Υπάκουσε στα Ένστικτά σου!

Το 90% των μηνυμάτων που μεταδίδονται σήμερα είναι κάπως έτσι:

  • «Υπάκουσε στα ένστικτά σου, βάλε ΑΧΕ και θα πηδήξεις περισσότερες/ους γυναίκες/άνδρες.»
  • «Υπάκουσε στα ένστικτά σου και παίξε ΛΟΤΤΟ. Θα γίνεις πλούσιος.»
  • «Υπάκουσε στα ένστικτά σου, απέρριψε τη λογική που σε περιορίζει να δεις το «υπερβατικό», και έλα να σου πουλήσω μερικές ουσίες ή ιδεολογίες που θα σε κάνουν να «τη βρεις»».
  • «Υπάκουσε στα ένστικτά σου, δέξου χωρίς αμφιβολία και φιλοσοφία την ύπαρξη ενός  «παγκόσμιου σωτήρα» -ή πολλών- και βάλε με, εμένα, τον αυτόκλητο «αντιπρόσωπο» και «ιερέα» του  να ελέγχω ολόκληρη τη ζωή σου, από την ονοματοδοσία σου μέχρι την ταφή σου, και από την παιδεία σου μέχρι την ιδιοκτησία της γης σου.»
  • «Υπάκουσε στο ένστικτο που ικανοποιείται με ψευτο-μαγείες, και πλήρωσέ με για να σου φέρω πίσω τον/την αγαπημένο/η σου».
  • «Υπάκουσε στα ένστικτά σου και δείρε τον Μετανάστη. Εγώ θα σε στηρίξω και έτσι θα ικανοποιήσω τα ξενοφοβικά σου συμπλέγματα, οπότε θα με ψηφίσεις και θα με κάνεις βουλευτή, για να τα αρπάζω καλύτερα και να κάνω μεγαλύτερο γάμο με την «μπουμπούκα» μου».

memebrain4 (2)Έτσι δεν είναι ο σκατόκοσμος στον οποίο ζείτε σήμερα;

Σε μια κοινωνία ζαλισμένη, πολιορκημένη από χιλιάδες εμπορικά-θρησκευτικά-μεταφυσικά-καταναλωτικά-κοινωνικά memes, οι άνθρωποι που σκέφτονται και χαράζουν δικές τους πορείες και στρατηγικές είναι επικίνδυνοι, παράγοντες αστάθειας, και μάλλον δεν τους θέλει κανείς…

Για αυτό το λόγο, μας προτρέπουν καθημερινά προς αυτά που μας κάνουν προβλέψιμους, άρα και εύκολα ελεγχόμενους και εκμεταλλεύσιμους:

Στα ένστικτα, στις συνήθειες, στις εύκολες απολαύσεις…

 

Αντισταθείτε!

Η «κβαντική αμνησία» μας κάνει να ξεχνάμε ότι ο χρόνος κυλά (και) ανάποδα!

