Έφτασε το τέλος του Μικρομεσαίου Εμπορίου και της Μεσαίας Τάξης;

Ο ισχυρότερος κυριαρχεί και όλοι οι υπόλοιποι χάνουν.
Ian Bremer, Το Τέλος της Ελεύθερης Αγοράς

Όταν έκλεισε ο μπακάλης της γειτονιάς μας, οι περισσότεροι από εμάς δεν δώσαμε σημασία. Χάσαμε μεν τη δυνατότητα του «βερεσέ», αλλά δεν μας ένοιαξε, αφού αγοράσαμε υποτίθεται φθηνότερα από το σουπερμάρκετ. Σήμερα όμως, το σουπερμάρκετ είναι ο μοναδικός παίκτης και αυτό ελέγχει τις τιμές – και είναι πλέον εξαιρετικά ακριβό, αφού δεν έχει πια ανταγωνιστές…

Όταν έκλεισε ο παπουτσής της γειτονιάς μας, πάλι δεν δώσαμε σημασία. Μπορεί τα παπούτσια να μην φτιάχνονταν πλέον για τα πόδια μας, αλλά δεν μας ένοιαξε, αφού τα αγοράζαμε από το εμπορικό κέντρο πιο φτηνά. Σήμερα όμως, το εμπορικό κέντρο βοηθάει στο κλείσιμο των τοπικών καταστημάτων και πλέον ελέγχει την αγορά…

Όταν θα κλείσει το σουπερμάρκετ και το εμπορικό κέντρο της περιοχής μας, πάλι δεν θα δώσουμε σημασία. Οι πολυεθνικές θα μας φέρνουν στο σπίτι μας αυτά που θέλουμε να αγοράσουμε, χωρίς καν να χρειαστεί να τα παραγγείλουμε, γιατί θα βλέπουν τι θέλουμε από το προφίλ μας στο Facebook και στα Social Media. Οι τιμές θα είναι «καλές», αν θα έχουμε βέβαια κάτι για να τις συγκρίνουμε αφού για κάθε προϊόν θα υπάρχει μόνο ένα «υπερ-ηλεκτρονικό κατάστημα» που θα το πουλάει, και όλα τα άλλα θα έχουν κλείσει…

Ως συνέπεια, λίγοι από εμάς θα έχουμε δουλειά, γιατί δεν θα υπάρχουν καταστήματα, δεν θα υπάρχουν τοπικές αποθήκες, δεν θα υπάρχουν τοπικές και μικρές μεταφορικές εταιρείες, δεν θα υπάρχουν «μικρομεσαίοι επαγγελματίες». Οι περισσότεροι θα είμαστε υπάλληλοι κάποιου υπερκαταστήματος και του πολυεθνικού μονοπωλείου που κρύβεται από πίσω του, και θα είμαστε για πάντα χρεωμένοι σ’ αυτό…

Δεν πρόκειται για σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Συνεχίστε την ανάγνωση Έφτασε το τέλος του Μικρομεσαίου Εμπορίου και της Μεσαίας Τάξης;

Ξύλινος Λόγος και «Φιλοσοφία»

Δεν μου αρέσει να μου μιλάνε με «ξύλινο λόγο». Νιώθω σαν να με κοροϊδεύουν.

Δείτε π.χ. τον πίνακα που παραθέτω (τον βρήκα στο stupidity.gr). Ξεκινήστε από οποιαδήποτε σειρά της πρώτης στήλης, διαβάστε στη συνέχεια οποιαδήποτε σειρά της …δεύτερης, μετά της τρίτης κλπ.

Τρομερό; Μιλάτε πλέον σαν επαγγελματίας φιλόσοφος ή πολιτικός…

Τυχαίο; Δεν νομίζω.

Μήπως καταφέρατε να μιμηθείτε τόσο αποτελεσματικά την ατμόσφαιρα των σχετικών λόγων, γιατί και εκείνοι πηγάζουν από κάτι ανάλογο;

Διαβάζω εδώ και χρόνια διάφορους επαγγελματίες φιλοσόφους και τρομάζω με την ασταμάτητη παράθεση νόμων, τυπολογιών και περίπλοκων όρων, που καταλήγουν σε ένα δυσεπίλυτο κουβάρι μάλλον αδύνατο να διελευκανθεί αν είναι ή όχι σωστό. Είναι μάλιστα στις περισσότερες περιπτώσεις αδύνατο να εντοπίσεις το πιο απλό και βασικό λάθος για να μπορέσεις να αξιολογήσεις τις αντιλήψεις του ομιλητή: Αν φάσκει και αντιφάσκει ή αν είναι συνεπής στην εξέλιξη του λόγου του!

Σίγουρα υπάρχουν και κάποιες περιπτώσεις που ο ομιλητής ή ο συγγραφέας δεν κάνει κακοπροαίρετη εφαρμογή κάποιου παρόμοιου πίνακα, αλλά προσπαθεί απλά να είναι «επιστημονικός». Νομίζω όμως ότι ακόμη και σ’ αυτή την περίπτωση είναι φανερό πως υπάρχει μια βασική παρεξήγηση: Η προσπάθεια να «μαθηματικοποιηθεί» η φιλοσοφία, και να δημιουργηθούν περίπλοκα λεκτικά «θεωρήματα».

Νομίζω ότι αυτή η στάση είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη να οδηγεί σε λανθασμένα συμπεράσματα. Στα μαθηματικά είναι εύκολο να γίνει έλεγχος της ορθότητας των συλλογισμών, γιατί εκεί έχουμε ξεκάθαρα και διακριτά«πεδία αναφοράς», λογικά πλαίσια, αρχικά αξιώματα, αλλά και τρόπους ελέγχου της ορθότητας των μαθηματικών συλλογισμών μας.

Όμως σε κείμενα ή συζητήσεις φιλοσοφίας, πεδίο αναφοράς είναι νομίζω αδύνατο να ορίσουμε  (η φιλοσοφία είναι υποχρεωμένη εκ των πραγμάτων να πάρει ΟΛΑ τα δεδομένα υπόψη της), ενώ ο σωστός ορισμός των αρχικών αξιωμάτων που υποτίθεται ότι κάνουμε από κοινού, αυτοί που συζητάμε, οι αναγνώστες και οι συγγραφείς, είναι εξαιρετικά σπάνιος.

Καταλήγουμε λοιπόν σε βαθιές «φιλοσοφικές» αυθαιρεσίες, με ένα …άρωμα απλώς μαθηματικής και ακαδημαϊκής δομής…

Ας εγκαταλείψουμε λοιπόν τον ξύλινο λόγο όλοι εκείνοι που τον χρησιμοποιούμε.

Δεν μας χρειάζεται.

Πέρασε η εποχή που χρειαζόταν σε κάποιους για να «επιδείξουν» την «επιστημονική τους κατάρτιση».

Πλέον, πραγματικά «επικοινωνιακός» και πραγματικός επιστήμονας είναι εκείνος που μπορεί να μιλήσει με γλώσσα απλή, βατή, κατανοητή, αλλά και στιβαρή από πλευράς επιχειρημάτων, γνώσεων και συλλογισμών…

Μερικές αλήθειες για την Πολιτική, από τον μεγάλο δάσκαλο της Ε. Φ.

Η απόλυτη δύναμη δεν διαφθείρει απόλυτα, αλλά η απόλυτη δύναμη έλκει αυτούς που διαφθείρονται εύκολα.

Οι κυβερνήσεις, όταν διατηρούνται για πολύ καιρό, πάντα τείνουν να μετατραπούν σε αριστοκρατίες.  Καμιά κυβέρνηση στην Ιστορία δεν κατάφερε να ξεφύγει από αυτή τη κατάσταση. Και καθώς εξελίσσεται αυτή η αριστοκρατία, οι κυβερνήσεις αρχίζουν να δρούνε ολοένα και περισσότερο αποκλειστικά για τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης, ό,τι και αν είναι αυτή, κληρονομική βασιλεία, ολιγαρχίες οικονομικών αυτοκρατοριών, ή περιχαρακωμένη γραφειοκρατία…

Αν νομίζετε τους εαυτούς σας αδύναμους και ανίκανους, είναι σίγουρο ότι θα δημιουργήσετε μια δεσποτική εξουσία για να σας διαφεντεύει. Ο σοφός δεσπότης, οπότε, διατηρεί ανάμεσα στους υποτελείς του αυτή την αγαπημένη τους αίσθηση ότι είναι αδύναμοι και ανίκανοι…

(Frank Herbert)

Απλή κατανόηση του τι συμβαίνει γύρω μας, για όσους θέλουν να καταλάβουν μερικά πράγματα παραπάνω.

Αυτό που ζούμε σήμερα, είναι  η κατάρρευση μιας αριστοκρατίας, η αρχή της λύσης ενός προβλήματος, όχι η αρχή του προβλήματος.

