Ανθρωπότητας», όπου κτίστηκε αργότερα η Σαμπάλλα και όπου γεννήθηκαν οι Υιοί της Φλογός ή «Κουμάρες» (με αρχηγό τον Σανάτ Κουμάρα), οι αγγελιαφόροι του Ισβάρα, οι οποίοι ήρθαν στον πλανήτη μας για να βοηθήσουν την εξέλιξη της νεανικής τότε ανθρωπότητας, τοποθετείται συνήθως στον απώτερο βορρά, γύρω από την περιοχή του βορείου πόλου, συνδεόμενη άμεσα με την με τη λεγόμενη Αιώνια ¶φθαρτη χώρα, τη μόνη περιοχή που δεν ακολουθεί τη γενική μοίρα των άλλων ηπείρων (καταστροφή από νερό ή φωτιά),, τατυτιζόμενη κατΆ άλλους με τη Θούλη που ο Γκενόν ονομάζει επίσης «το πρώτο και ανώτατο κέντρο», «το αρχετυπικό Ιερό νησί» ¶λλοι πάντως την τοποθετούν στην έρημο Γκόμπι, που καλυπτόταν παλιά από μια μεγάλη θάλασσα, η οποία αργότερα αποσύρθηκε ή αποξηράνθηκε με τις γεωλογικές μεταβολές που συνέβησαν στον πλανήτη μας, κατΆ ανάλογο τρόπο όπως η περιοχή της ερήμου Σαχάρας.[]

[FONT=Verdana]=2]Είτε έτσι όμως, είτε είτε αλλιώς - στον μακρινό απώτατο βορρά ή στην ερημο Γκόμπι - η «Λευκή Νήσος» αυτής της παράδοσης δε φαίνεται να έχει καμιά σχέση με τη «Λευκή Νήσο» της Ελληνικής παράδοσης όπου ο Αχιλλέας υποτίθεται ότι μηνστεύθηκε την Ελένη ή την ¶ρτεμη ή στην οποία η μετέρα του θέτιδα έφερε αργότερα, μετά το θάνατό του από το βέλος του Πάρη και την ταφή του από τους Έλληνες κοντά στη θάλασσα, το σώμα του και όπου αυτός υποτίθεται ότι συνέχισε να ζει έκτοτε εκεί μια μυστηριακή ζωή ηρώων και όπουναυτικοί που περνούσαν κοντά απ΄ το νησί άκουγαν τη μέρα μία δυνατή κλαγγή όπλων και τη νύχτα χτυπήματα από κούπες που τσούγκριζαν και τραγούδια, χωρίς να βλέπουν όμως τίποτα. Το νησί όμως αυτό η Ελληνική παράδοση το τοποθετεί είτε στον Εύξεινο Πόντο (Ευριπίδης: «Ανδρομάχη» 1260)., είτε στις εκβολές του Δούναβη στη Σκυθία.

[] [FONT=Verdana]=2]Το ίδιο άλλωστε όνομα «Λευκή Νήσος» σε διαφορετικές γλώσσες δε σημαίνει αναγκαστικά το ίδιο ακριβώς νησί.. Και η Μεγάλη Βρετανία ήταν γνωστή από παλιά σαν η «Μεγάλη Λευκή Νήσος», λόγω των γκρεμών της από λευκό ασβεστόλιθο που αφθονούν στη νότια ακτή της. Ο συναταγματάρχης μάλιστα Wilford προσπάθησε μάταια να την ταυτίσει με τη θοεοφική «Λευκή Νήσο» Αξίζει να αναφερθεί επίσης ότι στο μέρος που είναι κτισμένος σήμερα ο Καθεδρικός ναός του Αποστόλου Παύλου, υπήρχε παλαιότερα Ιερό της Θεάς ¶ρτεμης (Diana) που, όπως θρυλογείται, κτίσθηκε από το μυθικό βασιλιά Βρούτο πριν από 3000, μετά από όραμα που αυτός είδε της Θεάς στην Μάλτα, η οποία τον προέτρεψε να εγκατασταθεί στην ¨Μεγάλη Λευκή Νήσο». Αυτός ο παγανιστικός ναός επιβιωσε μέχρι τον ερχομό των Σαξόνων τον 7ο αιώνα, οπότε και κτίσθηκε αρχικά ο Καθεδρικός Ναό του Αποστόλου Παύλου.[]