Η «κβαντική εμπλοκή», το μυστηριώδες φαινόμενο, σύμφωνα με το οποίο, κατά την κβαντομηχανική, δύο πράγματα σε απόσταση μεταξύ τους, μπορούν αυτόματα να αλληλεπιδρούν και να αλλάζουν ταυτόχρονα, ίσως πάει πολύ μακρύτερα – ή μάλλον πολύ πιο κοντά – από ό,τι φανταζόμαστε: στο ίδιο μας το κεφάλι, στη μνήμη και τη συνείδησή μας. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς ενός αμερικανού φυσικού του αμερικανικού πανεπιστημίου ΜΙΤ, όλοι μας βλέπουμε γύρω μας παράξενα πράγματα, όπως σπασμένα τζάμια που ξαφνικά αυτοεπιδιορθώνονται μόνα τους, σπασμένα αυγά που ξανασυναρμολογούνται ή φλιτζάνια καφέ που ξαφνικά ζεσταίνονται μόνα τους – απλώς δεν τα θυμόμαστε!
Ο εξωφρενικός αυτός ισχυρισμός έγινε με κάθε σοβαρότητα από τον φυσικό Λορέντσο Μακόνε και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό φυσικής «Physical Review Letters», σύμφωνα με τον «Γκάρντιαν» και το «New Scientist». Όπως αναφέρει ο επιστήμονας, στην καθημερινότητα όλοι βιώνουμε υποκειμενικά το γνωστό «βέλος του χρόνου», δηλαδή αν ένας καφές κρυώσει ή ένα τζάμι σπάσει, η διαδικασία αυτή δεν μπορεί να αντιστραφεί χρονικά από μόνη της – εκτός κι επέμβουμε εμείς στη συνέχεια.
Τα καθημερινά φαινόμενα υπάγονται στο δεύτερο «νόμο της θερμοδυναμικής», που λέει ότι η «εντροπία», δηλαδή ο βαθμός αταξίας ενός κλειστού συστήματος ποτέ δεν μειώνεται, ούτε προς το μέλλον ούτε προς το παρελθόν. Το μυστήριο του «βέλους του χρόνου» είναι ότι η εντροπία (αταξία) αυξάνει μόνο προς το μέλλον, όπως ακριβώς η θερμότητα κινείται πάντα προς μια κατεύθυνση: από το πιο ζεστό αντικείμενο προς το πιο κρύο και όχι αντίστροφα.
Πιο απλά, όταν ένα τζάμι σπάσει (δηλαδή αυξηθεί η «αταξία» του, άρα και η συνολική εντροπία στο σύμπαν), δεν είναι δυνατό η ζημιά να αποκατασταθεί μόνη της, δηλαδή να μειωθεί η εντροπία (θα πρέπει αργότερα να έρθει ο τζαμάς και να καταβάλει νέα προσπάθεια, δηλαδή νέα ενέργεια, για να το φτιάξει). Αν, πάλι, ένα συμπιεσμένο αέριο διαχυθεί στην ατμόσφαιρα, δεν πρόκειται ξανά μόνο του να συμπιεστεί στο δοχείο όπου βρισκόταν πριν κοκ. Όσο πιο μεγάλη η εντροπία σε ένα σύστημα τόσο λιγότερη πληροφορία περιέχει.
Όμως ο νόμος της εντροπίας είναι ουσιαστικά στατιστικός και αφορά μεγάλους αριθμούς σωματιδίων (που απαρτίζουν το σπασμένο τζάμι, το διαφυγόν αέριο κ.λπ).
Το πρόβλημα -και το μυστήριο- είναι ότι, σύμφωνα με τους φυσικούς, οι νόμοι που κυβερνούν τη συμπεριφορά των μεμονωμένων σωματιδίων δεν υπόκεινται ομοίως στο «βέλος του χρόνου», αλλά αντίθετα επιτρέπουν την αντιστροφή της κατεύθυνσης στον χρόνο. Θεωρητικά, αυτό θα σήμαινε ότι το σπασμένο τζάμι αυτομάτως παύει να είναι σπασμένο!
Σύμφωνα με τον Μακόνε, στην πραγματικότητα τέτοια γεγονότα που μειώνουν την αταξία και την εντροπία (ο καφές ξαναζεσταίνεται μόνος του, το τζάμι αυτοεπιδιορθώνεται αστραπιαία, το αέριο ξαναμπαίνει στο δοχείο κ.λπ.) συμβαίνουν συνεχώς γύρω μας, απλώς δεν μπορούμε να τα δούμε, επειδή η μνήμη του γεγονότος έχει διαγραφεί από τον εγκέφαλό μας «κατ’ ανάγκην». Ο Μακόνε τονίζει ότι οι μνήμες σχηματίζονται μεν, αλλά αμέσως διαγράφονται.
Όπως υποστηρίζει (χρησιμοποιώντας μαθηματικούς υπολογισμούς για να υποστηρίξει τη θέση του), όταν βλέπουμε γύρω μας, η μνήμη μας βρίσκεται σε μια «κβαντική εμπλοκή» με το περιβάλλον μας. Ο παρατηρητής (εμείς) που παρατηρεί ένα αντικείμενο και «εμπλέκεται» κβαντικά με αυτό, αυξάνει τις πληροφορίες που εισρέουν στον εγκέφαλό του, την ίδια στιγμή που μικραίνει η πληροφορία (και αυξάνεται η εντροπία) στο υπό παρατήρηση αντικείμενο. Όταν όμως «απεμπλεκόμαστε» από αυτό, αυτομάτως διαγράφεται η μνήμη του παρατηρητή, δηλαδή η δική μας.
Φυσικά, παρά τους θεωρητικούς συλλογισμούς του και τις μαθηματικές εξισώσεις του, ο Μακόνε δεν μπορεί να αποδείξει χειροπιαστά ότι όντως γύρω μας κάθε στιγμή συμβαίνουν τέτοια απίστευτα πράγματα και ότι όντως η φύση σε μεγάλη κλίμακα συμπεριφέρεται κβαντομηχανικά. Αυτό που δείχνει – ή προσπαθεί να δείξει- είναι ότι αν (και μόνο αν) τέτοια πράγματα συμβαίνουν, τότε δεν θα τα θυμόμαστε.
Από την πλευρά του, ο Μακόνε θεωρεί ότι πράγματι η φύση συμπεριφέρεται τόσο στο μικροεπίπεδο όσο και στο μακροεπίπεδο κβαντικά, επειδή τελικά το σύμπαν δεν είναι ενιαίο, αλλά αποτελεί ένα πολύ-σύμπαν αποτελούμενο από πολλά παράλληλα σύμπαντα, ένα για κάθε ξεχωριστή φυσική πραγματικότητα. Σε κάποια από αυτά τα σύμπαντα (που το μυαλό μας «διαγράφει»), τα σπασμένα αυγά και τα σπασμένα τζάμια ξανακολλάνε μόνα τους. Αλλά, δυστυχώς, προς το παρόν τουλάχιστον, ούτε αυτό μπορεί να αποδειχτεί.
http://scitation.aip.org/getabs/servlet/GetabsServlet?prog=normal&id=PRLTAO00010
3000008080401000001&idtype=cvips&gifs=yes

 

Καταπληκτικό άρθρο από το Βήμα…

Πώς το γόητρο της κυρα-Κούλας κατέκτησε τον Πολιτισμό μας

 

http://www.qubetv.tv/photos/6991/Helen_Thomas.jpgΥπήρχε κάποτε μια κυρία περασμένης ηλικίας, ας την πούμε κυρία Κούλα, η οποία διαφήμιζε παντού τις γνωριμίες της.

Έλεγε ότι γνώριζε υπουργούς, βουλευτές, δικαστές, γιατρούς… Δεν υπήρχε άνθρωπος εξουσίας και δύναμης που να μην γνώριζε! Έτσι έλεγε τουλάχιστον.

 

Αν κάποια στιγμή έφευγε κάποιος στον στρατό, η κυρία Κούλα έλεγε στους γονείς του ότι μπορούσε να του πετύχει μια καλή μετάθεση. Τα ίδια έλεγε σε εκείνους που κυνηγούσαν μια θέση στο δημόσιο. Φτάνει να το ήθελες, και η κυρία Κούλα «θα μιλούσε σε κάποιον, για να γίνει η δουλειά σου»…

 

Φυσικά, οι περισσότεροι την αντιμετώπιζαν με αδιαφορία και κάποια ενόχληση. Γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι δεν χρειάζονται εξυπηρετήσεις. Επίσης έχουν και κάποιο εγωισμό.