Δεν θα εξηγήσω τι εννοώ, γιατί δεν θα γίνω αρεστός σε πολλούς…

Απλά, ίσως πλησιάζει ο καιρός να καταλάβουμε ότι ο μόνος τρόπος για να πλησιάσουμε σε ένα σωστό πολιτικό σύστημα, είναι να γίνουμε εμείς οι ίδιοι πολίτες, και όχι να περιμένουμε από τους άλλους…

Ποιος ασχολείται με τα «μέτρα κατά της Κρίσης»;

Το Internet τελικά αποδεικνύεται ο παράδεισος της Κοινωνικής Μηχανικής και μια σοβαρότατη ένδειξη ότι οι άνθρωποι δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι για μια πραγματική Δημοκρατία.

Χθες ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός τα περίφημα «μέτρα» για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης της χώρας μας. Καυτό θέμα για συζήτηση στο Διαδίκτυο, και θα περίμενε κανείς ότι θα υπήρχαν χιλιάδες συζητήσεις για αυτό.

Κι όμως: Πρώτο θέμα χθες στο διαδίκτυο δεν ήταν τα μέτρα, αλλά το πορνό βίντεο που κυκλοφόρησε με πρωταγωνίστρια την Τζούλια Αλεξανδράτου.

Δεν χρειάζονται άλλα σχόλια. Καλωσορίσατε στον Θαυμαστό Νέο Κόσμο.

Η «Συνωμοσία της Αγοράς» φτάνει στο τέλος της;

Φτάσαμε στην εποχή που και οι άνθρωποι της αγοράς άρχισαν να καταλαβαίνουν αυτά που οι συγγραφείς έγραφαν πριν λίγα χρόνια αλλά τους θεωρούσαν «εκτός πραγματικότητας». Πολύ καλό άρθρο από το Capital.gr που λέει αλήθειες για αυτό που συμβαίνει σήμερα στην οικονομία μας. Αν αυξηθεί η συνειδητοποίηση για την οποία μιλάει το παρακάτω άρθρο, λέτε να οδηγούμαστε σε καλύτερες μέρες;

Αποχαιρέτα την, την… κατανάλωση που χάνεις

Του Γιώργου Ι. Κωστούλα

Υπάρχει η άποψη ότι με την έλευση και το τέλος της οικονομικής κρίσης, τίποτα δεν θα είναι όπως πριν. Έχει δε κατά κόρον χρησιμοποιηθεί και η προτροπή να δούμε την κρίση ως ευκαιρία μάλλον παρά ως συμφορά. Εγώ βλέπω τουλάχιστον μία ευκαιρία: Τη μετάβαση από ένα μοντέλο καταναλωτικών υπερβολών, σε μια καταναλωτική συμπεριφορά  επιλεκτική, εκλογικευμένη, έως και στοχαστική, που βρε αδελφέ ταιριάζει σε ώριμους, πολιτισμένους  ανθρώπους.

Όλα δείχνουν ότι διερχόμαστε  το τέλος μιας εποχής αξιακής φτώχειας και τη μετάβαση, οι περισσότεροι από ανάγκη, οι λιγότεροι από ωριμότητα, σε μία λιγότερο σαθρή μορφή ευμάρειας, ή μάλλον, ευζωίας.

Εγκαταλείποντας, λοιπόν τη μαζική, βουλιμική, μαϊμουδίστικη κατανάλωση, την οποία όλοι, λίγο πολύ, μετήλθαμε για σχεδόν δύο δεκαετίες, γράφω αυτό το κείμενο, εν είδει αποχαιρετισμού. Συγχρόνως επιχειρώ και μια ερμηνεία  της  γενεσιουργού της αιτίας.

Συντάσσομαι με αυτούς που πιστεύουν ότι η αιτία για την επικράτηση της καταναλωτικής υστερίας που βιώσαμε ήταν το γεγονός ότι η δύναμη της εξουσίας είχε, προοδευτικά, περιέλθει στα χέρια της Οικονομίας, εκτοπίζοντας από τη φυσική της θέση την Πολιτική. Παλαιότερα λέγαμε ότι ο καπιταλισμός δεν κατάφερε ποτέ να χειραφετηθεί εντελώς από την πολιτική. Τώρα ισχύει το αντίθετο. Η κατίσχυση της οικονομίας έχει περιθωριοποιήσει την πολιτική και τους πολιτικούς σε ρόλους υπηρετικούς των αδηφάγων αναγκών των Αγορών για growth, growth, growth…

Aραγε, αυτό δεν σημαίνει και η χλευαστική απάντηση των απανταχού οικονομολογούντων σε όλους τους αφελώς διαπορούντες, σχετικώς; Ιt΄s the economy, stupid -είναι η οικονομία που αποφασίζει ανόητε…

Κάτω λοιπόν από αυτή τη νέα τάξη πραγμάτων, η νέα πολιτική, βολικότατα, βάπτισε την αδιαφορία της για τον μέσο άνθρωπο ως ελευθερία των ατόμων ή των ομάδων και τους εγκατέλειψε, έρμαιο στις δόλιες προτάσεις  και διαθέσεις της σαγηνευτικής αγοράς, στα νύχια των μισθοφόρων-διαμορφωτών της κοινής γνώμης, οι οποίοι ανήγαγαν την ατομική, μέσω της κατανάλωσης, διάκριση, ως κύριο στοιχείο ταυτότητας του καταναλωτή. Ταυτίζοντας, εν προκειμένω, την ευπρέπεια με την καλοπέραση…

«Ρώτησαν  το λίγο: ΄που πάς΄ και αυτό απάντησε ΄κοντά στο πολύ΄», λέει μια παροιμία. Αυτό οι επικοινωνιολόγοι και οι διαφημιστές  το παρέλαβαν και το εκμεταλλεύθηκαν για να το αναγάγουν σε σημαία του καταναλωτισμού: «στην εξύψωση των ιδιοτροπιών κάποιων σε ανάγκες για όλους».

Αποτέλεσμα; Στοιχεία όπως η συγκρότηση του ανθρώπου, η καλλιέργειά του, ο τρόπος ζωής του, η μοίρα του να αντιμετωπίζονται, από τους προαγωγούς του Μάρκετιγκ ως επενδυτικά στοιχεία, ως εμπορικές ευκαιρίες, περίπου σαν συντελεστές παραγωγής. Η αγορά έχει εμπορευματοποιήσει και προσπαθεί να εξηγήσει με οικονομικούς όρους κοινωνικά φαινόμενα και αγαθά, όπως η αγάπη, η υγεία, η εκπαίδευση ακόμα και η φιλανθρωπία. Το cost-benefit analysis και η συνεκτίμησή του εφαρμόζεται παντού. Η συνωμοσία μέσα σε λίγες  λέξεις: «Το κλειδί της οικονομικής ευημερίας είναι η δημιουργία μιας οργανωμένης μη – ικανοποίησης».

Με όλα τα παραπάνω, υπάρχει καμία δυσκολία  να αντιληφθεί κανείς γιατί η οικονομία έχει  χαρακτηρισθεί ως η σύγχρονη μορφή βίας; Το έχουν καταλάβει ακόμα και οι ποιητές: «Βρίσκομαι στην αγορά μιας μικρής επαρχιακής πρωτεύουσας. Από την θέση μου παρακολουθώ τις συναλλαγές όσων δεν έχουν λεφτά. Κάποιος κόβει το δάκτυλό του για ν΄ αγοράσει μαχαίρι.  Άλλος ανταλλάσσει τα πόδια του μ΄ ένα ζευγάρι παπούτσια.  Ένας τρίτος με προσοχή ξεκολλά το κεφάλι του και αγοράζει καπέλο…».

Στο επόμενο: Aπό το «είμαι ό,τι αγοράζω» στο «αγοράζω ό,τι είμαι».
* O κ. Κωστούλας είναι τέως Γενικός Διευθυντής εταιρειών του ευρύτερου χρηματοπιστωτικού τομέα. Συγγραφέας. Το τελευταίο του βιβλίο με τίτλο: «Και οι Μάνατζερ έχουν ψυχή… «, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Επτάλοφος.

gcostoulas@gmail.com

 

Ο Γκέμπελς ζει και βασιλεύει (σχετικά με την κ. Δραγώνα και τις «ανθελληνικές της απόψεις»)

Αυξάνονται τα κρούσματα του ψέματος και της παραπληροφόρησης, όπως είχαμε γράψει σε προηγούμενο κείμενο.

Κάποιοι λένε ψέματα και τα αναπαράγουν, με σκοπό να τα κάνουν πραγματικότητα.

Άκουσα και εγώ τα περίφημα «ανθελληνικά» πράγματα που υποτίθεται ότι γράφει η κ. Δραγώνα στο βιβλίο της «Τι είν΄η Πατρίδα μας;»

Δεν είδα βέβαια τίποτα πραγματικά μεμπτό σ’ αυτά που διάβασα, αλλά όσο να ‘ναι σκέφτηκα ότι στις εποχές μας, είναι αναμενόμενο ότι θα δημιουργηθούν προβλήματα αν μέλος ενός υπουργείου τολμάει να λέει ανοιχτά τις κοινωνιολογικές αλήθειες, που σε κανέναν δεν αρέσουν, σχετικά με το πώς δημιουργήθηκαν τα σημερινά εθνικά κράτη (πράγματα που έχουμε κι εμείς γράψει και συζητήσει 100άδες φορές στο φόρουμ του antidogma.gr)...

