Latest Posts Under: Ιστορία

Το παρακάτω άρθρο γράφτηκε περίπου ενάμιση χρόνο πριν, το 2011, για να δημοσιευτεί σε γνωστό περιοδικό. Για διάφορους λόγους δεν δημοσιεύτηκε. Στο άρθρο τολμώ να κάνω μια πρόβλεψη τελείως αντίθετη με εκείνες των περισσότερων οικονομικών και πολιτικών αναλυτών που πιστεύουν ότι η Ευρώπη πλησιάζει σήμερα στο σημείο να διαλυθεί. Τελείως αντίθετα, εξηγώ ότι η Ευρώπη όχι μόνο δεν θα διασπαστεί, αλλά μέσω της Κρίσης, θα βγει ενωμένη ως ένα είδος «Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης», που όμως  στην πραγματικότητα θα έχουν τη δομή μιας Αυτοκρατορίας. Στο άρθρο αναφέρομαι στους «μυστικούς αυτοκράτορες» της Ευρώπης, και ήθελα να αναλύσω σε επόμενο άρθρο που θα δημοσίευα ποιοι είναι αυτοί, σε ποιες θέσεις βρίσκονται και πώς διατηρούν τη δύναμή τους. Ευελπιστώ ότι θα το κάνω σύντομα. Γράφει ο Λουκάς Καβακόπουλος Στις 29 Οκτώβρη του 2010 η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, σε προεκλογική εκδήλωση του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, δήλωσε τα παρακάτω: «Αν δεν ενωθούμε ως Ευρωπαϊκή Ένωση, […]

H Αμερική θα είναι ανάμεσα σε όλα τα έθνη το ευκολότερο για να κατακτηθεί. Διαιρεμένες από μόνες τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα φέρουν ελάχιστη αντίδραση στην ιδεολογία μας όταν θα έρθει η ώρα. (Δρ. Γιόζεφ Γκέμπελς, Υπουργός Προπαγάνδας του 3ου Ράιχ) Σύμφωνα με τη συμβατική Ιστορία, οι Nαζί έχασαν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και οι κυριότεροι από τους αρχηγούς τους καταδικάστηκαν ως εγκληματίες πολέμου και εκτελέστηκαν ή φυλακίστηκαν ισοβίως. Με αυτό τον τρόπο η κληρονομιά των σκοτεινών «ιδανικών» του Nαζισμού χάθηκε και μπήκε για πάντα στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Συνέβη όμως πράγματι έτσι; Γεγονότα και έγραφα που ήρθαν στο φως, δείχνουν ότι αρκετοί υψηλόβαθμοι Nαζί όχι μόνο διέφυγαν από τη σύλληψη και την καταδίκη, αλλά ότι η διαφυγή τους υποστηρίχθηκε από τις μυστικές υπηρεσίες των Η.Π.Α.! Αυτές όχι μόνο τους βοήθησαν να διαφύγουν τη σύλληψη, αλλά τους έθεσαν υπό την προστασία τους –ουσιαστικά τους «προσέλαβαν»– για να λάβουν ως αντάλλαγμα […]

Η περίφημη «νέα» αποστολή της NASA προς τη Σελήνη, ακυρώθηκε! Το πρόγραμμα που υποτίθεται ότι ετοιμαζόταν να στείλει ξανά αστροναύτες στο φεγγάρι με το σχέδιο να δημιουργήσουν έναν σεληνιακό σταθμό, έχει ακυρωθεί τελείως και δεν περιλαμβάνεται καθόλου στον προϋπολογισμό που καταθέτει σήμερα στο αμερικανικό Κογκρέσο ο Μπαράκ Ομπάμα. Αυτή η εξέλιξη φρενάρει τελείως την  ανάπτυξη του γιγάντιου πυραύλου Ares 1, ο οποίος αποτελούσε την ελπίδα της NASA και με τον οποίο η  διαστημική υπηρεσία σχεδίαζε να εξοπλίζει τις μελλοντικές διαστημικές αποστολές της. Τα άσχημα νέα για την εξερεύνηση του διαστήματος δεν σταματούν εδώ! Δύο αμερικανικές εφημερίδες γράφουν ότι στον Λευκό Οίκο συζητιέται η NASA να αλλάξει τελείως πρόσωπο και να εστιαστεί σε μικρές πλέον, εμπορικές υπηρεσίες,  όπως την τοποθέτηση δορυφόρων και μεταφορά αστροναυτών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ISS. Τέλος λοιπόν για τον κατάκτηση του Διαστήματος; Απέτυχαν οι προσπάθειες των Αμερικανών; Τα σχέδια για το ταξίδι στον Άρη ακούγονται τώρα πολύ […]