Ελάχιστοι λοιπόν ζητούσαν τη βοήθεια της κυράς Κούλας, και αυτό συνέβαινε μόνο όταν τα πράγματα έφταναν στο απροχώρητο.

Αλλά όλοι σχεδόν την κρατούσαν «στα υπόψη» τους.

«Πού ξέρεις; Ίσως και πράγματι να γνωρίζει όλους αυτούς που ισχυρίζεται», σκέφτονταν, και για αυτό την αντιμετώπιζαν με κάποια προσοχή και κάποιο σεβασμό.

Με αυτό τον τρόπο το «status» της ήταν πάντοτε υψηλό στις παρέες της, και ήταν και κάπως εξουσιαστική απέναντι στους γνωστούς και τους φίλους της…

 

http://alohahawaii.home.att.net/Pele.gif

Κάποτε έφτανε βέβαια η στιγμή που κάποιος αποφάσιζε να την πλησιάσει. Ίσως να μην πήγαινε καλά η δουλειά του. Ίσως η κόρη του να χρειαζόταν μια μετάθεση που δεν μπορούσε να πάρει. Ίσως ο γιός του να προσπαθούσε να προσληφθεί σε κάποια δουλειά. Και τότε σκεφτόταν την κυρα Κούλα και τις γνωριμίες της. Ίσως θα μπορούσε «σπρώξει» την υπόθεσή του σε κάποιον από τους υψηλά ιστάμενους γνωστούς της. Τι είχε να χάσει άλλωστε;

Τότε συνέβαινε σχεδόν πάντα το παρακάτω:

Η κυρα Κούλα ζητούσε από τον απελπισμένο χαρτιά και ονόματα για να προωθήσει την υπόθεσή του. Τον διαβεβαίωνε ότι θα μιλούσε στον «γνωστό της» και ότι «σίγουρα θα γινόταν η δουλειά του».

Μετά από μερικές μέρες, η κυρα Κούλα με κάπως αυστηρό βλέμμα, έπαιρνε παράμερα τον καημένο που ήθελε την εξυπηρέτηση, και του έλεγε χαμηλόφωνα, για να μην ακούσουν οι άλλοι, ότι τα χαρτιά του είχαν κάποιες «σημαντικές ελλείψεις που έκαναν ιδιαίτερα δύσκολη την προώθηση της υπόθεσής του» από τον Χ ή τον Ψ γνωστό της.

«Αλλά μην ανησυχείς, κάτι θα καταφέρει ο γνωστός μου», καθησύχαζε τον απελπισμένο.

«Εξάλλου όλα με μέσον γίνονται, μην ακούς τι λένε», βεβαίωνε η κυρα Κούλα τους ανθρώπους που έπεφταν στην ανάγκη της…

 

Φυσικά, το αποτέλεσμα ήταν τις περισσότερες φορές αρνητικό για τον απελπισμένο. Η μετάθεση δεν γινόταν, η πρόσληψη δεν ερχόταν ποτέ, η εξυπηρέτηση δεν συνέβαινε.

Η κυρα Κούλα δεν έχανε όμως την εξουσία της. Με βλέμμα αυστηρό έπαιρνε πάλι τον απελπισμένο παράμερα και τον μάλωνε. «Αν είχες κάνει την αίτηση 2 μέρες πιο πριν», «αν είχες εκείνο το χαρτί που σου έλειπε», «η δουλειά σου θα γινόταν». Με  βλέμμα αρκετά αυστηρό για να ξεκαθαρίσει στον απελπισμένο ότι έφταιγε ο ίδιος, όχι ο «γνωστός» της ή αυτή.

Παραδόξως, σχεδόν ποτέ δεν έμπαινε στο μυαλό του απελπισμένου ότι η κυρα Κούλα δεν ήξερε κανέναν από εκείνους που ισχυριζόταν. Πού να τολμήσει κάποιος να υποθέσει κάτι τέτοιο, απέναντι στο αυστηρό και γεμάτο αυτοπεποίθηση και εξουσία βλέμμα της;

Άσε που… κάποιες φορές, όντως, η εξυπηρέτηση γινόταν!

Τις ίδιες φορές βέβαια που θα γινόταν και χωρίς κανένα «βύσμα», χωρίς κανένα «μέσον».

Αλλά η κυρα Κούλα έλεγε στους πάντες με ύφος απαξίωσης: «Ας μην ήταν ο γνωστός μου και σιγά μη γινόταν τίποτα…»

 

http://lamar.colostate.edu/~hallahan/zmicrophones.jpgΑν δεν το καταλάβατε ήδη, η κυρα Κούλα δεν είχε πραγματικά κάποιον γνωστό. Απλά ήταν πονηρή και ήξερε να σκέφτεται λίγο πιο πρόστυχα από τον μέσο καθημερινό άνθρωπο. Τους δούλευε όλους, και είχε υπολογίσει τις πιθανότητες ώστε να είναι πάντοτε κερδισμένη.

Έτσι, όλοι τη σέβονταν, την είχαν στα ώπα-ώπα, και κανείς δεν τολμούσε να της αντιμιλήσει ή να την δυσαρεστήσει. Τα παιδιά της απολάμβαναν τον ίδιο σεβασμό, και γενικά η κατάσταση τη βόλευε πολύ…

 

Μετά όμως από κάποιο χρονικό διάστημα, συνέβη κάτι πολύ ενδιαφέρον:

Καθώς η κυρα Κούλα διαφήμιζε τις υποτιθέμενες γνωριμίες της, κάποιοι από αυτούς που την άκουγαν, τύχαινε να έχουν οι ίδιοι πραγματική δύναμη και εξουσία.

Τι γινόταν λοιπόν όταν άκουγαν την κυρα Κούλα; Μπορείτε να φανταστείτε;

 

Τι; Νομίζετε ότι την ξεμπρόστιαζαν; Χα, είστε πολύ αθώοι!