[FONT=Verdana]=2]Η ταύτιση τώρα της Σκυθίας, όπου θα μπορούσαμε ίσως να τοποθετήσουμε τη «Λευκή Νήσο» (εκτός του Ευξείνου Πόντου), με τις αρκτικές περιοχές και της Ιφιγένειας ή Ελένης με μια υπερβόρεια θεότητα (απΆόπου και η αρκούδα = άρκτος που αντικατέστησε, κατά μια άλλη εκδοχή του μύθου, στο θυσιαστικό βωμό την Ιφιγένεια), αν και ελκυστική, δεν είναι κατά τη γνώμη μου καθόλου εύκολη υπόθεση… []

[FONT=Verdana]=2]Ή μήπως θα ήθελες να την ταυτίσεις με μια υπερβόρεια παρθένα (π.χ. την επίσης «Λευκήν» ¶ργην, από τις θεράπονες του Απόλλωνα, ο οποίος συνδέεται επίσης με τον Πάρη που σκότωσε τον Αχιλλέα, καθώς επίσης με την μυστηριώδη Υπερβόρεια Ήπειρο, από την οποία ήλθε μαζί με τη μητέρα του Λητώ (=Νύχτα) και την αδελφή του ¶ρτεμη, και στην οποία αποδημούσε επίσης κάθε έτος τους χειμερινούς μήνες, για να ξaναεπιστρέψει την ¶νοιξη; Ή μήπως πάλι θα ήθελες να ερμηνεύσεις το "Λευκή" σα "λευκή εκ χιόνος"; ¶μα θέλεις σώνει και καλά να βγάλεις μιας τέτοια σύνδεση, νομίζω πως μπορώ να την κάνω, χωρίς κατΆ ανάγκη να με πείθει για την αληθότητά της.[]

[FONT=Verdana]=2]Δημήτρης[]
dimitris
 

Απάντηση: ΙΦΙ-ΓΕΝΕΙΑ

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό ATARGATIS » Παρ Απρ 27, 2007 7:56 pm

για την Σαμπάλα και την ερημο Γοβι ή Γκομπι - ο Αριστοτέλης Παπασταύρου- δεν ξέρω αλήθεια αν τον εχεις υποψη σου ..- δίνει την εκδοχή οτι ύπταται πανω απο την έρημο .. και όταν οι άνθρωποι θ΄αποκτήσουν αιθερική όραση τοτε θ΄αποκαλυφθει ..

η σύνδεση που θα δώσω ειναι αυτή της Αρκ-του Αρτέμιδος με την έννοια της μέσω τον συμβολισμού του αστερισμού της Μεγάλης "Αρκτου. όπως και η σύνδεση με τον μύθο του Αρκ/θ-ουρου .. αλλα και Αρκτούρου..

'Από την ελλ. λ. άργόν - λαμπερό, φωτεινό, λευκό, παράγεται ή λ. άργυρος, το γνωστόν αυτοφυές όρυκτόν, το ασήμι, δηλ. το μέταλλον, το οποίον αντιστοιχεί, άστρολογικώς, στον πλανήτη Σελήνη ή Μήνη, την Dianam Nocturnam των Λατίνων, του κυβερνήτου του ζωδίου του Καρκίνου, κυβερνωμένου υπό της θεάς "Αρτέμιδος ή Dianae
Τα εξ αργύρου κοσμήματα φυλάσσονται εις είδικήν κοσμηματοθήκην ή άργυροθήκην, καλουμένην στα ί. – δωρικά arca (ή arcula , ή μικρά). Εκ της λ. ταύτης καί το φυλασσόμενον, άρα μυστικόν, καλείται & ARCANUM (εξ ου καί Μ. καί μ. 'Αρκάνα στα Τarot), αλλά καί γενικώτερον ή κίστη, ή θήκη,, το κιβώτιον καλούνται ARCA. Ή χωρική έννοια της σμικρότητας της άργυροθήκης οδηγεί στην έννοια της στενότητας κι έτα ή λ. arca προσλαμβάνει την έννοιαν της στενής φυλακής καί, κατά λογικήν έπέκτασιν, του φέρετρου, οπου συνήθως καταλήγει ή στενή, δηλ. αυστηρά φυλάκισις, καί έτσι εξηγείται ή ονομασία Μπανί Νάς ή Μπανάτ Νάς - κόρη ή κόροι του φέρετρου του Ίώβ καί Μπενάρ Νάς έλ - Σογκρά - κόρη του μικρού φέρετρου στα αραβικά ή ονομασία της Μικρής "Αρκτου.