Όμως ήμουν τελείως λάθος. Πίστεψα ότι η κ. Δραγώνα πράγματι γράφει αυτά τα πράγματα, αν και 100άδες φορές έχω γράψει στο antidogma.gr ότι δεν πρέπει να πιστεύουμε τίποτα πριν το ελέγξουμε.

Οπότε, καταλαβαίνετε ότι ένιωσα ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΑ για τον εαυτό μου, όταν διαπίστωσα ότι είχα πιαστεί για ακόμη μια φορά κορόιδο:

Η κ. Δραγώνα, ΔΕΝ ΕΓΡΑΨΕ ΠΟΤΕ τα αποσπάσματα που της αποδίδουν!

Πρόκειται για ακόμη μια επίθεση σε στυλ Γιόζεφ Γκέμπελς, με μικροπολιτικούς σκοπούς, ενάντια σε έναν άνθρωπο του Πνεύματος και της Επιστήμης!

Ένα κραυγαλέο ψέμα, που έχει σκοπό να προκαλέσει συναισθήματα μίσους, εθνικού διχασμού και ακραίου εθνικισμού, και να οδηγήσει την Ελλάδα μας και τον λαό της χρόνια πίσω!

Ένα ακόμη κραυγαλέο και μίζερο ψέμα που αναπαράγεται από χιλιάδες θύματα της παραπληροφόρησης που προκαλεί (ανάμεσά τους ακόμη και ο Μίκης Θεοδωράκης!). Ένα ακόμη παραμύθι που θα εξαπλωθεί και δεν θα μπορεί κανείς να δείξει ότι είναι κούφιο, όπως η περίφημη ανοησία ότι «τα κομπιούτερ μιλούν αρχαία ελληνικά»…

Δυστυχώς, ξεχνάνε ότι το ψέμα γυρίζει σχεδόν πάντα ως μπούμερανγκ και ότι «εθνικό είναι ότι είναι αληθινό», όπως είπε ο Σολωμός…

Διαβάστε παρακάτω ποια είναι η αλήθεια σχετικά με τα επίμαχα κείμενα της κ. Δραγώνα. (Το ακόλουθο μήνυμα δημοσιεύτηκε σε διάφορα blogs, όπως αυτό, από το οποίο πήρα το ακόλουθο κείμενο):

Αναζητήσαμε τις «αποδείξεις» του ανθελληνισμού της κ. Δραγώνα  σε πάμπολλες ιστοσελίδες (εθνικιστικές και μη) και εκπλαγήκαμε όταν διαπιστώσαμε ότι ΟΛΕΣ, αντιγράφοντας η μία την άλλη, αναπαράγουν το ίδιο ακριβώς κείμενο. Αντιγράφουμε εδώ ένα μέρος του, στο οποίο άλλωστε βρίσκεται και όλη η «επιχειρηματολογία» του:

«Μας έκαναν Έλληνες ενώ δεν ήμασταν!

Ας δούμε τώρα μερικά απ΄ όσα γράφει στο κακογραμμένο βιβλίο της «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» η νέα βουλευτίνα Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ κ. Θάλεια Δραγώνα:

1) Η Ελληνική Εθνική Ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού (σελ. 16). Κοντολογίς, κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχτήκαμε για να τα κονομήσουμε, πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων.

2) Όποιος αξιολογεί τους Πολιτισμούς σε κατωτέρους και ανωτέρους είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει! (σελ. 16). Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με όποιον θεωρεί ανεπιθύμητους τους μετανάστες και τους πρόσφυγες (σελ. 20).

3) Εξίσου ρατσιστής είναι και όποιος αποσιωπά την σημασία, την τεράστια δύναμη, την έκταση και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Επίσης, όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον Νεοελληνικό μας Πολιτισμό (σελ. 81), κι όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Έλληνες!… (σελ. 82).

4) Ένδειξη ρατσισμού και στείρου εθνοκεντρισμού είναι και ο ισχυρισμός ότι οι Έλληνες ήσαν πάντα οι αδικημένοι της Ιστορίας (σελ. 84) κι ότι για τις ήττες και τις καταστροφές που υποστήκαμε, φταίνε πάντα οι Μεγάλες Δυνάμεις.

5) Κλασική ένδειξη ρατσισμού είναι και η γνωστή ρήση «Όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, αυτοί τρώγανε βελανίδια!» (σελ. 85). Ψιλορατσιμός είναι επίσης το να ισχυρίζεσαι πως είμαστε οι συνεχιστές του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού.

6) Κατά την κ. Θάλεια Δραγώνα, εθνικιστικές τάσεις κρύβει και η επιθυμία να διδάσκεται στην μέση εκπαίδευση η αρχαία Ελληνική Γλώσσα (σελ. 86), ενώ το να μιλάμε για απόλυτη ομοιογένεια του πληθυσμού της Ελλάδος και να αποσιωπούμε την ύπαρξη χιλιάδων Εβραίων στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις επί 450 χρόνια είναι καθαρός ρατσισμός! (σελ. 95).

7) Ρατσιστικό είναι και το να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στην χώρα μας, ή το να λέμε ότι «σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα», ή ότι «πρέπει να κρατήσουμε την εθνική μας ομοιογένεια και να μην διαβρωθούμε εθνολογικά»! (σελ. 96).

Εξίσου ρατσιστικό είναι το να λέμε ότι το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται ή ότι «οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές»! (σελ. 9. Το ίδιο συμβαίνει κατά την κ. Δραγώνα, αν τολμήσουμε να πούμε πως με την είσοδο των Ξένων Μεταναστών στην Ελλάδα αυξάνεται η εγκληματικότητα και η ανεργία των Ελλήνων! (σελ. 100). Στην σελίδα 105, η αυριανή βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ μας προειδοποιεί ότι ο εθνικισμός εύκολα μπορεί να γλιστρήσει στην ξενοφοβία, στον ρατσισμό και στην μισαλλοδοξία.

Το ελληνικό αίμα γίνεται και νερό»

«Περιττεύει να συνεχίσουμε να καταγράφουμε τα αντιρατσιστικά «πιστεύω» της κ. Θάλειας Δραγώνα, όπως τα έχει εκφράσει πριν 10 χρόνια στο βιβλίο της «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;». Η γυναίκα αυτή θέλει να μας πείσει ότι είναι ρατσιστικό και μόνο το να δηλώνουμε Έλληνες. Κι όμως: Σε λίγες ημέρες θα είναι βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ και ασφαλώς θα διαπρέψει στους αντιρατσιστικούς αγώνες εντός και εκτός Βουλής.»

Το άρθρο αυτό έχει γίνει το λάβαρο των απανταχού ακροδεξιών, «υπερπατριωτών» αριστερών, και γενικότερα αφελών, το οποίο μάλιστα δίνει και παραπομπές (μεγάλη πρόοδος ειδικά για κάποιον «εθνικόφρονα»!). Προσπαθήσαμε να βρούμε σε ποιον ανήκει, ακολουθώντας την παλιότερη ημερομηνία. Βρήκαμε λοιπόν ότι αυτό το άρθρο-λάσπη υπάρχει ήδη από το 2007. Το αναδημοσιεύει η ιστοσελίδα «filopatria» , η οποία παραπέμπει στο φόρουμ του Ρεσάλτο, το οποίο όμως έχει διαγράψει το σχετικό κείμενο. Έτσι, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με σιγουριά ποιος το εμπνεύστηκε.

Αυτό που μπορούμε όμως, και οφείλουμε να κάνουμε, είναι να ελέγξουμε την αξιοπιστία του. Πήραμε λοιπόν το βιβλίο «Τι είναι η Πατρίδα μας» και πήγαμε στα επίμαχα άρθρα της Δραγώνα. Διαπιστώσαμε αυτό που υποψιαζόμασταν: Ο συγκεκριμένος γραφιάς που επιτίθεται στη Δραγώνα είναι ένας απατεώνας λασπολόγος.

Πάμε να συγκρίνουμε ένα προς ένα αυτά που αποδίδει ο γραφιάς στη Δραγώνα, με την πραγματική διατύπωση του βιβλίου, στη σελίδα που παραπέμπει.

1) Η Ελληνική Εθνική Ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού (σελ. 16). Κοντολογίς, κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχτήκαμε για να τα κονομήσουμε, πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων.