 

Εδώ είναι το αστείο της όλης υπόθεσης. Όταν λοιπόν τα άτομα κάποιας πραγματικής αξίας και θέσης, ας πούμε γιατροί, καθηγητές και έμποροι της περιοχής, άκουγαν την κυρα Κούλα, το πρώτο πράγμα που σκέφτονταν ήταν να τη χρησιμοποιήσουν για να αυξήσουν τις δικές τους γνωριμίες.

Την πλησίαζαν λοιπόν με πονηρό τρόπο για να τους φέρει σε επαφή με τους γνωστούς της, χωρίς να ξέρουν ότι η κυρα Κούλα τους κορόιδευε.

Τότε ήταν που αυτή έκανε την «κίνηση ματ»: Έχοντας πλέον στα χέρια της αυτούς  ως «άσους», πλησίαζε ολοένα και περισσότερο σημαντικά άτομα. Ήξερε εξάλλου, τους …προηγούμενους. Πλησίαζε τον πολιτικό και έλεγε ότι γνώριζε τον καθηγητή. Πλησίαζε τον καθηγητή και έλεγε ότι γνώριζε τον πολιτικό.

Έτσι, τα κατάφερε και έφτασε μέχρι και σε βουλευτές και ισχυρούς πολιτικούς, και μπήκε μέσα στα γραφεία τους.  Και αυτοί όχι απλώς δεν την απαξίωσαν, αλλά σκέφτηκαν ότι με τις γνωριμίες της θα μπορούσαν να αποκτήσουν περισσότερους συνεργάτες και γνωστούς. Και δεν είχαν άδικο, αναμεταξύ μας, αφού πράγματι η κυρα-Κούλα γνώριζε κόσμο…

Έτσι, κάποια στιγμή, η κυρα Κούλα, ενώ στην αρχή μας κορόιδευε, έγινε πραγματικά αυτό που ισχυριζόταν: Ένας άνθρωπος που γνώριζε πολύ κόσμο και που πουλώντας τη γνωριμία του ενός στον άλλον, αποκτούσε κοινωνική δύναμη και εξουσία.

………………..

 

Κάπως έτσι, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, έχει φτιαχτεί και η Πολιτική, η «Επιστήμη» των Δημοσίων Σχέσεων», η Οικονομία.  Όλα τους εικονικές σχέσεις ανθρώπων, δημιουργημένες από επιτήδειους, βασισμένες σε συμφέροντα, και κατασκευασμένες από ανθρώπους πονηρούς, που ξέρουν να παίζουν το παιχνίδι της πολιτικής, και να πουλάνε στον καθένα εκείνο που νομίζει ότι έχει ανάγκη…

Από το ψέμα και την πονηριά, στήθηκαν τα δυνατότερα «δίκτυα» του ανθρώπινου πολιτισμού. Από τις πονηρές κυρα-Κούλες, αρσενικές και θηλυκές…

Και μετά μας λένε ότι τίποτα δεν δημιουργείται από το Μηδέν….

 

 

http://farm1.static.flickr.com/45/130800304_8b6366220a.jpg

Το πείραμα που αποδεικνύει την ύπαρξη Παράλληλων Συμπάντων;

http://www.dailygalaxy.com/photos/uncategorized/shutterstock_1306542.jpgΟ διάσημος φυσικός David Deutsch υποστηρίζει ότι το σύμπαν μας αποτελείται από πολλαπλούς παράλληλους κόσμους που ο ένας βρίσκεται δίπλα στον άλλον.

Σύμφωνα με τον ίδιο, υπάρχει ένα πείραμα που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι μας αποδεικνύει με εμπειρικό τρόπο την ύπαρξη αυτών των παράλληλων «κόσμων» ή «διαστάσεων». Ένα πείραμα υπαρκτό, καταγεγραμμένο, το οποίο γίνεται σε κάθε εργαστήριο. Και το οποίο πείθει ότι «κάτι συμβαίνει» και τον πιο δύσπιστο…

Πρώτα από όλα, θα πρέπει να εξηγήσουμε ότι στη θεωρία των παράλληλων συμπάντων, έχουμε σημεία που τα σύμπαντα αυτά «συναντιούνται», «τέμνονται». Αυτά είναι τα σημεία στο οποία  ένα «σύμπαν» διακλαδίζεται σε άλλα δύο. Αυτό συμβαίνει τη στιγμή που γίνεται κάποια «κβαντική επιλογή» (π.χ. αν ένα ραδιενεργό «βαρύ» σωματίδιο διασπάται ή όχι σε δύο ελαφρύτερα).

Το πείραμα λοιπόν εντοπίζει τα «σημεία συμβολής» των κβαντικών διακλαδώσεων (αν δεχτούμε την ερμηνεία των παράλληλων συμπάντων) ή την ύπαρξη «κρυμμένων μεταβλητών» (αν δεχτούμε την υπόθεση Bohm) ή μιας «άλλης διάστασης» του χώρου, αν θέλουμε να το εξηγήσουμε έτσι.

Γίνεται με ένα «ιντερφερόμετρο Mach-Zehnder», δηλ. μια διάταξη ημι-ανακλαστικών (semi-silvered) καθρεφτών που βρίσκονται στις γωνίες ενός τετραγώνου. (Ένας ημιανακλαστικός καθρέφτης, επιτρέπει μόνο το 50% των φωτονίων να περάσουν).

Image

Σ’ αυτή τη διάταξη, τα γκρίζα σχήματα είναι οι ημιανακλαστικοί καθρέφτες και τα μαύρα κανονικοί καθρέφτες.