Θα ήθελα να συζητήσουμε την ερώτηση του τίτλου. Αρκετοί είναι αυτοί που σήμερα αμφιβάλλουν αν ο δημοφιλής θρύλος αντιστοιχεί σε πραγματικότητα. Θα ήθελα λοιπόν, πρώτα από όλα, να συζητήσουμε ποια είναι τα στοιχεία που μας φανερώνουν ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία απαγόρευε τα σχολεία. Επίσης, πρέπει να αναρωτηθούμε είναι αν η οργάνωση και η λειτουργία των σχολείων ήταν δικαίωμα και υποχρέωση του κάθε τοπικού-εθνικού αρχηγού (πατριάρχη). Αναγνώριζαν οι Οθωμανοί την εξουσία τοπικών/εθνικών αρχηγών ή όχι; ( Αυτή είναι μια σημαντική ερώτηση, γιατί ξέρουμε ότι η «αυτοκρατορική» δομή της Οθ. Αυτ. δεν αμφισβητούσε τα θρησκευτικά και εθνικά δικαιώματα, ούτε τους τοπικούς άρχοντες, με σκοπό να διατηρείται έτσι η συνοχή της και να είναι πιο ήσυχοι οι υποτελείς της). Τι πρέπει να συμπεράνουμε λοιπόν αν αναγνώριζαν ένα είδος εθνικής αυτοδιάθεσης, και ταυτόχρονα δεν απαγόρευαν τα σχολεία; Δεν θέλω να καταλήξω στο εύκολο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχε το «κρυφό σχολειό». Θέλω όμως να δούμε […]

Αυξάνονται τα κρούσματα του ψέματος και της παραπληροφόρησης, όπως είχαμε γράψει σε προηγούμενο κείμενο. Κάποιοι λένε ψέματα και τα αναπαράγουν, με σκοπό να τα κάνουν πραγματικότητα. Άκουσα και εγώ τα περίφημα «ανθελληνικά» πράγματα που υποτίθεται ότι γράφει η κ. Δραγώνα στο βιβλίο της «Τι είν΄η Πατρίδα μας;» Δεν είδα βέβαια τίποτα πραγματικά μεμπτό σ’ αυτά που διάβασα, αλλά όσο να ‘ναι σκέφτηκα ότι στις εποχές μας, είναι αναμενόμενο ότι θα δημιουργηθούν προβλήματα αν μέλος ενός υπουργείου τολμάει να λέει ανοιχτά τις κοινωνιολογικές αλήθειες, που σε κανέναν δεν αρέσουν, σχετικά με το πώς δημιουργήθηκαν τα σημερινά εθνικά κράτη (πράγματα που έχουμε κι εμείς γράψει και συζητήσει 100άδες φορές στο φόρουμ του antidogma.gr)… Όμως ήμουν τελείως λάθος. Πίστεψα ότι η κ. Δραγώνα πράγματι γράφει αυτά τα πράγματα, αν και 100άδες φορές έχω γράψει στο antidogma.gr ότι δεν πρέπει να πιστεύουμε τίποτα πριν το ελέγξουμε. Οπότε, καταλαβαίνετε ότι ένιωσα ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΑ για […]

Συζητώ συχνά με διάφορους ανθρώπους που προσπαθούν να μειώσουν την αξία της Λογικής μιλώντας για διάφορες θολές, αδιευκρίνιστες, αμφίβολες και σχεδόν πάντα κενές περιεχομένου ιδέες, όπως π.χ. την «υπερβατική υπερ-γνώση του Όλου». Δεν έχω καταλάβει ακόμη για ποιο λόγο δίνουν τόσο μεγάλη αξία σε αερολογίες σαν κι αυτήν. Οποιαδήποτε στιγμή μπορώ να πω ότι κατέκτησα μια τέτοια εκστατική κατάσταση. Και τι έγινε; Δεν υπάρχει κανένα κριτήριο για να αποφασίσω τη γνησιότητα της εμπειρίας μου, ούτε καν για να πείσω τον εαυτό μου! Το μόνο αποτέλεσμα, συνήθως, είναι το κακό hung-over το επόμενο πρωί. Πολύ πιο έξυπνο μου φαίνεται λοιπόν το ρητό του Μπουκόφσκι «Η πραγματικότητα είναι μια παραίσθηση που οφείλεται στην έλλειψη του αλκοόλ». Τουλάχιστον είναι ειλικρινές και παραδέχεται για ποιο πράγμα μιλάει… [tab:1]Όλες σχεδόν οι θρησκείες χρησιμοποιούν την ίδια δικαιολογία: Μόλις παρουσιαστούν στους φανατικούς διάφορα λογικά επιχειρήματα που δείχνουν τις θεμελιώδεις αντιφάσεις των δογμάτων τους, οι πιστοί ξαφνικά αναφέρονται […]