Λέει όντως αυτά στη σελίδα 16; Μάλλον όχι. Αντιγράφω τη σχετική παράγραφο:

«Σε ένα άλλο επίπεδο, οι αναπαραστάσεις για το έθνος δεν είναι στατικές και αλλάζουν μέσα στο χρόνο. Στην ελληνική περίπτωση πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι η «αναζήτηση» της «νεοελληνικής» ταυτότητας υπήρξε μια μακρά διαδικασία συγκρότησης επιχειρημάτων, που οδήγησε σε έναν ορισμό του «ελληνισμού» με κριτήρια ταυτόχρονα ανθρωπολογικά-φυλετικά και ιστορικά-πολιτισμικά (Βελουδής 1982, 84). Έτσι στη συγκυρία του 19ου αιώνα, που διεξαγόταν η πάλη για την οριστικοποίηση των εθνικών συνόρων σε μια εποχή επεκτατισμών, αποικιοκρατίας και των αντίστοιχων ιδεολογιών που νομιμοποιούσαν αυτές τις πολιτικές, η ελληνική εθνική ταυτότητα θεωρήθηκε ανεπαρκής και κατώτερη σε σχέση με το ένδοξο παρελθόν των αρχαίων προγόνων (Σκοπετέα 1988)».

Ακολουθεί η σελίδα 16 για να ελέγξετε και μόνοι σας:

Σελ. 16 (κλικ για μεγέθυνση)

2) Όποιος αξιολογεί τους Πολιτισμούς σε κατωτέρους και ανωτέρους είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει! (σελ. 16).

Ο γραφιάς εδώ λέει βέβαια ψέματα, τέτοια πρόταση δεν υπάρχει. Η σχετική παράγραφος στη συγκεκριμένη σελίδα λέει:

«Υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι στη σημερινή συγκυρία της ευρωπαϊκής ενοποίησης αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα ο κυρίαρχος σε μεγάλες και ευρωπαϊκές χώρες ιδεολογικός λόγος, ο οποίος παρά τον εκμοντερνισμό και την εκλέπτυνσή του εξακολουθεί έμμεσα, δίπλα στον μαχητικό αντίλογο, να αξιολογεί τους λαούς και τους πολιτισμούς σε «ανώτερους» και «κατώτερους» και υποτιμά τις λεγόμενες νότιες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή τις λεγόμενες νότιες περιοχές των βόρειων χωρών της κατατάσσοντας τους αντίστοιχους λαούς και πολιτισμούς στην «ανατολή», τόσο με τη γεωγραφική όσο και με την πολιτική σημασία του όρου».

Ακολουθούν οι σχετικές σελίδες 16-17:

Σελ. 16-17 (κλικ για μεγέθυνση)

Εδώ η Δραγώνα ασκεί κριτική στη στάση των βορειοευρωπαίων απέναντι στους νότιους (οι οποίοι ας θυμηθούμε ότι αποκαλούν τις μεσογειακές ευρωπαϊκές χώρες «PIGS»: Portugal, Italy, Greece, Spain). Ενώ, δηλαδή, έχουμε μια παράγραφο που κριτικάρει την προκατάληψη των βόρειων απέναντί μας (με την οποία θα συμφωνούσε κι ο τελευταίος χρυσαυγίτης!), ο γραφιάς την παρουσίασε με μία ασαφή μορφή, που να υπονοεί απλά ότι η Δραγώνα είπε κάτι κακό!

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει [δηλ. είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει] με όποιον θεωρεί ανεπιθύμητους τους μετανάστες και τους πρόσφυγες (σελ. 20).

Κι εδώ ψέματα. Πουθενά δεν λέει η Δραγώνα κάτι τέτοιο. Στην σχετική παράγραφο της σελ. 20, γίνεται απλά παρουσίαση της δουλειάς μιας συγγραφέας στο συλλογικό τόμο:

«Στη συνέχεια η Νέλλη Ασκούνη αναλύει το λόγο των εκπαιδευτικών, σε δύο ανοιχτές ερωτήσεις του ερωτηματολογίου, όπου από το μεγαλύτερο ποσοστό των απαντήσεων προβάλλουν «δύο αντιθετικές μορφές του εθνικού άλλου», οι ισχυροί και επίφοβοι Ευρωπαίοι και οι ανεπιθύμητοι μετανάστες και πρόσφυγες».

Ακολουθεί η σελίδα 20:

Σελ. 20 (κλικ για μεγέθυνση)

3) Εξίσου ρατσιστής είναι και όποιος αποσιωπά την σημασία, την τεράστια δύναμη, την έκταση και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Επίσης, όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον Νεοελληνικό μας Πολιτισμό (σελ. 81)

Το κείμενο συγκεκριμένα, και χωρίς χαρακτηρισμούς, λέει:

«Αυτή η στρατηγική [της άρνησης] είναι ιδιαίτερα προφανής στις αποσιωπήσεις και παραλήψεις ιστορικών γεγονότων, που εντοπίζονται στα σχολικά εγχειρίδια. Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αποσιώπηση της σημασίας, της τεράστιας δύναμης, της έκτασης και του κύρους της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Αντίστοιχη είναι και η πλήρης απουσία οποιασδήποτε μνείας στον πολιτισμό, τα γράμματα και τις τέχνες της οθωμανικής αυτοκρατορίας-και του τουρκικού κράτους από το 1908 και ύστερα». […] [Α]ντίστοιχη άρνηση επικρατεί στον ισχυρισμό των μελών του δείγματος ότι «ούτε η τουρκική ούτε η μεσανατολική ούτε η βαλκανική κουλτούρα έχουν επιδράσει στη διαμόρφωση των σύγχρονων Ελλήνων και του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού».

Εγώ, πάντως, αυτούς δε θα τους χαρακτήριζα ρατσιστές, απλά ανιστόρητους.

Ακολουθεί η σελίδα 81:

Σελ. 81 (κλικ για μεγέθυνση)

[Ρατσιστής είναι] κι όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Έλληνες!… (σελ. 82).

Ψέματα κι εδώ. Η Δραγώνα παρουσιάζει απλά ένα από τα αποτελέσματα της έρευνας, βάσει ερωτηματολογίου σε εκπαιδευτικούς:

«Παραμένει ωστόσο το ερώτημα κατά πόσο η άρνηση στην οποία καταφεύγουν οι εκπαιδευτικοί είναι πράγματι αποτελεσματική, διότι όταν τους τέθηκε άλλη ερώτηση, «με ποιο τρόπο κατά τη γνώμη [τους] έχει επιδράσει ο τουρκικός πολιτισμός επί του ελληνικού», η απάντησή τους στη συντριπτική πλειοψηφία ήταν ότι «έχει επιδράσει αρνητικά»».

Ακολουθεί η σελίδα 82:

Σελ. 82 (κλικ για μεγέθυνση)

4) Ένδειξη ρατσισμού και στείρου εθνοκεντρισμού είναι και ο ισχυρισμός ότι οι Έλληνες ήσαν πάντα οι αδικημένοι της Ιστορίας (σελ. 84) κι ότι για τις ήττες και τις καταστροφές που υποστήκαμε, φταίνε πάντα οι Μεγάλες Δυνάμεις.

Το κείμενο γράφει:

«Στα σχολικά εγχειρίδια είναι συχνή η έμμεση ή άμεση αναφορά της καλύτερης τύχης για την οποία ήταν προορισμένος ο ελληνικός λαός. Οι Έλληνες, σύμφωνα με τα βιβλία ιστορίας και γλώσσας, συστηματικά εμφανίζονται αδικημένοι σε σημαντικές γι’ αυτούς ιστορικές στιγμές. Οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις φέρονται να έχουν πάντα λειτουργήσει με βάση ίδια πολιτικά, οικονομικά και πολιτισμικά συμφέροντα»

Ακολουθεί η σελίδα 84:

Σελ. 84 (κλικ για μεγέθυνση)

Εδώ, δηλαδή, δε λέει τίποτα που να μη γνωρίζουν όσοι πήγαν σε ελληνικό σχολείο και διδάχτηκαν τα συγκεκριμένα μαθήματα. Και για όσους πιστεύουν ότι οι Έλληνες δεν υπήρξαν ποτέ θύτες, κι ήταν πάντα οι καλοί κι αδικημένοι της υπόθεσης, ας παραθέσουμε ένα μεζεδάκι από τα ανδραγαθήματα του ελληνικού στρατού και των καλών χριστιανών, τις πρώτες μέρες της απόβασής του στη Σμύρνη το 1919:

«Ήδη από την πρώτη μέρα, η παρουσία του ελληνικού στρατού στην Ιωνία σημαδεύτηκε από βιαιοπραγίες σε βάρος του άμαχου πληθυσμού. Με αφορμή κάποιους πυροβολισμούς που ρίχτηκαν εναντίον των αγημάτων που παρήλαυναν στην προκυμαία της Σμύρνης, έλληνες στρατιώτες κι ένοπλοι ντόπιοι χριστιανοί επιδίδονται σ’ ένα διήμερο όργιο βίας, φόνων, βιασμών κι εκτεταμένων λεηλασιών στις μουσουλμανικές συνοικίες της πόλης, με περισσότερους από 200 νεκρούς μεταξύ των κατοίκων. Περίπου 2.500 μουσουλμάνοι συνελήφθησαν και κακοποιήθηκαν (ανάμεσά τους μικρά παιδιά κι ολόκληρες τάξεις μαθητών με τους δασκάλους τους), ενώ στόχος επιθέσεων έγινε επίσης η εβραϊκή κοινότητα της πόλης, με λεηλασία των καταστημάτων της και μερικούς νεκρούς» (Τ. Κωστόπουλος, Πόλεμος και Εθνοκάθαρση, εκδ. Βιβλιόραμα, σελ. 98-9. Για τις πληροφορίες αυτές ο συγγραφέας δίνει μισή σελίδα πηγών και παραπομπών).