Αν αφήσουμε λοιπόν ένα μόνο φωτόνιο να περάσει από πάνω αριστερά, τι θα έπρεπε να συμβεί;

Αν δεν υπήρχε «κβαντική συμβολή», το φωτόνιο θα έπρεπε να ακολουθεί μια από τις τέσσερις διαδρομές:

  1. Στον πρώτο καθρέφτη ανακλάται και φεύγει προς τα κάτω. Εκεί ανακλάται στον απλό καθρέφτη κάτω αριστερά και φεύγει δεξιά. Όταν φτάνει στην επιφάνεια του δεύτερου ημιανακλαστικού καθρέφτη ανακλάται ξανά προς τα κάτω (25% των περιπτώσεων).
  2. Στον πρώτο καθρέφτη ανακλάται και φεύγει προς τα κάτω. Εκεί ανακλάται στον απλό καθρέφτη κάτω αριστερά και φεύγει δεξιά. Όταν φτάνει στην επιφάνεια του δεύτερου ημιανακλαστικού καθρέφτη τη διαπερνά και φεύγει δεξιά (25% των περιπτώσεων).
  3. Διαπερνά τον πρώτο καθρέφτη. Ανακλάται στον απλό καθρέφτη πάνω δεξιά και φτάνει στον κάτω δεξιά από την πάνω πλευρά. Εκεί ανακλάται ξανά και φεύγει δεξιά (25% των περιπτώσεων).
  4. Διαπερνά τον πρώτο καθρέφτη. Ανακλάται στον απλό καθρέφτη πάνω δεξιά και φτάνει στον κάτω δεξιά από την πάνω πλευρά. Εκεί διαπερνά τον καθρέφτη και φεύγει κάτω (25% των περιπτώσεων).

Θα περίμενε λοιπόν κανείς ότι στο 50% των περιπτώσεων θα βγαίνει από τον κάτω δεξιά καθρέφτη κινούμενο προς τα κάτω και στο άλλο 50% προς τα δεξιά.

Με άλλα λόγια, μια δέσμη φωτός θα πρέπει να βγαίνει από κάτω δεξιά σπασμένη σε δύο δέσμες, σε γωνία 90 μοιρών, η καθεμιά έντασης 50% της αρχικής δέσμης.

(Αν βγάλουμε τον κάτω αριστερά καθρέφτη, αυτό συμβαίνει πράγματι, αλλά χάνουμε -όπως είναι αναμενόμενο- το 50% της έντασης του φωτός, αυτό που ανακλάται προς τα κάτω στον πρώτο καθρέφτη.  Στο τέλος, κάτω δεξιά, παίρνουμε δύο δέσμες σε γωνία 90 μοιρών, η καθεμία με ένταση το 25% της αρχικής δέσμης.)

Στο συγκεκριμένο όμως πείραμα, το φωτόνιο βγαίνει πάντα από κάτω δεξιά, με κατεύθυνση πάντα προς τα δεξιά!

Το ίδιο και η δέσμη του φωτός, βγαίνει πάντα παράλληλα με την είσοδό της, κάτι που δεν είναι λογικό!

Γιατί συμβαίνει αυτό; (Πέρα από την κάθε εξήγηση που μπορούμε να δώσουμε, πρέπει να παραδεχτούμε ότι το φαινόμενο είναι απολύτως παράξενο, γιατί θα περιμέναμε σε κάθε περίπτωση φως να φεύγει και προς τα κάτω).

Cartoon of David DeutschΗ εξήγηση διαφόρων φυσικών είναι γιατί «κάτι» επηρεάζει τα φωτόνια και τα κάνει να δρουν έτσι.

Τι είναι αυτό το «κάτι», ειδικά στην περίπτωση που εμείς θα στείλουμε  ένα μόνο φωτόνιο, το οποίο ξέρουμε ότι δεν γίνεται να διασπαστεί περισσότερο;

Η εξήγηση που δίνουν οι οπαδοί της θεωρίας των παράλληλων συμπάντων, είναι ότι πρόκειται για το ίδιο φωτόνιο, που κινείται σε παράλληλους κόσμους, το οποίο «συμβάλει» (interfere) με τον εαυτό του σε διαφορετικές παράλληλες πραγματικότητες!
Εμείς με αυτή τη διάταξη, έχουμε κάνει αυτή τη συμβολή ελεγχόμενη, έτσι ώστε όταν συμβαίνει, να παράγεται το αποτέλεσμα που βλέπουμε!

Δηλαδή, η ερμηνεία του παράξενου αυτού φαινομένου, λέει ότι το φωτόνιο ταξιδεύει ταυτόχρονα σε πολλαπλές διαδρομές, περνώντας από διαφορετικούς κόσμους!

———————————

Βέβαια, πρέπει να πούμε ότι αυτό είναι μια μόνο ερμηνεία του φαινομένου, και μπορεί να συμβαίνει κάτι άλλο, πιο παράξενο. Αλλά είναι μια ένδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά με τη συμβατική λογική μας!

(Επίσης, οι φυσικοί που υποστηρίζουν αυτή την ερμηνεία του πειράματος, λένε ότι το παραπάνω πείραμα μας δείχνει ότι υπάρχουν σημεία που δύο παράλληλα σύμπαντα «συμβάλλουν» και ενώνονται ξανά, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση, κάτι που ακούγεται ακόμη πιο παράξενο…)

 

Οι παραπάνω συλλογισμοί έχουν νόημα όσο δεχόμαστε ότι το φως αποτελείται από σωματίδια (τα κβάντα).

Αν δεχτούμε ότι είναι καθαρά κύμα, κάτι που ξέρουμε ότι δεν είναι έτσι, υπάρχει η «κυματική» εξήγηση, που όμως δεν θα έπρεπε να ισχύει στην περίπτωση του ενός μόνο φωτονίου: Διαβάστε την εδώ)

Στο παρακάτω βίντεο ο κ. Deutsch μας εξηγεί τη θεωρία του.