Ή μυητική, ήτοι προ Αναστάσεως, έννοια της κόρης του φέρετρου προεικονιζομένης ΰλικως υπό της χειμερίας νάρκης της άρκτου, άποτυπώνεται στον έντειχισμό της κόρης του πρωτομάστορα στο γεφύρι της "Αρτας, (υποκοριστικόν της Αρτέμιδος), εκ του 1* - δωρικού ρήματος arcto - στενώ, σφίγγω, εκ της 1* - δωρικής λ. arctus - τόξον, ούράνιον τόξον, τόξον οικοδομής, θόλος, καί υπονοεί την μνήμην της "Αρτέμιδος"

Ή - δωρική λ. arca, επί της εννοίας της οποίας γίνεται λόγος, δηλώνει καί την θήκηv ή κιβωτιον καί το φέρετρον, εννοίας ύποδηλουμένας δια της αυτής λέξεως Θίσβη ή Θήβα, ήτοι της πρωτευούσης της Βοιωτίας, ή οποία είς τον άρχαϊον τύπον ΘΗΒΑΙ= 30 όσο καί ή λ. ΙΔΕΑΙ,

Σύμπαν, καθ' ην οι Ίδέαι ή Ψυχαί κατέρχονται εκ της Βορείας Πύλης ή Ζωδίου του Καρκίνου φυλακιζόμεναι ή ύπνώττουσαι ή νεκρούμεναι εντός της φυλακής ή φέρετρου, του υλικού σώματος, εκ του οποίου άνίστανται ή ελευθερώνονται εκ της Νοτίας Πύλης ή Ζωδίου του Αιγόκερω

Ή άναζήτησις του Γκράαλ, ονομασία για το "Αγιον Δισκοπότηρον, μας συνδέει με την Στρογγυλή Τράπεζα του "Αρθούρου ή 'Αρκτούρου, γνωστού ως "Αρταίου, με αποτέλεσμα την άνάλυσιν της άρκτου είς άρκτον ή άρτον, ή της ursus είς usus (« χρήσις) ή urus - ούρος, άγριος βούς, όθεν καί ή εξωτερική έννοια του επιθέτου της "Αρτέμιδος ταυροπόλος, συνδεόμενη προς την ίστορικήν έννοιαν του μνησθέντος εδαφίου του Ζαχαρίου ή "Ορθίου, αναφερομένου είς τον στρατηλάτην βασιλέα των Ελλήνων 'Αλέξανδρον, διότι αυτός κατέλαβεν την Τύρον αφ' ενός καί αυτός είναι ταυροπόλος άφ' έτερου, δηλ. ιππεύει τον Βουκεφάλαν ή βούν, ως σώζεται είς την σουμερικήν παράδοσιν.

ταυτόχρονα μπορουμε να συνδέσουμε και τον Αρκά γιό της Καλλιστώ συντροφου της Αρτέμιδος ή της ίδιας της Αρτεμιδος- αφου φέρει και το ονομα Καλλίστη- απο την Αρκαδία

Το πλήρες γεύμα βεβαίως παρατίθεται είς πλήρη τράπεζαν, ή οποία καλείται φάτνη ή σεμέλη, της οποίας το sat ή αρκούν αποτελείται από τον άρτον, οΐνον καί ίχθύν. Πράγματι δι' άρτων καί ιχθύων έθρεψεν ό Ιησούς τα πλήθη είς την έρημον, ως αναφέρεται είς το κατά Ματθαίον ΙΕ', κατά Μάρκον ς' καί κατά Λουκάν θ', κατά θεολογικήν σύνθεσιν οδηγούσαν είς την "Αρτεμιν Ίχθυόεσσαν δια του παλαιστινιακού θεοϋ Δαγών, το όνομα του οποίου έτυμολογεΐται εκ της λ. ντάγ « ιχθύς ή νταγκάν - σίτος, εκ της ελλ. λ. δάκος ή δακετόν, το ίοβόλον έρπετόν καί το κήτος, καί δαγύς • κηρίνη πλαγγων για μαγικές τελετές.
Ή καταγωγή αμφοτέρων των λ. δαγ καί δαγάν εκ της αυτής ρίζης, σημαινούοης πολλαπλασιασμόν, δίδει την έννοιαν της γονιμότητος της άσκαλωνίου θεότητος Δαγών, συσχετιζόμενης παρ' "Ελλησι προς την ¶ταργάτιν ή Δερκετώ, θεάν της περιοχής επίσης μεταμορφωθεΐσαν είς ίχθύν, κατά τα πρότυπα των Τελχίνων καί του βαβυλωνίου 'Οάννες ή Όννου,

Η έννοια του πολλαπλασιασμού ή κλονισμού δια της γονιμότητος άποτυποΰται είς τους πολλούς μαστούς του αγάλματος της Έφεσίας "Αρτέμιδος, τους παράγοντας δηλ. πολύ γάλα, καί Μεγάβαζοι ή Μεγαλόβυζοι καί, κατά τον Παυσανΐαν, έσσήνες οι Ιερείς της "Αρτέμιδος.