5) Κλασική ένδειξη ρατσισμού είναι και η γνωστή ρήση «Όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, αυτοί τρώγανε βελανίδια!» (σελ. 85). Ψιλορατσιμός είναι επίσης το να ισχυρίζεσαι πως είμαστε οι συνεχιστές του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού.

Το πραγματικό κείμενο όμως αναφέρει πάλι πορίσματα της έρευνας:

«Χαρακτηριστικές είναι και οι απαντήσεις εκπαιδευτικών στην ανοιχτή ερώτηση που ακολουθεί το κείμενο το σχετικό με τους κινδύνους που απειλούν την Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ένωση […] Άλλος εκπαιδευτικός επαναλαμβάνει αυτάρεσκα τη γνωστή ρήση πολιτικού προσώπου, που φαίνεται άγγιξε μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού : “…όσο για τον πολιτισμό μας, όταν αυτοί τρώγανε βελανίδια, εμείς φτιάχναμε παρθενώνες”».

Ακολουθεί η σελίδα 85:

Σελ. 85 (κλικ για μεγέθυνση)

Η φράση «Ψιλορατσιμός είναι επίσης το να ισχυρίζεσαι πως είμαστε οι συνεχιστές του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού» είναι κατασκευασμένη από τον απατεώνα γραφιά εκ του μηδενός. Εγώ πάλι θα πρόσθετα ότι δεν είναι «ψιλορατσιμός», αντίθετα έχει πολλή πλάκα, ειδικά όταν το διαβάζουμε στο ίντερνετ (και ειδικότερα στα greeklish) από εθνικοβαρεμένα τρολ, που νομίζουν ότι μελετώντας Πλεύρη, Βελόπουλο (και σε πιο hardcore περιπτώσεις Λιακόπουλο), έμαθαν κάτι για την ιστορία και τον εαυτό τους.

6) Κατά την κ. Θάλεια Δραγώνα, εθνικιστικές τάσεις κρύβει και η επιθυμία να διδάσκεται στην μέση εκπαίδευση η αρχαία Ελληνική Γλώσσα (σελ. 86)

Ο τρόπος που σερβίρει ο γραφιάς την «παραπομπή» του, διαστρεβλώνει το ίδιο κείμενο, το οποίο λέει:

«Τα μέλη του δείγματος ταυτίζονται με το εξιδανικευμένο παρελθόν, το οποίο στη συνείδησή τους μεγαλοποιείται και εξυψώνεται. Έτσι ένα ιδιαίτερο ποσοστό δηλώνει, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, ότι “εν όψει της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, θα πρέπει να καλλιεργείται, ήδη από το δημοτικό, η γνώση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας”, κι ακόμη ότι με “με στόχο τη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού στην Ευρώπη, θα έπρεπε πρωτίστως να διδάσκεται η αρχαία ελληνική γραμματεία στο πρωτότυπο ”, ενώ χαμηλότερα απ’ όλα ιεραρχείται η διδασκαλία “της ιστορίας του νεοελληνικού κράτους και του νεοελληνικού λαϊκού πολιτισμού”».

Ακολουθεί η σελίδα 86:

Σελ. 86 (κλικ για μεγέθυνση)

Ενώ το να μιλάμε για απόλυτη ομοιογένεια του πληθυσμού της Ελλάδος και να αποσιωπούμε την ύπαρξη χιλιάδων Εβραίων στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις επί 450 χρόνια είναι καθαρός ρατσισμός! (σελ. 95).

Το κείμενο πάλι λέει:

«Αυτή η φαντασίωση της ομοιογενούς κοινότητας προβάλλεται τόσο στα σχολικά βιβλία όσο και στο λόγο των εκπαιδευτικών. […] Πολύ χαρακτηριστική της έμμεσης κατασκευής της απόλυτης ομοιογένειας του πληθυσμού είναι και η πλήρης αποσιώπηση για ολόκληρη την ιστορία από το Μεσαίωνα μέχρι σήμερα της ύπαρξης Ελλήνων Εβραίων όπως και κάθε άλλης αλλόθρησκης ομάδας, με εξαίρεση την αναφορά στους Βενετούς, όπου μνημονεύεται πολύ θετικά η αφομοίωσή τους από τους Έλληνες…».

Ακολουθεί η σελίδα 95:

Σελ. 95 (κλικ για μεγέθυνση)

7) Ρατσιστικό είναι και το να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στην χώρα μας, ή το να λέμε ότι «σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα», ή ότι «πρέπει να κρατήσουμε την εθνική μας ομοιογένεια και να μην διαβρωθούμε εθνολογικά»! (σελ. 96).

Η φράση «ρατσιστικό είναι και το να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στην χώρα μας» δεν υπάρχει πουθενά στο βιβλίο, παρά βγήκε κι αυτή από την κεφάλα του απατεώνα γραφιά. Τα υπόλοιπα στην πραγματικότητα είναι απλή καταγραφή των πορισμάτων της έρευνας:

«Ο φόβος των εκπαιδευτικών είναι πολύ χαρακτηριστικός ως προς την αλλοίωση της ομοιογένειας που θεωρούν, ότι θα επιφέρει η μετανάστευση: “Συνεχίζοντας με τον ίδιο ρυθμό, σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα”, “η εγκατάσταση των ξένων στην Ελλάδα αλλοιώνει την ομοιογένεια του πληθυσμού της”, “πρέπει ως χώρα να κρατήσουμε την ομοιογένειά μας και να μη διαβρωθούμε εθνολογικά”».

Ακολουθούν οι σελίδες 96-97 (ο γραφιάς έκανε λάθος -διαστρέβλωσε παράγραφο της σελ. 97 και έγραψε «σελ. 96»):


Σελ. 96-97 (κλικ για μεγέθυνση)

Εξίσου ρατσιστικό είναι το να λέμε ότι το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται ή ότι «οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές»! (σελ. 9[8]).

Το κείμενο λέει:

Η αύξηση των κρουσμάτων βίας, εγκληματικότητας και παραπτωματικότητας αποτελεί σύνηθες μοτίβο και στις απαντήσεις στην ανοιχτή ερώτηση: “Πράξεις βίας και κλοπής και το φαινόμενο παίρνει διαστάσεις επιδημίας. Είναι καιρός να ληφθούν δραστικά μέτρα. Το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται”.

Ακολουθεί η σελίδα 98:

Σελ. 98 (κλικ για μεγέθυνση)

Εδώ αξίζει να προσέξετε κι ένα αστείο: Ο γραφιάς αντί να γράψει «σελ. 98», κατά λάθος έγραψε «σελ. 9», μία άσχετη δηλ. σελίδα, που παρουσιάζει τους συντελεστές. Και φυσικά όλοι αντέγραψαν το ίδιο λάθος, ζητώντας ταυτόχρονα να πιστέψουμε, ότι έχουν διαβάσει το βιβλίο της Δραγώνα και το γνωρίζουν!

Το ίδιο συμβαίνει κατά την κ. Δραγώνα, αν τολμήσουμε να πούμε πως με την είσοδο των Ξένων Μεταναστών στην Ελλάδα αυξάνεται η εγκληματικότητα και η ανεργία των Ελλήνων! (σελ. 100).

Ο γραφιάς εδώ σκόπιμα βάζει τη φράση «αν τολμήσουμε», υπονοώντας ενδεχόμενο εκφοβισμό και λογοκρισία στην αντίθετη άποψη. Για να πάρετε μία ακόμα γεύση από γκαιμπελισμό, συγκρίνετε την παραπάνω πρόταση με την πραγματική διατύπωση της Δραγώνα, η οποία γράφει:

«Η γραμμική σχέση μεταξύ της εισόδου των νόμιμων ή παράνομων μεταναστών στη χώρα και της αύξησης της εγκληματικότητας ή της μείωσης των θέσεων εργασίας, που σε άλλη περίπτωση θα έμεναν σε ντόπια χέρια, δεν έχει εμπειρικά αποδειχθεί ή αντίστοιχα απορριφθεί, ούτε στην ελληνική ούτε σε οποιαδήποτε άλλη κοινωνία. Πρόκειται για πεποιθήσεις οι οποίες δεν στηρίζονται σε στοιχεία. Πρόσφατη ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας αποκαλύπτει ότι η επίδραση των μεταναστών στις αμοιβές και τα εισοδήματα των ντόπιων εργατών καθώς και στο βαθμό της συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό ή το βαθμό της ανεργίας είναι ιδιαίτερα μικρή και σε μερικές περιπτώσεις αντίστροφης κατεύθυνσης (Borjas 1994, Friedberg και Hunt 1995). Άρα δηλώσεις όπως “με την είσοδο στην Ελλάδα ξένων από φτωχότερες χώρες αυξάνεται η εγκληματικότητα ή χάνονται θέσεις εργασίας για τους Έλληνες ” δεν φέρουν καμία αποδεικτική αξία. Ωστόσο τέτοιες δηλώσεις διαθέτουν ψυχολογική και κοινωνική εγκυρότητα, διότι αντικατοπτρίζουν τη φύση των διομαδικών σχέσεων στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή».