Αντισυνταγματικές οι Κάμερες

Emergency firefighting cover - Operation FrescoH Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων αποφάσισε ότι η νομιμοποίηση της χρήσης των καμερών είναι αντισυνταγματική και αντίθετη με όλες τις συμφωνίες που έχουν γίνει στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το κείμενο της Αρχής ήταν 27 σελίδες και έκρινε ότι η συνεχής λειτουργία τους στους δρόμους των μεγάλων πόλεων «εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους προσβολής των ατομικών δικαιωμάτων, αφού καθιστά ανέλεγκτη την Αστυνομία και ουσιαστικά απροστάτευτο τον πολίτη».

Άλλα σημεία της γνωμοδότησης αναφέρουν τα παρακάτω:

  • «Με τη ρύθμιση καθίσταται αναποτελεσματική η προστασία προσωπικών δεδομένων, επειδή η πρόταση δεν αναφέρει όρια, κριτήρια ή εξειδικευμένες δράσεις της Δημόσιας Αρχής και συνεπώς αφήνει ανυπεράσπιστο το υποκείμενο του δικαιώματος. Για τους λόγους αυτούς η ρύθμιση δεν εναρμονίζεται με το Σύνταγμα και τις υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις».
  • «Η συνεχής βιντεοεπιτήρηση δημόσιων χώρων ισοδυναμεί με σύστημα αυτόματης μυστικής παρακολούθησης. Και αυτό, διότι ακόμη και στην περίπτωση που οι κάμερες είναι ορατές και το κοινό ενημερώνεται για τη λειτουργία τους, οι τεχνικές δυνατότητες του συστήματος και η επεξεργασία των καταγεγραμμένων πληροφοριών παραμένουν άγνωστες για τα πρόσωπα που παρακολουθούνται.»
  • «Δεν αρκεί η γενική αναφορά στη διαφύλαξη της δημόσιας τάξης, απαιτείται εξειδίκευση του σκοπού επεξεργασίας, η οποία είναι απαραίτητη για να ελεγχθεί αν τα εφαρμοζόμενα μέτρα βιντεοεπιτήρησης, που συνεπάγονται επέμβαση από την κρατική εξουσία στην ιδιωτική ζωή, τελούν σε πρόδηλη λογική συνάφεια με το σκοπό.» * «Δεν προβλέπονται συγκεκριμένα κριτήρια επικινδυνότητας (όπως αυξημένη εγκληματικότητα σε μια περιοχή κ.λπ.) βάσει των οποίων θα αποφασίζεται η εγκατάσταση και η λειτουργία των καμερών, με αποτέλεσμα να αφήνεται στην απόλυτη διακριτική ευχέρεια των διοικητικών αρχών η απόφαση. Έτσι, υπάρχει κίνδυνος αθέμιτης προσβολής όχι μόνο του άρθρου 9Α του Συντάγματος αλλά και άλλων συνταγματικών διατάξεων (άρθρα 2, παρ. 1,5, παρ, 1,11).»
  • «Δεν υπάρχει καμία πρόνοια για την αποτελεσματική προστασία των πολιτών που ενδεχομένως θίγονται από την επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων.» * «Δεν προσδιορίζεται με σαφήνεια ο υπεύθυνος επεξεργασίας, ο οποίος συλλέγει και αποθηκεύει τα δεδομένα. Η γενική αναφορά στη δημόσια αρχή δεν είναι επαρκής για την προστασία των ατόμων».
  • «Δεν προβλέπεται έκδοση προηγούμενης διοικητικής πράξης ώστε να εξασφαλίζεται αποτελεσματικός δικαστικός έλεγχος, ιδίως για τα πρόσωπα που δεν διαπράττουν ποινικά αδικήματα. Μόνο η δυνατότητα άσκησης αγωγής αποζημίωσης κατά του Δημοσίου για προσβολή της προσωπικότητας δεν αρκεί.»
  • «Δεν υπάρχουν ρυθμίσεις για τη συλλογή, αποθήκευση, χρήση και διαβίβαση των δεδομένων όπως απαιτεί η νομολογία του ΕΔΔΑ.» «Δεν προβλέπονται οργανωτικά και τεχνικά μέτρα για την ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων που συλλέγονται και αποθηκεύονται.»

Όλα τα παραπάνω στοιχεία ξεκαθαρίζουν, μια και καλή κατά τη γνώμη μου, το θέμα αν οι «κάμερες» και η χρήση τους, είναι τελικά ακίνδυνη και δεν προσβάλει την ελευθερία του πολίτη, και τοποθετούν τα όρια με τα οποία θα μπορούσε να γίνει μια σωστή και λογική χρήση τους για την αντιμετώπιση φαινομένων εγκληματικότητας κλπ..


«Λυπηρή η λογοκρισία»: Αντιδρά στο «κόψιμο» του φιλμ ο Κώστας Γαβράς

Ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς Από τα ΝΕΑ (πηγή): Ο διεθνούς φήμης Έλληνας σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, ο σκηνοθέτης που γύρισε το θρυλικό «Ζ», αντέδρασε στην απόφαση του υπουργείου Πολιτισμού να «κόψει» σκηνές από φιλμάκι του που προβάλλεται στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης.

«Λυπηρό και απαράδεκτο» χαρακτήρισε το γεγονός ο σκηνοθέτης.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Ελευθεροτυπία, ο Κώστας Γαβράς δήλωσε ότι βρίσκει πολύ λυπηρό και απαράδεκτο για την Ελλάδα, αυτό που συνέβη:

«το να υποκύψει δηλαδή η Πολιτεία στις πιέσεις εκπροσώπων της Εκκλησίας και να προβεί σε αυτήν την πράξη παρέμβασης σε ένα φιλμ που αναφέρεται σε ιστορικά γεγονότα»

Ο σκηνοθέτης σημειώνει πως ό,τι δείχνει το βίντεο είναι ιστορικά αποδεδειγμένο και ότι σκοπός του φιλμ ήταν να δείξει τις καταστροφές που έχει υποστεί το μνημείο ανά τους αιώνες από ανθρώπινο χέρι.