O «σκεπτικισμός» είναι μια υποτίθεται ερευνητική στάση η οποία απορρίπτει οποιοδήποτε θέμα δεν έχει «επιστημονικές» βάσεις και δεν είναι αποδεκτό από το «ακαδημαϊκό κατεστημένο». Για έναν υποτιθέμενο «σκεπτικιστή», ορισμένα θέματα απορρίπτονται αυτόματα, π.χ. η ύπαρξη των εξηγήινων, τα UFO, οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας, η τηλεπάθεια, κλπ. Με άλλα λόγια, ο «σκεπτικισμός» είναι ένα ακόμη δόγμα, που απορρίπτει οτιδήποτε δεν συμφέρει στην κοσμοθεωρία του.

Τον τελευταίο καιρό κάποιοι γκρινιάζουν για τα Μ.Μ.Ε. και την κατάντια τους, για τη «δικτατορία της ηλιθιότητας» που επιβάλλεται μέσα από αυτά, για τον επηρεασμό –και πολλές φορές τον ολοκληρωτικό έλεγχο– της Κοινής Γνώμης, για την κοινωνία των «πολιτών ελεγχόμενων από τις διαφημίσεις» και φρίττουν για τον «ξεπεσμό των κάποτε ευγενικών αυτών Μέσων». Όμως, όπως θα προσπαθήσω να δείξω σ’ αυτό το κείμενο, όλα αυτά τα φαινόμενα είναι μάλλον θετικά σημάδια, ενδείξεις ότι το «πτώμα της διανόησης και της ελεύθερης σκέψης» για το οποίο κάποιοι κλαίνε και οδύρονται, όχι μόνο δεν είναι νεκρό, αλλά μόλις τώρα έχει αρχίσει να μας δίνει τα πρώτα σημεία αληθινής ζωής, αφού ούτως ή άλλως ποτέ μέχρι σήμερα δεν έζησε πραγματικά… Πριν όμως προχωρήσω σ’ αυτές τις σκέψεις, είμαι υποχρεωμένος να σας καλέσω σε μια ιστορική αναδρομή του «κοινωνικού έργου» που επιτελούσαν πάντοτε τα Μ.Μ.Ε., και στους σκοπούς για τους οποίους δημιουργήθηκαν. Επιτρέψτε με λοιπόν […]

Για πάρα πολλούς αιώνες, ο δογματισμός ήταν ο αδιαφιλονίκητος άρχοντας του πλανήτη. Κανένας δεν είχε το δικαίωμα να αμφισβητήσει τα δόγματα και τον τρόπο ζωής που επιβαλλόταν από τις θρησκευτικές και πολιτικές «αρχές». Υπήρχε, βλέπετε, η δικαιολογία ότι τα δόγματα και η θρησκεία αποτελούν τη «συνεκτική ουσία», την «κόλλα» που συντηρεί την κοινωνική οργάνωση. Με αυτή τη δικαιολογία, τα ιερατεία είχαν αποκτήσει τεράστια δύναμη.   Η ιστορία του «επίσημου δογματισμού» ξεκινά μάλλον από τη Ρώμη, κοντά στο τέλος της Ελληνιστικής Εποχής και έναν αιώνα πριν από την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Τότε, ο Μεγάλος Κωνσταντίνος πίστεψε ότι η θρησκεία θα μπορούσε να συνενώσει την Αυτοκρατορία, η οποία φαινόταν ότι όδευε προς τη διάλυση. Τα «επίσημα δόγματα» έγιναν τα ισχυρότερα όπλα του Αυτοκράτορα («Εν Τούτω Νίκα») και αργότερα ο Θεοδόσιος δεν δίστασε να τα επιβάλλει ακόμη και με την απειλή του θανάτου.   Ίσως δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς. Ήταν παράξενες […]

Scroll To Top