Ακολουθούν οι σελίδες 99-100:

Σελ. 99-100 (κλικ για μεγέθυνση)

Στην σελίδα 105, η αυριανή βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ μας προειδοποιεί ότι ο εθνικισμός εύκολα μπορεί να γλιστρήσει στην ξενοφοβία, στον ρατσισμό και στην μισαλλοδοξία.»

Εδώ ο γραφιάς δεν παραποιεί και πολύ το κείμενο, το οποίο λέει:

«Και έτσι μέσα από αρχαϊκούς ψυχολογικούς μηχανισμούς, ο εθνικισμός φθάνει στο σημείο να αλλοιωθεί ως προς την πολιτική του διάσταση και να μετατραπεί σε ανάγκη αναγνώρισης μιας υποτιθέμενης εθνικής ομοιογένειας, ώσπου τελικά να γλιστρήσει στην ξενοφοβία, το ρατσισμό ή άλλοτε και στην εθνική μισαλλοδοξία».

Ακολουθεί η σελίδα 105:

Σελ. 105 (κλικ για μεγέθυνση)

Αναρωτιέται όμως κανείς τι το «ανθελληνικό» υπάρχει σ’ αυτή την πρόταση. Προφανώς ο γραφιάς θα παίρνει σα δεδομένο ότι ένας εθνικιστής δεν μπορεί ποτέ να γίνει ρατσιστής ή μισαλλόδοξος, κι όποιος διαφωνεί μ’ αυτό είναι ανθέλληνας!

Όσο για το τι θεωρεί «ρατσιστικό», η ίδια η Δραγώνα είναι πολύ προσεχτική στη διατύπωση:

«Ο ρατσισμός με την κλασική του έννοια περιλαμβάνει μια βαθιά εδραιωμένη άποψη ως προς την εγγενή, βιολογική κατωτερότητα φυλών άλλων από τη δική μας. Ωστόσο η σύγχρονη χρήση του όρου είναι πολύ πιο διευρυμένη, πάει πέρα από το γενετικό καθορισμό και περιλαμβάνει την οποιαδήποτε έκφραση απέναντι σε μια ομάδα ή μέλη της ομάδας σαν να ήταν δεδομένη η φυλετική διαφορά. Πρόκειται για τη συμβολική και πολιτισμική διάκριση μιας κοινωνίας που είναι συστηματικά οργανωμένη γύρω από την καταπίεση μιας ομάδας και την κυριαρχία μιας άλλης. Για παράδειγμα, ο πολιτισμικός ρατσισμός παραπέμπει στην άποψη ότι η πολιτισμική κληρονομιά μιας κοινωνικής ομάδας είναι ανώτερη από μιας άλλης. Με αυτή την έννοια υπάρχει μεγάλη συνάρτηση μεταξύ ρατσιστικού και εθνικιστικού λόγου. Όπως η εθνική κατηγοριοποίηση έτσι και η φυλετική προσδιορίζουν ταυτόχρονα την ένταξη και τον αποκλεισμό. Αναγνωρίζουν και οι δυο όρια τα οποία, ενώ είναι κοινωνικά κατασκευασμένα, διαχωρίζουν την ανθρωπότητα σε διακριτές ομάδες σαν όρια φυσικά που τις εμφανίζουν φύσει διάφορες μεταξύ τους. Κι στις δύο περιπτώσεις τα κριτήρια διαχωρισμού μπορεί να εφευρεθούν ή να επινοηθούν, και στις δύο περιπτώσεις κυριαρχεί η φαντασίωση της διατήρησης μιας ενιαίας, ομοιογενούς και «αμόλυντης» από άλλους κοινότητας» (σελ. 94-5).

Ο συγκεκριμένος απατεώνας γραφιάς, ακολουθώντας την (πολύ γνωστή και οικεία σε μας) μέθοδο του γερο-ναζιστή Πλεύρη, έκοψε, έραψε, και πρόσθεσε και τα δικά του, για να μεταμορφώσει τη μισητή εχθρό στον μπαμπούλα που ήθελε.

Διαβάστε οπωσδήποτε και τον, ευφυή και με καυστικό χιούμορ, σχολιασμό ολόκληρου του γκαιμπελο-κειμένου από κάποιο μέλος φόρουμ του Ολυμπιακού (!). Τα δικά του ξεβρακωτικά σχόλια είναι αυτά με τα κόκκινα γράμματα: http://www.thrylos-fans.net/forum/showpost.php?p=656733&postcount=510

Διαβάστε επίσης τον πολύ καλό και νηφάλιο σχολιασμό του Γ. Πίττα, ο οποίος όμως κάνει το λάθος να θεωρεί ειλικρινή τον απατεώνα-γραφιά, και να πιστεύει ότι όντως αυτά τα είπε η Δραγώνα. Ακροδεξιός και ειλικρινής; Αυτό είναι ανέκδοτο!
Ποιοι πήραν αυτό το γκαιμπελογράφημα στα σοβαρά; Η απάντηση είναι: υπερβολικά πολλοί, μεταξύ των οποίων και η Ακαδημία Αθηνών! Αρκεί να γκουγκλάρετε κάποιες από τις φράσεις κλειδιά, και θα δείτε πλήθος γνωστών και άγνωστων ιστοσελίδων να αναπαράγουν το ίδιο κείμενο.

Πάρτε μια γεύση: http://www.google.de/#hl=el&source=hp&q=%22%CE%97+%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CE%95%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CE%A4%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1+%CE%B4%CE%B5%CE%BD+%CF%85%CF%80%CE%AE%CF%81%CF%87%CE%B5+%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%BD+%CE%B1%CF%80%CF%8C+%CF%84%CE%BF%CE%BD+19%CE%BF+%CE%B1%CE%B9%CF%8E%CE%BD%CE%B1.+%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%AE%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B5%22&btnG=%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7+Google&aq=f&oq=%22%CE%97+%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CE%95%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CE%A4%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1+%CE%B4%CE%B5%CE%BD+%CF%85%CF%80%CE%AE%CF%81%CF%87%CE%B5+%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%BD+%CE%B1%CF%80%CF%8C+%CF%84%CE%BF%CE%BD+19%CE%BF+%CE%B1%CE%B9%CF%8E%CE%BD%CE%B1.+%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%AE%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B5%22&fp=2a97936af79aed25

Εμείς, βέβαια, θα εστιάσουμε στους γνώριμους και πολλάκις αποδεδειγμένα ψεύτες και απατεώνες του ΛάΟΣ, η οποίοι κάναν και εκδήλωση διαμαρτυρίας. Διαβάστε πρώτα την ανακοίνωση της Νεολαίας τους δημοσιευμένη από τον πρόεδρό τους, Γιάννη Παναγιωτακόπουλο: http://www.neos-forum.com/viewtopic.php?f=2&t=15202

Την ανεβάζουμε και σε screenshot, γιατί μας έχουν συνηθίσει να σβήνουν τις δημοσιεύσεις τους όταν αναφερόμαστε σ’ αυτούς:

(κλικ για μεγέθυνση)

Όπως θα διαπιστώσατε, το αιτιολογικό τους βασίζεται αποκλειστικά στο κείμενο-μπούρδα που αναλύσαμε. Αυτοί, οι απευθείας απόγονοι του Αριστοτέλη, λοιπόν, χωρίς καν να μπουν στον κόπο να ανοίξουν και το ίδιο το βιβλίο της Δραγώνα, για να δουν τι γράφει, αντέγραψαν μια χαρά τις συκοφαντίες του απατεώνα-γραφιά, και μας τις σέρβιραν ως την αιτία (!!!) που χαρακτηρίζουν τη Δραγώνα «ανθελληνίδα» και απαιτούν, με πορεία, το ξήλωμα από τη θέση της στο Υπουργείο Παιδείας. Η κριτική τους ικανότητα και η «ελληνοπρέπειά» τους κερδίζει για μία ακόμη φορά το σεβασμό όλων μας.

Απολαύστε τώρα στο παρακάτω βίντεο την πορεία-πανηγύρι:

video
Επειδή οι θεομπαίχτες βάλαν στο τέρμα μουσική Ξυλούρη (θα τρίζουν τα κόκκαλά του) και δεν ακούγονται καλά οι βουλευτάδες τους, παραθέτω και σε γραπτή μορφή τις δηλώσεις, με τα αναγκαία σχόλιά μου:

Άδωνης Γεωργιάδης:

«Χωρίς τη δική μας παρουσία το θέμα της κυρίας Θ. Δραγώνα δεν θα είχε ακουστεί καν στο εθνικό κοινοβούλιο. Ότι δηλαδή, το ελληνικό κράτος διάλεξε σε μία από τις πιο υπεύθυνες θέσεις της παιδείας μας μία κυρία η οποία πιστεύει και διδάσκει ότι δεν είμαστε Έλληνες, ότι κακώς λεγόμαστε Έλληνες, κι ότι πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας ότι δεν είναι Έλληνες».