Δήλωσε ότι δεν τον ξαφνιάζουν οι αντιδράσεις των εκπροσώπων της Εκκλησίας.

«Η Εκκλησία αρνείται πάντοτε την πραγματικότητα, για να σώσει το δόγμα της. Νόμιζα ότι η Ελλάδα είχε ξεφύγει από όλες αυτές τις μικρότητες… Λυπάμαι πολύ!»

Όπως ανέφερε ο τηλεοπτικός σταθμός Mega, ο σκηνοθέτης εξετάζει το ενδεχόμενο να ζητήσει την αφαίρεση του ονόματός του από το συγκεκριμένο βίντεο.

Το βίντεο προβάλλεται στη γυάλινη αίθουσα του Παρθενώνα με στόχο την ενημέρωση των επισκεπτών.

Στο φιλμάκι εμφανίζονται ανδρικές φιγούρες που σφυροκοπούν τα μάρμαρα του Παρθενώνα και οι οποίες κατά την Εκκλησία της Ελλάδας

παραπέμπουν σε ορθόδοξους ιερείς.

Το επίμαχο βίντεο:

 

Νέο Κρούσμα Δογματισμού: Αφαίρεση σκηνών από το φιλμάκι του Νέου Μουσείου!

Διαβάζουμε σε άρθρο της Ναυτεμπορικής (Δημοσιευμένο το Σαββατο, 25 Ιουλιου 2009)

Εντονη αντίδραση του ΠΑΣΟΚ προκάλεσε η απόφαση του υπουργού Πολιτισμού, Αντώνη Σαμαρά, να αφαιρέσει από το φιλμάκι του Κώστα Γαβρά που προβάλλεται στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης, σκηνές που ενόχλησαν την Εκκλησία της Ελλάδος. Συνεχίστε την ανάγνωση Νέο Κρούσμα Δογματισμού: Αφαίρεση σκηνών από το φιλμάκι του Νέου Μουσείου!

Όχι στο «Οφθαλμός αντί Οφθαλμού»!

Οφθαλμόν αντί Οφθαλμού, όλος ο κόσμος θα τυφλωθεί.

Μαχάτμα Γκάντι

Tο κράτος του Ισραήλ προσπαθεί εδώ και μέρες να εξολοθρεύσει την παλαιστινιακή οργάνωση Χαμάς.

Για να πετύχει αυτόν τον σκοπό, έχει σφαγιάσει μέχρι στιγμή πάνω από 500 ανθρώπους και έχει γεμίσει τα νοσοκομεία με χιλιάδες τραυματίες.

Μια σφαγή άνευ προηγουμένου, που θυμίζει Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μόνο που τότε οι άνθρωποι του Ισραήλ ήταν τα θύματα. Σήμερα είναι οι θύτες.

Οφθαλμός αντί Οφθαλμού. Αγίν Ταχάτ Αγίν.

Το ξημέρωμα της Δευτέρας, ένας νεαρός αστυνομικός των ΜΑΤ δέχτηκε στο στήθος μια ριπή από Καλάσνικοφ.

Πριν μερικές βδομάδες, ένας άλλος νεαρός δέχτηκε στο στήθος τη σφαίρα ενός αστυνομικού. Ποιος είναι ο θύτης, ποιος είναι το θύμα;

Οφθαλμός αντί Οφθαλμού. Αγίν Ταχάτ Αγίν.

Θύτης είναι το Μίσος, θύματα είναι οι άνθρωποι.

Βλέπω σε διάφορα ΜΜΕ, διάφορους να καταδικάζουν -σωστά- την φονική επίθεση των Ισραηλινών στη Γάζα, αλλά να γεμίζουν με μίσος -κακώς- κατά των Εβραίων.

Οφθαλμός αντί Οφθαλμού. Αγίν Ταχάτ Αγίν.

Είναι βέβαια γνωστή η παλιά κολώνια του αντιεβραϊσμού, η οποία γεμίζει με μίσος τις καρδιές των πιο αμόρφωτων και πιο ανόητων από εμάς.

Απορώ όμως πώς αυτοί οι άνθρωποι, που δηλώνουν αντιεβραίοι, δεν καταλαβαίνουν ότι όταν ζητούν αντίποινα ενάντια στους Εβραίους, στην ουσία ακολουθούν ένα πανάρχαιο …εβραϊκό κάλεσμα:

Το εβραϊκό δόγμα που λέει «οφθαλμόν αντί οφθαλμού», το οποίο είναι η βάση του αρχαίου εβραϊκού δικαίου.

«Έβγαλαν μάτι; Βγάλε τους το μάτι!». «Αγίν Ταχάτ Αγίν»!

 

Εδώ και χιλιάδες χρόνια, οι άνθρωποι δεν το μάθαμε.

Λες και είμαστε απόλυτα ηλίθιοι, λες και δεν έχουμε ούτε στάλα μυαλό, απαντάμε με τον αποτυχημένο και αιματοβαμμένο κύκλο της εκδίκησης, με το «οφθαλμός αντί οφθαλμού» και δεν καταλαβαίνουμε ότι το σύστημα αυτό δεν δουλεύει.

Αντίθετα: Ήταν ο λόγος που καταστράφηκε η Ιερουσαλήμ, ήταν ο λόγος που οι Εβραίοι έχασαν για χιλιάδες χρόνια την πατρίδα τους.