ΟΙ Ιερείς της "Αρτέμιδος έκαλοϋντο έσσήνες, λ. άκρως συγγενής προς την λ. Εσσαϊοι, σημαίνουσα: α) τον βασιλέα των μελισσών β) κατά λογικήν έπέκτασιν, τον βασιλέα γενικώς και γ) κατά περαιτέρω λογικήν έπέκτασιν καί άναγωγήν, τον οΐκiστήν.

Το άπαρέμφατον έσσήαι - έκχέαι υπονοεί προφανώς την χρισιν του βασιλέως δι' εκχύσεως ελαίου, δηλ. Ινα χριστόν Κυρίου, ένδεδυμένον ως καί οΐ Ιουδαίοι Ιερείς, με το hosen ή έσσον, καί ύπενθυμίζοντα το γεγονός, ότι ή "Αρτεμις είναι πάντοτε ένδεδυμένη ή φέρουσα Ιμάτια, λ. λογικώς παρεμβαλλόμενη προς τους ιμάντας της μαστιγώσεως.



το θεμα ειναι οτι δεν εχω πολυ χρονο στην διάθεση μου για να συνεχίσω όπως θα ήθελα .. ελπίζω να με συγχωρείς ..


Καλο σου βράδυ
Οπου ή θέληση εκει κι ο δρόμος
Άβαταρ μέλους
ATARGATIS
Λόγιος
 
Δημοσιεύσεις: 298
Εγγραφή: Τρί Σεπ 26, 2006 1:35 pm

Απάντηση: ΙΦΙ-ΓΕΝΕΙΑ

Μη αναγνωσμένη δημοσίευσηαπό dimitris » Παρ Απρ 27, 2007 10:12 pm

Τελικά το πας εκεί που υπέθεσα...LOL

Και ως προς τον Παπασταύρου, βεβαίως και τον ξέρω, αλλ' από τα νιάτα μου... που διάβαζα κι εγώ διάφορα τέτοια παράξενα πράγματα τότε για τη Μεγάλη Λευκή Αδελφότητα, τον Σανάτ Κουμάρα και όλα τα άλλα.. Έκτοτε, δυο -τρεις δεκαετίες τώρα, απέχω τελείως από τέτοιου είδους αναγνώσματα, τα οποία θεωρώ πια πολύ τραβηγμένα. Αλλ' αυτό δε σημαίνει τίποτα. η ¶ρτεμις είναι όντως μια υπερβόρεια θεότητα, όπως και ο Απόλλωνας,οπότε μπορεί κάλλιστα να συνδεθεί με την ¶ρκτο και την Υπερβόρεια Ήπειρο της Αιώνιας ¶φθαρτης Χώρας.

Και ως προς το αργός = λαμπερός, φωτεινό, γρήγορος (π.χ. ο αργίπους Αχιλλεύς, η Αργώ, το γρήγορο καράβι της Αργοναυτικής εκστρατείας), λευκός (π.χ άργιλος, άργυρος, l'argent κ.λ.π.), είχα μιλήσει για την Υπερβόρεια Παρθένο ¶ργην ή "Λευκή", την οποία επίσης υπέθετα ότι θα ήθελες να συνδέσεις με τον αντίστοιχο περί Ιφιγενείας-Αρτέμιδος-Ελένης μύθο.

Αν στηριχθείς σε Ελληνικά μόνον μυθολογικά στοιχεία και ανάλυση, μπορεί να βγει κάτι καλό, αλλά με τον Παπασταύρου δε νομίζω. Το μόνο που μπορεί να δεχθώ είναι στοιχεία και αναλύσεις των Ελληνικών μύθων από την Μπλαβάτκσυ στη "Μυστική Δοξασία" της και από καμιά άλλη ευφάνταστη θεοσοφική ή Μπεϋλική πηγή.

Δημήτρης
dimitris
 

Επόμενο

Επιστροφή στο Εναλλακτική Ιστορία και Συνωμοσιολογία

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron

x