Τι έκπληξη! Ο Άδωνης μία ακόμη φορά κάνει επίδειξη του πόσο χοντρά ψέματα μπορεί να λέει, και του πόσο ηλίθιους και χάφτες θεωρεί αυτούς που τον ακούνε.

Φυσικά η Δραγώνα δεν έκανε ποτέ τέτοια δήλωση. Εστιάζει την κριτική της στο τι εννοούμε όταν λέμε «Έλληνες» κι ότι, όταν βάζεις στον ορισμό του Έλληνα έννοιες όπως « βιολογικός απόγονος του Περικλή», «χριστιανός ορθόδοξος» (όπως κι ο Περικλής άλλωστε), πάντα γενναίος, φιλότιμος, αλλά αδικημένος κλπ, μοιραία αποκαλύπτεις την άγνοιά σου για την ελληνική ιστορία.

Η ίδια, στον πρόλογο του βιβλίου, γράφει ξεκάθαρα το στόχο της:

«Τέλος, [αυτό το βιβλίο προτείνει] την ανάγκη να καλλιεργεί το σχολείο την εθνική αυτογνωσία, δηλαδή μιαν εθνική ταυτότητα αρκετά ισχυρή ώστε να μην την υπερασπίζονται οι φορείς της αμυντικά σαν να κινδυνεύει από την ανάμειξη των πολιτισμών και τις επιρροές, κι ακόμα αρκετά ανεκτική ώστε να μην την υπερασπίζονται επιθετικά χωρίς να γίνεται σεβαστό το δικαίωμα στη διαφορά» (σελ. 19).

Καμία απολύτως σχέση, δηλαδή, με τα ψέματα των λαοτιανών, ότι τάχα δεν πρέπει να λεγόμαστε Έλληνες και λοιπά γκαιμπελίστικα. Απλά στον ορισμό του Έλληνα θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται και έννοιες όπως αυτογνωσία, ανεκτικότητα, πολιτισμικές επιρροές κλπ (δηλαδή ό,τι ακριβώς σιχαίνεται η ακροδεξιά).

Θάνος Πλεύρης:

«Όταν ο Γιώργος Παπανδρέου, έβγαζε από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας το «Εθνικής», προφανώς έκανε πολύ καλά, γιατί με τη Θάλεια τη Δραγώνα εθνική παιδεία δεν μπορεί να υπάρξει. Τη γνωρίσαμε ως βουλευτή το 2007 και 2009. Η Ρεπούση μπροστά στη Δραγώνα είναι εθνικίστρια».

Ο Θανούλης εδώ αναπαράγει τη σύγκριση της Δραγώνα με τη Ρεπούση, κι οι λόγοι είναι προφανέστατοι. Ελπίζουν σε μια παρόμοια αναμπουμπούλα με αυτή του βιβλίου ιστορίας, και στην τόνωση του αγωνιστικού «εθνικού φρονήματος» των εν δυνάμει ψηφοφόρων τους.
Πολατίδης:

«Αν ο κύριος Σόρος θέλει να κάνει προπαγάνδα, ας πληρώσει κι αυτήν. Δεν θα βάζει τα τσιράκια του σαν την κυρία Δραγώνα, να αναλαμβάνουνε με έξοδα του ελληνικού λαού να κάνουνε πλύση εγκεφάλου…»

Τρεις διαπιστώσεις: Πρώτον, καλό θα ήταν αυτή την εμμονή που έχει ο κος Πολατίδης με τον Σόρος να την κοιτάξει, εν ανάγκη να απευθυνθεί και σε κάποιον ειδικό. Εκτός φυσικά κι αν έχει, πέρα από μπλα-μπλα, και κάποια αξιόπιστα στοιχεία. Δεύτερον, μαθαίνουμε από αυτόν το σοβαρό βουλευτή ότι η Δραγώνα (εκτός από ανθελληνίδα) είναι και τσιράκι του Σόρος. Αληθινοί χαρακτηρισμοί από αξιόπιστους ανθρώπους. Και τρίτον, μαθαίνουμε ότι ο ελληνικός λαός πληρώνει για να του κάνουν πλύση εγκεφάλου. Αν θέλετε βέβαια να μάθετε ποια είναι η αληθινότατη αλήθεια που ευαγγελίζονται οι βουλευτάδες του ΛάΟΣ και την οποία αξίζει να πληρώνει ο ελληνικός λαός, ρίχτε μια ματιά στο «Καρατζαφέρειο Πατριωτικό Πανεπιστήμιο».

Χρυσανθακόπουλος:

«Θέλει να γίνουν τα αγγλικά επίσημη γλώσσα του κράτους, άρα να πάψει να μεταφράζεται η ελληνική στους διεθνείς οργανισμούς, κι όλα τα επίσημα έγγραφα, να τυπώνονται και στα αγγλικά».

Εδώ ο νέος λαοτιανός βουλευτής αποδίδει στη Δραγώνα κατηγορία που σχετίζεται με παλιότερη δήλωση της Διαμαντοπούλου, και η οποία δεν έχει έρθει ποτέ ξανά στην επιφάνεια. Αλλά, σου λέει ο «νέος», καλύτεροι από μένα είναι οι άλλοι στο ψέμα; «Τσιράκι του Σόρος» θα πεις εσύ; «Υπεύθυνη αλλαγής γλώσσας» θα πω εγώ. Κέρδισα!

Όσο όμως και να συναγωνίζονται μεταξύ τους στο ψέμα αυτά τα άξια της πατρίδας τέκνα, γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν πρόκειται ποτέ να φτάσουν τον μετρ του είδους πρόεδρό τους, τον Γιώργο τον Καρατζαφέρη, τον πιο γνήσιο αιματολογικά Έλληνα όπως μαρτυρά και το επίθετό του.

Απολαύστε φίλοι και φίλες, απολαύστε τον ορισμό του ψεύτη και συκοφάντη να δίνει ρεσιτάλ στο ελληνικό κοινοβούλιο (ο Γκαίμπελς αν τον άκουγε θα ένιωθε πολύ λίγος κι ασήμαντος), φέρνοντας ως «πηγή» του ένα κουρελόχαρτο των απόστρατων αξιωματικών, οι οποίοι αναπαράγουν και χοντραίνουν τις μπούρδες που διαβάζουμε όλες αυτές τις μέρες στο διαδίκτυο:

video
Εδώ, ο ελληνόαιμος Καρά-Τζαφέρ διαβάζει ως αναντίρρητες αλήθειες τα όσα γράφουν οι απόστρατοι, και όχι απλά δεν μπαίνει στον κόπο να εκφράσει επιφυλάξεις για την εγκυρότητά τους, αλλά είναι και βέβαιος επειδή «το υπογράφει ο πρόεδρος και ο γενικός γραμματέας». Διότι ως γνωστόν, ό,τι υπογράφουν και ισχυρίζονται οι απόστρατοι αξιωματικοί (ειδικά), πρέπει να είναι αληθές. ….. Σωστά; …… Ακούτε κι εσείς κάποιο μεταλλικό θόρυβο στο δρόμο;

Ας απομαγνητοφωνήσουμε τώρα αυτά που αποδίδει ο Καρατζαφύρερ (διαβάζοντας την ανακοίνωση αποστράτων) στη Δραγώνα:

«Δεν είμαστε Έλληνες. Μας έκαναν Έλληνες».

Εδώ αναπαράγει τα παραμύθια του άγνωστου απατεώνα-γραφιά και τα οποία, όπως είπαμε, ουδέποτε διατυπώθηκαν από τη Δραγώνα.

«Η επανάσταση του 1821 ήταν επεκτατική εθνική πολιτική».

Η φράση αυτή είναι λάσπη διαφορετικής πηγής. Τη συναντάμε σε ένα άρθρο του Μανόλη Γαλάνη, στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» (15/11/2009).
,

(κλικ για μεγέθυνση)
Ο κος Γαλάνης παραπέμπει εδώ σε ένα άλλο βιβλίο που επιμελείται η Δραγώνα, με τίτλο «Ελλάδα και Τουρκία – Πολίτης και Έθνος-Κράτος». Φυσικά δεν δίνει παραπομπή στη φράση «Η επανάσταση του 1821 ήταν επεκτατική εθνική πολιτική», κι έχει κάθε λόγο να μην το κάνει. Διότι αν έδινε, που είναι η σελίδα 332, θα διαπίστωνε ο αναγνώστης ότι η Δραγώνα δεν λέει ακριβώς αυτό. Αντιγράφω το σχετικό απόσπασμα:

[σελ. 331] Τα εγχειρίδια χρησιμοποιούν ένα διπλό σύστημα αξιών για την αναφορά στα εθνικά χαρακτηριστικά και [σελ. 332] τις εθνικές διεκδικήσεις, αντιθετικά διακριτικό του ελληνικού και των άλλων εθνών. Η διεκδίκηση εδαφών, για παράδειγμα, αναφέρεται συστηματικά ως μέρος των «εθνικών δικαίων» των Ελλήνων και σαν αθέμιτη επιθετικότητα για όλους τους «άλλους». Η επεκτατική εθνική πολιτική κατά το 19ο και τον 20ό αιώνα περιγράφεται για τους Έλληνες και το ελληνικό κράτος με τον όρο «εθνικά δίκαια» ενώ για τους Βαλκάνιους γείτονες εθνικιστική, ονομάζεται «προπαγάνδα» και επεκτατισμός. Οι στρατιωτικές νίκες αποδίδονται στον ηρωισμό των Ελλήνων και οι αντίστοιχες ήττες είτε δεν ερμηνεύονται είτε αποδίδονται στο πλήθος ή στην αγριότητα των κάθε εθνικότητας αντιπάλων».