Προσπάθησαν να εκδικηθούν τους Ρωμαίους, αλλά οι Ρωμαίοι αποδείχτηκαν πιο ισχυροί από εκείνους, και ισοπέδωσαν την πατρίδα τους.

Κι όμως! Οι Εβραίοι κάνουν τα ίδια σήμερα στους Παλαιστίνιους, λες και δεν έμαθαν! Δεν δουλεύει αυτό το σύστημα! Εκτός κι αν νομίζουμε ότι ο θάνατος και ο πόλεμος και η σφαγή είναι αυτοσκοπός του ανθρώπινου γένους.

Αλλά όλοι μας το ξέρουμε ότι ΔΕΝ είναι έτσι. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι! Η φύση είναι πονηρή και παίζει το δικό της παιχνίδι. Το «παιχνίδι του Λούσιφερ» το ονομάζουν οι εξελικτικοί ψυχολόγοι: Μετατρέπει τον κυνηγημένο σε ισχυρό και τον ισχυρό τον κάνει μαλθακό.

Μετατρέπει το κάθε θύμα σε μια αποφασισμένη μηχανή, και τον θύτη σε ένα αδιάφορο γουρούνι.

 

Έτσι, οι ρόλοι αντιστρέφονται. Δεν χρειάζεται πολύ, φτάνουν μερικές δεκαετίες για αυτό. Θα το δείτε.

Σε μερικές δεκαετίες από σήμερα, οι Άραβες, εξαιτίας της αυστηρής «φυσικής επιλογής» από την οποία τους περνούν οι Ισραηλίτες σήμερα, θα είναι πανίσχυροι.

Θα είναι αποφασισμένοι, πανέτοιμοι, σε πλήρη εγρήγορση.

Γιατί μόνο οι πιο ικανοί από αυτούς θα έχουν επιβιώσει.

Και θα εκδικηθούν.

Με τα ίδια λόγια σχεδόν: «Αλ αίν, μπιλ αίν»!Οφθαλμός αντί Οφθαλμού!

Έτσι θα εκδικηθούν κάποια μέρα και οι Ιάπωνες για τις πυρηνικές βόμβες που έπεσαν πάνω τους.

Μήν νομίζετε ότι ξέχασαν. Οφθαλμός αντί Οφθαλμού!

 

Αν θέλετε να βγείτε από τον κύκλο, μην παίζετε το παιχνίδι. Αρνηθείτε το.

Μην μισείτε. Λυπηθείτε.

Μην προσπαθήσετε να «διώξετε τους κακούς».

Δηλώστε τους ξεκάθαρα το λάθος τους και δείξτε τους την περιφρόνησή σας.

Αλλά μην τους μισήσετε. Μην τους εκδικηθείτε. Ο βιβλικός κύκλος του «Οφθαλμόν αντί Οφθαλμού», αυτός ο απόλυτα ανόητος φαύλος κύκλος, πρέπει κάποτε να κλείσει.

Και όσοι άνθρωποι τον πιστεύουν, οφείλουν να παραμερίσουν από την Ιστορία!

Πρέπει κάποτε να μάθουμε ότι δεν πρέπει να καταδικάσουμε τον βιαστή, αλλά να καταδικάσουμε τον βιασμό.

Να μην καταδικάσουμε τον φονιά, αλλά τον φόνο.

Όσο ο άνθρωπος θα θαυμάζει το φόνο, και θα τον στρέφει ενάντια σε όποιον θεωρεί «κακό», πάντοτε θα κρύβει μέσα του έναν φονιά.

 

Καταδικάζουμε λοιπόν τη σφαγή που εξελίσσεται στη Γάζα σήμερα. Όπως καταδικάζουμε τους επίδοξους φονιάδες όλων των ειδών και όλων των παρατάξεων.

Καταδικάζουμε το φόνο. Καταδικάζουμε τη σφαγή. Καταδικάζουμε το μίσος. Και ελπίζουμε κάποτε όλα αυτά να ξεπεραστούν!

To Antidogma.gr πενθεί

Πενθούμε για τον 15χρονο Αλέξανδρο.

Πενθούμε για την υποτιθέμενη «Δημοκρατία» μας που κατέληξε να επιβάλει τη βία γιατί δεν έχει άλλες λύσεις.

Πενθούμε για την Ελλάδα που έχει μετατραπεί σε μια απαξιωμένη χώρα σκανδάλων, απάτης, βίας, ανισότητας.

Πενθούμε για την ψευδαίσθηση που είχαμε κάποτε ότι ζούμε σε ένα πολιτισμένο κράτος, μια ψευδαίσθηση που έχει πλέον πεθάνει.

Φοβόμαστε πάρα πολύ, ότι όλα αυτά που συμβαίνουν, όσο άσχημα και αν είναι, τα προκαλέσαμε όλοι εμείς, στους εαυτούς μας, όταν αποδεχτήκαμε την ατιμωρησία, όταν αποδεχτήκαμε το «status quo», όταν αποδεχτήκαμε όλη αυτή την κατάσταση που συμβαίνει γύρω μας.

Ηχητικό ντοκουμέντο δημοσιογράφου από τα επεισόδια και τη βία (κάντε κλικ εδώ για να το ακούσετε).

 

Νεοσυντηρητισμός και Εναλλακτικός Χώρος Στην Ελλάδα

Ένα άρθρο που γράφτηκε για να ξεκαθαριστούν κάποια πράγματα για τον χώρο της «εναλλακτικής άποψης» στην Ελλάδα.
Σήμερα είναι πιο επίκαιρο από ποτέ, καθώς ο χώρος της αναζήτησης συρρικνώνεται έντονα, εξαιτίας πολλών παραγόντων…

Συνεχίστε την ανάγνωση Νεοσυντηρητισμός και Εναλλακτικός Χώρος Στην Ελλάδα