Δεν χρειάζεται να έχει τελειώσει κάποιος το τμήμα ιστορίας για να καταλάβει ότι όταν η Δραγώνα μιλάει για «επεκτατική εθνική πολιτική» του 19ου αιώνα, είναι αδύνατον να αναφέρεται στην Ελληνική Επανάσταση (διότι για να επεκταθεί κάτι θα πρέπει να υπάρχει, και στην Ελ. Επανάσταση δεν επεκτεινόταν το κράτος, γιατί δεν υπήρχε, αλλά γεννιόταν), αλλά αναφέρεται προφανώς στις πολιτικές που εκφράστηκαν π.χ. με την εισβολή του ελληνικού στρατού στη Θεσσαλία το 1878, ή με τον πόλεμο του 1897.

Ο κος Γαλάνης πήρε λοιπόν την πρωτοβουλία να διαστρεβλώσει το κείμενο, και θα θέλαμε πολύ να μάθουμε αν το έκανε από σκοπιμότητα ή απλά από άγνοια κάποιων ιστορικών και εννοιολογικών παραμέτρων.

Μάλλον λοιπόν οι απόστρατοι διαβάζουν «Πρώτο Θέμα», ο Καρατζαφέρης διαβάζει απόστρατους, και κανείς δεν διαβάζει Δραγώνα, αλλά τι πειράζει άμα μπορούμε να συκοφαντούμε χωρίς να μας ελέγχουν;

Πάμε να δούμε και το τρίτο που αποδίδουν στη Δραγώνα:

«Οι Έλληνες είναι ρατσιστές, κι ο νεοελληνικός πολιτισμός βασίζεται στον τούρκικο πολιτισμό».

Η κατηγορία αυτή έχει μεγάλη πλάκα, διότι εδώ οι απόστρατοι παραποιούν τον γραφιά που παραποιεί τη Δραγώνα. Διότι ο καημένος ο γραφιάς δεν τόλμησε καν να διαστρεβλώσει τη Δραγώνα τόσο, ώστε να της αποδώσει αυτή τη φράση. Έγραψε μόνο, ότι η Δραγώνα τάχα είπε «είναι ρατσιστής όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον Νεοελληνικό μας Πολιτισμό». Αλλά οι απόστρατοι (μαθημένοι στην ανδρεία φαίνεται) δε μάσησαν, και το κάναν «Οι Έλληνες είναι ρατσιστές, κι ο νεοελληνικός πολιτισμός βασίζεται στον τούρκικο πολιτισμό».

Και το τέταρτο και καλύτερο:

«Η εθνική και ρατσιστική ταυτότητα των Ελλήνων, ενισχύεται από την αποσιώπηση της ιστορίας και του μεγαλείου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας».

Από πού βγάλαν αυτή τη δήλωση οι απόστρατοι; Μα φυσικά από την υπερπατριωτική κεφάλα τους, με γονιδιακές επιρροές από τον προπάππου Θουκυδίδη. Φυσικά ούτε για πλάκα δεν υπάρχει τέτοια δήλωση, σε κανένα από τα δύο βιβλία.

Ελπίζω να απολαύσατε όσο κι εγώ (με ποπ-κορν, γαριδάκια κλπ) τα σχόλια του «αγανακτισμένου πολίτη» Καρατζαφέρη. Απορώ, όμως, που δε βρέθηκε ένας εκεί μέσα να του φωνάξει «Τι είναι αυτά που λες ρε, ξεδιάντροπε ψεύτη και απατεώνα, ντροπή του ελληνικού κοινοβουλίου;».

Και το ξέφρενο πάρτι συνεχίζεται:

Από την εκπομπή του ο Άδωνης παραποιεί το Γαλάνη που παραποιεί τη Δραγώνα.

Θαυμάστε:
video

Η πλάκα είναι ότι ο Άδωνης μπερδεύει μάλλον και τα βιβλία, διότι παραπέμπει στο «βιβλίο το περίφημο για την ελληνική ταυτότητα», δηλαδή προφανώς το βιβλίο «Τι είναι η πατρίδα μας», το οποίο επίσης δεν περιέχει (φυσικά) αυτά που του αποδίδει.

Και σαν καλός μαθητής του Πλεύρη, τώρα το «η επανάσταση του 1821 ήταν επεκτατική εθνική πολιτική» το κάνει «η ελληνική επανάσταση του 1821 ήταν ένα εθνικιστικό παραλήρημα, το οποίο χάλασε την αρμονική συμβίωση των λαών της οθωμανικής αυτοκρατορίας».

Αν συνεχιστεί κι άλλο αυτό το χαλασμένο εθνικιστικό τηλέφωνο, σε λίγο καιρό προβλέπω να αποδίδουν στη Δραγώνα και τη φράση «Ο Κολοκοτρώνης ήταν τσιράκι των Σοφών της Σιών και αρχηγέτης των Νεφελίμ. Βλέπε σελ. 89 (δε βαριέσαι, ποιος θα το ελέγξει)».

Κλείνω το πρώτο μέρος με μερικά ενδιαφέροντα άρθρα, για όποιον επιθυμεί επιπλέον μελέτη στο συγκεκριμένο θέμα:

Θάλεια Δραγώνα

Ηλίας Κανέλλης

Γιάννης Παντελάκης

JustAnotherGoneOff

Ρένα Χόπλαρου

Χριστίνα Κουλούρη

Κλέαρχος Τσαουσίδης

Ξένια Κουναλάκη

Τι λέει η ίδια η κ. Δραγώνα για την εκστρατεία λάσπης

«Ας διαβάσουν πρώτα το βιβλίο μου»

Βασιλική Σιούτη

«Πέρα από τις δημόσιες επιθέσεις, όμως, δέχεται και ιδιωτικές. Τηλεφωνούν στο σπίτι της και στο γραφείο απειλώντας την ότι «πλησιάζει το τέλος της» και ότι «θα τη βρουν σε χαντάκι», ενώ δέχεται και υβριστικά ηλεκτρονικά μηνύματα.» [συγχαρητήρια κ.κ. Γεωργιάδη & Καρατζαφέρη]

Ο πιο τραγικός φύλακας

Η εικόνα του σπηλαίου του Πλάτωνα είναι τραγική. Να προσπαθείς να πεις στους άλλους τι βρήκες «εκεί έξω» όταν κατάφερες να βγεις, και εκείνοι να θέλουν να σε χτυπήσουν και να σε σκοτώσουν αντί να θέλουν να σε ακούσουν.

Αλλά στην εποχή μας υπάρχει και μεγαλύτερη τραγικότητα:

Είναι η τραγικότητα εκείνων που νομίζουν ότι κατάφεραν να ελευθερωθούν, ενώ εξακολουθούν και είναι δεμένοι στα δεσμά τους.

Εκείνων που ένιωσαν μια αμφίβολη λάμψη να ξεγλιστράει κάπου παραπέρα, μια λάμψη που δεν κατάφεραν να τη δούνε καθαρά, ούτε κατάλαβαν καλά καλά τι είδαν….

Εκείνων που κάποιος τους είπε ψέματα ότι εκείνη η σκιά ήταν «ο Θεός» ή «η Αλήθεια» και εκείνοι πίστεψαν, και έγιναν μάλιστα φανατικοί του ψέματος…

Πλέον κανείς δεν τολμάει να τους μιλήσει, να τους πει για το πραγματικό φως, ή για τις περιπέτειες εκείνων που πραγματικά είδαν τι υπάρχει εκεί έξω.

Θα πολεμήσουν, θα απειλήσουν, εκείνον που θα τους μιλήσει για το φως, γιατί αυτοί μιλούν για σκιές, και οι σκιές διαλύονται σε κάθε υποψία φωτός.

Δεν θέλουν να διαλυθούν οι σκιές τους. Για αυτό και προτιμούν να κάνουν εκείνον που μιλάει για το φως, να σιωπήσει…

Αυτή είναι η πιο άσχημη πραγματικότητα. Να νομίζεις ότι είσαι φυγάς, ενώ είσαι στην ουσία ο πιο τραγικός φύλακας…